32
Q.S I sɔri fɔ no se (38:32)
فَقَالَ اِنِّيْٓ اَحْبَبْتُ حُبَّ الْخَيْرِ عَنْ ذِكْرِ رَبِّيْۚ حَتّٰى تَوَارَتْ بِالْحِجَابِۗ
fa qāla innī aḥbabtu ḥubbal-khairi ‘an żikri rabbī, ḥattā tawārat bil-ḥijāb(i).
Dɔn i se, “Fɔ tru, a lɛk ɔl di gud tin dɛn (ɔs), we de mek a mɛmba (di big big tin we) mi Masta, te di san go dɔŋ.”
33
Q.S I sɔri fɔ no se (38:33)
رُدُّوْهَا عَلَيَّ ۚفَطَفِقَ مَسْحًا ۢبِالسُّوْقِ وَالْاَعْنَاقِ
ruddūhā ‘alayy(a), faṭafiqa masḥam bis-sūqi wal-a‘nāq(i).
“Bring ɔl di ɔs dɛn bak to mi.” Dɔn i kɔt di ɔs dɛn leg ɛn nɛk.
34
Q.S I sɔri fɔ no se (38:34)
وَلَقَدْ فَتَنَّا سُلَيْمٰنَ وَاَلْقَيْنَا عَلٰى كُرْسِيِّهٖ جَسَدًا ثُمَّ اَنَابَ
wa laqad fatannā sulaimāna wa alqainā ‘alā kursiyyihī jasadan ṡumma anāb(a).
Ɛn fɔ tru, Wi bin tɛst Sɔlɔmɔn ɛn mek i ledɔm na in tron lɛk bɔdi (we sik bikɔs i wik), dɔn i ripɛnt.