وَدَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ اِذْ يَحْكُمٰنِ فِى الْحَرْثِ اِذْ نَفَشَتْ فِيْهِ غَنَمُ الْقَوْمِۚ وَكُنَّا لِحُكْمِهِمْ شٰهِدِيْنَ ۖ
wa dāwūda wa sulaimāna iż yaḥkumāni fil-ḥarṡi iż nafasyat fīhi ganamul-qaum(i), wa kunnā liḥukmihim syāhidīn(a).
އަދި (ހަނދާން ކުރާތި) ދާއޫދާއި ސުލައިމާނުގެ ވާހަކަ، ދެމީހުންވެސް ދަނޑާއި ގުޅޭގޮތުން ގޮތެއް ނިންމިއިރު، (ދަނޑަށް) ގެއްލުން ލިބުނީ އެމީހުންގެ ރައްޔިތުންނަށް ނިސްބަތްވާ ބަކަރިތަކުގެ ސަބަބުންނެވެ. އަދި އެބޭކަލުންގެ ފަރާތުން (ދެއްވި) ނިންމެވުމަށް ތިމަންރަސްކަލާނގެ ހެކިވެވަޑައިގެންނެވިއެވެ.
فَفَهَّمْنٰهَا سُلَيْمٰنَۚ وَكُلًّا اٰتَيْنَا حُكْمًا وَّعِلْمًاۖ وَّسَخَّرْنَا مَعَ دَاوٗدَ الْجِبَالَ يُسَبِّحْنَ وَالطَّيْرَۗ وَكُنَّا فٰعِلِيْنَ
fa fahhamnāhā sulaimān(a), wa kullan ātainā ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa sakhkharnā ma‘a dāwūdal-jibāla yusabbiḥna waṭ-ṭair(a), wa kunnā fā‘ilīn(a).
އަދި ސުލައިމާނަށް (މިއަށްވުރެ ސީދާ ޝަރީޢަތެއްގެ) ވިސްނުން ދެއްވީމެވެ؛ އަދި ކޮންމެ މީހަކަށްވެސް ޙިކުމަތާއި ޢިލްމު ދެއްވައި، ފަރުބަދަތަކާއި ދޫނިތައް އަޅުވެތިކޮށްލީ، ހުރިހާ އެންމެންވެސް ދާއޫދާއެކު މަތިވެރިވެގެންނެވެ. އަދި އެކަން ކުރާ ބަޔަކީ އަޅުގަނޑުމެން.