وَدَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ اِذْ يَحْكُمٰنِ فِى الْحَرْثِ اِذْ نَفَشَتْ فِيْهِ غَنَمُ الْقَوْمِۚ وَكُنَّا لِحُكْمِهِمْ شٰهِدِيْنَ ۖ
wa dāwūda wa sulaimāna iż yaḥkumāni fil-ḥarṡi iż nafasyat fīhi ganamul-qaum(i), wa kunnā liḥukmihim syāhidīn(a).
Ket (laglagipen ti estoria da) Dawud ken Sulayman, idi agpada a nangted iti pangngeddeng maipapan iti talon, gapu ta (ti talon) ket nadadael gapu kadagiti kalding a kukua dagiti tattaoda. Ket nasaksianmi ti desision (inted) kadakuada.
فَفَهَّمْنٰهَا سُلَيْمٰنَۚ وَكُلًّا اٰتَيْنَا حُكْمًا وَّعِلْمًاۖ وَّسَخَّرْنَا مَعَ دَاوٗدَ الْجِبَالَ يُسَبِّحْنَ وَالطَّيْرَۗ وَكُنَّا فٰعِلِيْنَ
fa fahhamnāhā sulaimān(a), wa kullan ātainā ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa sakhkharnā ma‘a dāwūdal-jibāla yusabbiḥna waṭ-ṭair(a), wa kunnā fā‘ilīn(a).
Ket intedmi ken ni Sulayman ti pannakaawat (iti ad-adda nga eksakto a linteg); ket iti tunggal maysa intedmi ti sirib ken pannakaammo, ken pinarukmami dagiti bantay ken tumatayab, amin ket naipadayag ken ni Dawud. Ket datayo ti mangar-aramid iti dayta.