وَدَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ اِذْ يَحْكُمٰنِ فِى الْحَرْثِ اِذْ نَفَشَتْ فِيْهِ غَنَمُ الْقَوْمِۚ وَكُنَّا لِحُكْمِهِمْ شٰهِدِيْنَ ۖ
wa dāwūda wa sulaimāna iż yaḥkumāni fil-ḥarṡi iż nafasyat fīhi ganamul-qaum(i), wa kunnā liḥukmihim syāhidīn(a).
Yɛ (an wla kpɛn) Dawud nin Sulayman be ndɛ’n su, kɛ be nɲɔn’n be fali ajalɛ fie’n i su’n, afin (fie’n) boli nga be ti be nvle’n i liɛ’n, be sacili. Yɛ E wunnin ajalɛ (nga be fali’n) i lalo.
فَفَهَّمْنٰهَا سُلَيْمٰنَۚ وَكُلًّا اٰتَيْنَا حُكْمًا وَّعِلْمًاۖ وَّسَخَّرْنَا مَعَ دَاوٗدَ الْجِبَالَ يُسَبِّحْنَ وَالطَّيْرَۗ وَكُنَّا فٰعِلِيْنَ
fa fahhamnāhā sulaimān(a), wa kullan ātainā ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa sakhkharnā ma‘a dāwūdal-jibāla yusabbiḥna waṭ-ṭair(a), wa kunnā fā‘ilīn(a).
Yɛ E mannin Sulayman i wlɛ (mla kun m’ɔ ti trele kpa’n); Yɛ E mannin be tinuntinun be ngwlɛlɛ nin like silɛ, yɛ E fali oka mun nin anunman mun, be kwlaa be ɲannin ɲrun Dawud su. Yɛ e yɛ e yo sɔ-ɔ.