وَدَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ اِذْ يَحْكُمٰنِ فِى الْحَرْثِ اِذْ نَفَشَتْ فِيْهِ غَنَمُ الْقَوْمِۚ وَكُنَّا لِحُكْمِهِمْ شٰهِدِيْنَ ۖ
wa dāwūda wa sulaimāna iż yaḥkumāni fil-ḥarṡi iż nafasyat fīhi ganamul-qaum(i), wa kunnā liḥukmihim syāhidīn(a).
ߊ߬ߣߌ߫ (ߊߥߵ ߦߴߊߥߵ ߤߊߞߟߌ ߕߏ߫) ߘߊߥߌߘߌ ߣߌ߫ ߛߎߟߍߡߊ߲ ߞߊ ߞߎߡߊ ߟߊ߫ ߑ ߏ߬ ߟߎ ߝߌ߬ߟߊ ߓߍ߯ ߦߋ߫ ߟߊߢߣߌ ߘߐ߫ ߞߍ߫ ߢߍ߲ ߞߏ ߟߊ߫ ߑ ߓߊߏ߬ (ߢߍ߲) ߗߌߢߍ߲ߠߊ߫ ߎ߬ ߞߊ߫ ߡߐ߬ߜ߭ߐߥߵ ߕߊ ߓߊߥߵ ߝߍ߬. ߄߁ ߊ߬ ߣߌ߫ ߒ߬ߠߎ߫ ߞߊ߬ ߊ߬ߟߎ߬ ߟߊ߫ ߡߙߌߣߊ߲ ߛߙߋ߫ ߟߋ߬.
فَفَهَّمْنٰهَا سُلَيْمٰنَۚ وَكُلًّا اٰتَيْنَا حُكْمًا وَّعِلْمًاۖ وَّسَخَّرْنَا مَعَ دَاوٗدَ الْجِبَالَ يُسَبِّحْنَ وَالطَّيْرَۗ وَكُنَّا فٰعِلِيْنَ
fa fahhamnāhā sulaimān(a), wa kullan ātainā ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa sakhkharnā ma‘a dāwūdal-jibāla yusabbiḥna waṭ-ṭair(a), wa kunnā fā‘ilīn(a).
߇߉ ߊ߲ ߞߊ߬ ߛߎ߬ߟߋ߬ߡߊ߯ߣߊ߫ ߢߊߦߋ ߘߌ߫ (ߛߊ߬ߙߌ߬ߦߊ ߖߐ߲ߖߐ߲߫ ߞߊ߲߬)، ߊ߲ ߞߊ߬ ߥߘߋ߬ߥߘߋ߬ߟߌ ߣߌ߫ ߟߐ߲ߠߌ߲ ߘߌ߫ ߊ߬ ߞߋߟߋ߲ߞߋߟߋ߲ ߓߍ߯ ߡߊ߬߸ ߞߊ߬ ߞߎ߬ߙߎ ߟߎ߬ ߣߌ߫ ߞߐ߬ߣߐ ߟߎ߬ ߟߊߞߢߊ߫، ߊ߬ߣߌ߫ ߊ߲ ߦߋ ߡߌߣߎ߬ ߓߴߊ ߞߍ߫.