فَقَالَ اِنِّيْٓ اَحْبَبْتُ حُبَّ الْخَيْرِ عَنْ ذِكْرِ رَبِّيْۚ حَتّٰى تَوَارَتْ بِالْحِجَابِۗ
fa qāla innī aḥbabtu ḥubbal-khairi ‘an żikri rabbī, ḥattā tawārat bil-ḥijāb(i).
Тэгээд тэр “Үнэхээр би нар жаргах хүртэл Эзэнийхээ агуу байдлыг (сайн сайхан) санагдуулдаг бүх сайн сайхан зүйлд (морьд) хайртай” гэж хэлэв.
رُدُّوْهَا عَلَيَّ ۚفَطَفِقَ مَسْحًا ۢبِالسُّوْقِ وَالْاَعْنَاقِ
ruddūhā ‘alayy(a), faṭafiqa masḥam bis-sūqi wal-a‘nāq(i).
"Бүх морийг надад буцааж авчир." Дараа нь тэр морины хөл, хүзүүг тас цавчив.
وَلَقَدْ فَتَنَّا سُلَيْمٰنَ وَاَلْقَيْنَا عَلٰى كُرْسِيِّهٖ جَسَدًا ثُمَّ اَنَابَ
wa laqad fatannā sulaimāna wa alqainā ‘alā kursiyyihī jasadan ṡumma anāb(a).
Үнэхээр бид Соломоныг туршиж үзээд, түүнийг сэнтий дээрээ биеэр нь хэвтүүлэв (өвчнөөр суларсан), дараа нь тэр гэмшэв.