فَقَالَ اِنِّيْٓ اَحْبَبْتُ حُبَّ الْخَيْرِ عَنْ ذِكْرِ رَبِّيْۚ حَتّٰى تَوَارَتْ بِالْحِجَابِۗ
fa qāla innī aḥbabtu ḥubbal-khairi ‘an żikri rabbī, ḥattā tawārat bil-ḥijāb(i).
بیا یې وویل: "په حقیقت کې، زه ټول ښه شیان (اسونه) خوښوم، کوم چې ما د خپل رب (لویوالی) یادوي، تر هغه چې لمر لویږي."
رُدُّوْهَا عَلَيَّ ۚفَطَفِقَ مَسْحًا ۢبِالسُّوْقِ وَالْاَعْنَاقِ
ruddūhā ‘alayy(a), faṭafiqa masḥam bis-sūqi wal-a‘nāq(i).
"ټول اسونه بیرته ماته راولئ." بیا یې د اسونو پښې او غاړې پرې کړې.
وَلَقَدْ فَتَنَّا سُلَيْمٰنَ وَاَلْقَيْنَا عَلٰى كُرْسِيِّهٖ جَسَدًا ثُمَّ اَنَابَ
wa laqad fatannā sulaimāna wa alqainā ‘alā kursiyyihī jasadan ṡumma anāb(a).
او په رښتيا موږ سليمان ازموينه واخيسته او هغه مو په خپل تخت باندې د يوې بدنې (ناروغۍ له امله کمزوری) په توګه وغورځاوه، بيا يې توبه وكړه.