موضوع - ملت های قبلی پیامبران داستان های رسولان حضرت سلیمان ع تهمت به حضرت سلیمان

فَقَالَ اِنِّيْٓ اَحْبَبْتُ حُبَّ الْخَيْرِ عَنْ ذِكْرِ رَبِّيْۚ حَتّٰى تَوَارَتْ بِالْحِجَابِۗ

fa qāla innī aḥbabtu ḥubbal-khairi ‘an żikri rabbī, ḥattā tawārat bil-ḥijāb(i).

(سلیمان) گفت: «من به عشق اسب‌ها پرداختم، تا جایی که از یاد پروردگارم غافل شدم، تا زمانی که خورشید غروب کرد.»

رُدُّوْهَا عَلَيَّ ۚفَطَفِقَ مَسْحًا ۢبِالسُّوْقِ وَالْاَعْنَاقِ

ruddūhā ‘alayy(a), faṭafiqa masḥam bis-sūqi wal-a‘nāq(i).

«آن‌ها را به سوی من بازگردانید.» سپس شروع به نوازش پاها و گردن‌هایشان کرد.

وَلَقَدْ فَتَنَّا سُلَيْمٰنَ وَاَلْقَيْنَا عَلٰى كُرْسِيِّهٖ جَسَدًا ثُمَّ اَنَابَ

wa laqad fatannā sulaimāna wa alqainā ‘alā kursiyyihī jasadan ṡumma anāb(a).

و ما سلیمان را آزمودیم و جسدی را بر تخت او قرار دادیم، سپس او توبه کرد.