وَقَالُوْا قُلُوْبُنَا غُلْفٌ ۗ بَلْ لَّعَنَهُمُ اللّٰهُ بِكُفْرِهِمْ فَقَلِيْلًا مَّا يُؤْمِنُوْنَ
wa qālū qulūbunā gulf(un), bal la‘anahumullāhu bikufrihim faqalīlam mā yu'minūn(a).
དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་ “ང་ཚོའི་སེམས་ཁ་བརྒྱབ་ཡོད་” ཅེས་བཤད། མིན! ཁོང་ཚོའི་བཀའ་མ་ཉན་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁོང་ཚོར་དམོད་པ་བཏང་ཡོད་ཀྱང་། ཁོང་ཚོའི་ནང་ནས་ཡིད་ཆེས་བྱེད་མཁན་ཧ་ཅང་ཉུང་བ་རེད།
مِنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖ وَيَقُوْلُوْنَ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَاسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ وَّرَاعِنَا لَيًّاۢ بِاَلْسِنَتِهِمْ وَطَعْنًا فِى الدِّيْنِۗ وَلَوْ اَنَّهُمْ قَالُوْا سَمِعْنَا وَاَطَعْنَا وَاسْمَعْ وَانْظُرْنَا لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَاَقْوَمَۙ وَلٰكِنْ لَّعَنَهُمُ اللّٰهُ بِكُفْرِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُوْنَ اِلَّا قَلِيْلًا
minal-lażīna hādū yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ihī wa yaqūlūna sami‘nā wa ‘aṣainā wasma‘ gaira musmi‘iw wa rā‘inā layyam bi'alsinatihim wa ṭa‘nan fid-dīn(i), wa lau annahum qālū sami‘nā wa aṭa‘nā wasma‘ wanẓurnā lakāna khairal lahum wa aqwam(a), wa lākil la‘anahumullāhu bikufrihim falā yu'minūna illā qalīlā(n).
(དེ་ནི་) ཡ་ཧུ་དཱ་པ་ཚོའི་ཁྲོད་དུ་ཚིག་དེ་དག་ཁོང་ཚོའི་ས་ཆ་ནས་བརྗེ་སྒྱུར་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། ང་ཚོས་ཐོས་པ་ཡིན་ནའང་བཀའ་ལ་ཉན་རྒྱུ་མིན” ཞེས་བཤད། དེ་བཞིན་(ཁོང་ཚོས་ཀྱང་)"ཉོན་དང་།" ཁྱེད་རང་མུ་ཧ་མཱད་ཀྱིས་དོན་དངོས་སུ་གང་ཡང་ཐོས་མ་སོང་། དེ་བཞིན་(ཁོང་ཚོས་ཟེར།) “རཱ་ཨ་ནཱ་” ཡིས་ལྕེ་བསྒྱུར་ནས་ཆོས་ལུགས་ལ་སྐྱོན་བརྗོད་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། གལ་ཏེ་ཁོང་ཚོས་"ང་ཚོས་ཐོས་པ་དང་བཀའ་ཉན་བྱེད་པ་དང་ཉན་པ་དང་ང་ཚོར་དོ་སྣང་བྱེད་པ་"ཞེས་བཤད་ཡོད་ན་དེ་ཁོང་ཚོའི་ཆེད་དུ་ཡག་པོ་དང་བདེན་པ་ཡིན། ཁོང་ཚོས་ཧ་ཅང་ཉུང་ཤས་ཤིག་མ་གཏོགས་ཡིད་ཆེས་བྱེད་ཀྱི་མེད།
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ اٰمِنُوْا بِمَا نَزَّلْنَا مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ نَّطْمِسَ وُجُوْهًا فَنَرُدَّهَا عَلٰٓى اَدْبَارِهَآ اَوْ نَلْعَنَهُمْ كَمَا لَعَنَّآ اَصْحٰبَ السَّبْتِ ۗ وَكَانَ اَمْرُ اللّٰهِ مَفْعُوْلًا
yā ayyuhal-lażīna ūtul-kitāba āminū bimā nazzalnā muṣaddiqal limā ma‘akum min qabli an naṭmisa wujūhan fa naruddahā ‘alā adbārihā au nal‘anahum kamā la‘annā aṣḥābas-sabt(i), wa kāna amrullāhi maf‘ūlā(n).
