وَدَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ اِذْ يَحْكُمٰنِ فِى الْحَرْثِ اِذْ نَفَشَتْ فِيْهِ غَنَمُ الْقَوْمِۚ وَكُنَّا لِحُكْمِهِمْ شٰهِدِيْنَ ۖ
wa dāwūda wa sulaimāna iż yaḥkumāni fil-ḥarṡi iż nafasyat fīhi ganamul-qaum(i), wa kunnā liḥukmihim syāhidīn(a).
Ani (aw hakili to) Dawud ni Sulayman ka maana la, tuma min na u fila bɛɛ ye latigɛli kɛ foro ko la, bari (foro) tiɲɛna u ka mɔgɔw ta bakɔrɔnw fɛ. O ka latigɛli min kɛra, an y’o ye.
فَفَهَّمْنٰهَا سُلَيْمٰنَۚ وَكُلًّا اٰتَيْنَا حُكْمًا وَّعِلْمًاۖ وَّسَخَّرْنَا مَعَ دَاوٗدَ الْجِبَالَ يُسَبِّحْنَ وَالطَّيْرَۗ وَكُنَّا فٰعِلِيْنَ
fa fahhamnāhā sulaimān(a), wa kullan ātainā ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa sakhkharnā ma‘a dāwūdal-jibāla yusabbiḥna waṭ-ṭair(a), wa kunnā fā‘ilīn(a).
An ye faamuyali di Suleman ma (sariya min ka ɲi ka tɛmɛ o kan); An ye hakilitigiya ni lɔnniya di u kelen kelen bɛɛ ma, ka kuluw ni kɔnɔw mara, o bɛɛ bonyara ni Dawuda ye. Ani, anw lo b’o kɛ.