وَدَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ اِذْ يَحْكُمٰنِ فِى الْحَرْثِ اِذْ نَفَشَتْ فِيْهِ غَنَمُ الْقَوْمِۚ وَكُنَّا لِحُكْمِهِمْ شٰهِدِيْنَ ۖ
wa dāwūda wa sulaimāna iż yaḥkumāni fil-ḥarṡi iż nafasyat fīhi ganamul-qaum(i), wa kunnā liḥukmihim syāhidīn(a).
او (د داود او سلیمان کیسه په یاد ولرئ) کله چې دوی دواړو د کروندې په اړه پریکړه وکړه، ځکه چې (کرونده) د دوی د قوم وزو لخوا زیانمنه شوې وه. او موږ د دوی لخوا پریکړه (ورکړل شوې) شاهدان وو.
فَفَهَّمْنٰهَا سُلَيْمٰنَۚ وَكُلًّا اٰتَيْنَا حُكْمًا وَّعِلْمًاۖ وَّسَخَّرْنَا مَعَ دَاوٗدَ الْجِبَالَ يُسَبِّحْنَ وَالطَّيْرَۗ وَكُنَّا فٰعِلِيْنَ
fa fahhamnāhā sulaimān(a), wa kullan ātainā ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa sakhkharnā ma‘a dāwūdal-jibāla yusabbiḥna waṭ-ṭair(a), wa kunnā fā‘ilīn(a).
او موږ سلیمان ته (د یو ډیر دقیق قانون) پوهه ورکړه؛ او هر یو ته مو حکمت او پوهه ورکړه، او موږ غرونه او مرغان تابع کړل، چې ټول د داود سره تسبیح کېدل. او موږ هغه کسان یو چې دا کار کوو.