ཀྱེ། དེབ་དེ་སྤྲད་པའི་མི་ཚོ། ང་ཚོས་ཁྱེད་དང་མཉམ་དུ་ཡོད་པའི་དེབ་དེ་གཏན་འཁེལ་བྱེད་པའི་ང་ཚོས་བཏང་བའི་(ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ)དེ་ལ་ཡིད་ཆེས་བྱོས། དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་ཁྲིམས་དེ་ངེས་པར་དུ་ལག་བསྟར་བྱེད་རྒྱུ་རེད།
اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ لَعَنَهُمُ اللّٰهُ ۗوَمَنْ يَّلْعَنِ اللّٰهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهٗ نَصِيْرًا
ulā'ikal-lażīna la‘anahumullāh(u), wa may yal‘anillāhu falan tajida lahū naṣīrā(n).
འདི་དག་ནི་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་དམོད་པ་བཏང་བའི་མི་ཡིན། སུ་ཞིག་ལ་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་དམོད་པ་བཏང་བ་དེ་ལ་ཁྱེད་ལ་རོགས་རམ་བྱེད་མཁན་མེད་པ་ངེས་པར་དུ་ཡིན།
فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِّيْثَاقَهُمْ لَعَنّٰهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوْبَهُمْ قٰسِيَةً ۚ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖۙ وَنَسُوْا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوْا بِهٖۚ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلٰى خَاۤىِٕنَةٍ مِّنْهُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ
fabimā naqḍihim mīṡāqahum la‘annāhum wa ja‘alnā qulūbahum qāsiyah(tan), yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ih(ī), wa nasū ḥaẓẓam mimmā żukkirū bih(ī), wa lā tazālu taṭṭali‘u ‘alā khā'inatim minhum illā qalīlam minhum fa‘fu ‘anhum waṣfaḥ, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).
(འོན་ཀྱང་) ཁོང་ཚོས་དམ་བཅའ་བཤིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ང་ཚོས་ཁོང་ཚོར་དམོད་པ་བཏང་བ་དང་། ང་ཚོས་ཁོང་ཚོའི་སེམས་ལ་མཁྲེགས་པོ་བཟོས་ཡོད། ཁོང་ཚོས་(ཨ་ལཱ་ཧ་)ཞེས་པའི་ཚིག་དེ་ས་ཆ་ནས་བརྗེ་སྒྱུར་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། ཁོང་ཚོས་(བསམ་བཞིན་དུ་)ཁོང་ཚོར་ཉེན་བརྡ་བཏང་བའི་བརྡ་འཕྲིན་ཁ་ཤས་བརྗེད་པ་རེད། ཁྱེད་རང་(ཨོ་མུ་ཧ་མཱད་)ཁོང་ཚོའི་ནང་ནས་ཚོགས་པ་ཆུང་ཆུང་ཞིག་མ་གཏོགས་(མགོ་སྐོར་མ་གཏོང་མཁན)ཁོང་ཚོའི་ཕྱོགས་ནས་མགོ་སྐོར་གཏོང་བ་རྟག་ཏུ་མཐོང་རྒྱུ་ཡིན་པས་ཁོང་ཚོར་དགོངས་ཡང་གནང་ནས་ཁོང་ཚོ་གཅིག་པུར་བཞག་རོགས། དོན་དངོས་ཐོག ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་བཟང་པོ་བྱེད་མཁན་ཚོར་དགའ་པོ་ཡོད།
قُلْ هَلْ اُنَبِّئُكُمْ بِشَرٍّ مِّنْ ذٰلِكَ مَثُوْبَةً عِنْدَ اللّٰهِ ۗمَنْ لَّعَنَهُ اللّٰهُ وَغَضِبَ عَلَيْهِ وَجَعَلَ مِنْهُمُ الْقِرَدَةَ وَالْخَنَازِيْرَ وَعَبَدَ الطَّاغُوْتَۗ اُولٰۤىِٕكَ شَرٌّ مَّكَانًا وَّاَضَلُّ عَنْ سَوَاۤءِ السَّبِيْلِ
qul hal unabbi'ukum bisyarrim min żālika maṡūbatan ‘indallāh(i), mal la‘anahullāhu wa gaḍiba ‘alaihi wa ja‘ala minhumul-qiradata wal-khanāzīra wa ‘abadaṭ-ṭāgūt(a), ulā'ika syarrum makānaw wa aḍallu ‘an sawā'is-sabīl(i).
