وَدَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ اِذْ يَحْكُمٰنِ فِى الْحَرْثِ اِذْ نَفَشَتْ فِيْهِ غَنَمُ الْقَوْمِۚ وَكُنَّا لِحُكْمِهِمْ شٰهِدِيْنَ ۖ
wa dāwūda wa sulaimāna iż yaḥkumāni fil-ḥarṡi iż nafasyat fīhi ganamul-qaum(i), wa kunnā liḥukmihim syāhidīn(a).
An (erënnert Iech un d'Geschicht vum) Dawud a Sulayman, wéi si allebéid eng Entscheedung iwwer d'Feld getraff hunn, well (d'Feld) vun de Geessen, déi hirem Vollek gehéiert hunn, beschiedegt gouf. A Mir hunn d'Entscheedung (getraff) vun hinnen Zeie gesinn.
فَفَهَّمْنٰهَا سُلَيْمٰنَۚ وَكُلًّا اٰتَيْنَا حُكْمًا وَّعِلْمًاۖ وَّسَخَّرْنَا مَعَ دَاوٗدَ الْجِبَالَ يُسَبِّحْنَ وَالطَّيْرَۗ وَكُنَّا فٰعِلِيْنَ
fa fahhamnāhā sulaimān(a), wa kullan ātainā ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa sakhkharnā ma‘a dāwūdal-jibāla yusabbiḥna waṭ-ṭair(a), wa kunnā fā‘ilīn(a).
An Mir hunn dem Sulayman Verständnis (vun engem méi präzise Gesetz) ginn; an all deenen hunn Mir Wäisheet a Wëssen ginn, an Mir hunn d'Bierger an d'Vullen ënnerworf, all verherrlecht mam Dawud. An dat maachen mir.