فَقَالَ اِنِّيْٓ اَحْبَبْتُ حُبَّ الْخَيْرِ عَنْ ذِكْرِ رَبِّيْۚ حَتّٰى تَوَارَتْ بِالْحِجَابِۗ
fa qāla innī aḥbabtu ḥubbal-khairi ‘an żikri rabbī, ḥattā tawārat bil-ḥijāb(i).
Imbagħad qal, “Tabilħaqq, jiena nħobb kull ħaġa tajba (żwiemel), li ġġegħelni niftakar (fil-kobor ta’) Sidi, sakemm tinżel ix-xemx.”
رُدُّوْهَا عَلَيَّ ۚفَطَفِقَ مَسْحًا ۢبِالسُّوْقِ وَالْاَعْنَاقِ
ruddūhā ‘alayy(a), faṭafiqa masḥam bis-sūqi wal-a‘nāq(i).
“Ġibu ż-żwiemel kollha lura għandi.” Imbagħad qata’ saqajn u għonq iż-żwiemel.
وَلَقَدْ فَتَنَّا سُلَيْمٰنَ وَاَلْقَيْنَا عَلٰى كُرْسِيِّهٖ جَسَدًا ثُمَّ اَنَابَ
wa laqad fatannā sulaimāna wa alqainā ‘alā kursiyyihī jasadan ṡumma anāb(a).
U tassew, Aħna ppruvajna lil Salamun u għamilnieh jimtedd fuq it-tron tiegħu bħala ġisem (imdgħajjef mill-mard), imbagħad nidem.