མུ་ཧ་མཱད་(Muhammad)ལ་"ངས་ཁྱེད་ལ་ཨ་ལཱ་ཧའི་མདུན་དུ་(མི་ངན་)ལས་སྡུག་པའི་ཉེས་ཆད་གཏོང་བའི་མི་ཚོའི་སྐོར་བཤད་དགོས་སམ། དེ་ཡང་ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་དམོད་པ་དང་ཁོང་ཁྲོ་ལངས་པའི་མི་རྣམས་ཡིན། ཁོང་ཚོའི་ནང་དུ་སྤྲེའུ་དང་ཕག་ལ་བཟོས་མཁན་དང་། ཁོང་ཚོ་ས་ཆ་སྡུག་ཤོས་ཤིག་ཏུ་གནས་ཡོད་པ་དང་ལམ་དྲང་པོ་དེ་ལས་ཀྱང་ལོག་འགྲོ་གི་ཡོད།
وَقَالَتِ الْيَهُوْدُ يَدُ اللّٰهِ مَغْلُوْلَةٌ ۗغُلَّتْ اَيْدِيْهِمْ وَلُعِنُوْا بِمَا قَالُوْا ۘ بَلْ يَدٰهُ مَبْسُوْطَتٰنِۙ يُنْفِقُ كَيْفَ يَشَاۤءُۗ وَلَيَزِيْدَنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ مَّآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ طُغْيَانًا وَّكُفْرًاۗ وَاَلْقَيْنَا بَيْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاۤءَ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِۗ كُلَّمَآ اَوْقَدُوْا نَارًا لِّلْحَرْبِ اَطْفَاَهَا اللّٰهُ ۙوَيَسْعَوْنَ فِى الْاَرْضِ فَسَادًاۗ وَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِيْنَ
wa qālatil-yahūdu yadullāhi maglūlah(tun), gullat aidīhim wa lu‘inū bimā qālū, bal yadāhu mabsūṭatān(i), yunfiqu kaifa yasyā'(u), wa layazīdanna kaṡīram minhum mā unzila ilaika mir rabbika ṭugyānaw wa kufrā(n), wa alqainā bainahumul-‘adāwata wal-bagḍā'a ilā yaumil-qiyāmah(ti), kullamā auqadū nāral lil-ḥarbi aṭfa'ahallāh(u), wa yas‘auna fil-arḍi fasādā(n), wallāhu lā yuḥibbul-mufsidīn(a).
ཡ་ཧུ་དཱ་པ་ཚོས་ “དཀོན་མཆོག་གི་ལག་པ་བཅིངས་ཡོད་” ཅེས་བཤད། དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་ཚོའི་ལག་པ་དེ་ཚོ་ལྕགས་ཐག་གིས་བསྡམས་ཡོད་པ་དང་། ཁོང་ཚོས་བཤད་པའི་སྐད་ཆ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་དམོད་པ་ཕོག་མཁན་དེ་ཚོ་ཡིན། ཁོང་གིས་འདོད་པ་ལྟར་འཚོ་སྐྱོང་གནང་གི་ཡོད། ཁྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ནས་ཁྱེད་ལ་བཏང་བའི་(ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ་)དེས་ཁོང་ཚོའི་ཕལ་ཆེར་གྱི་མཉན་མེད་དང་མི་དད་པ་མང་དུ་གཏོང་བར་ངེས་པར་དུ། ང་ཚོས་ཁོང་ཚོའི་བར་ལ་དགྲ་བོ་དང་ཞེ་སྡང་བསླངས་ནས་འཆི་བའི་ཉིན་མོའི་བར་དུ་བཟོས་ཡོད། ཁོང་ཚོས་དམག་འཁྲུག་གི་མེ་འབར་ཐེངས་རེར་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་མེ་དེ་བསད་པ་རེད། དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་འཛམ་གླིང་ཐོག་གཏོར་བརླག་གཏོང་བར་འབད་བརྩོན་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། དེ་བཞིན་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་གནོད་སྐྱོན་གཏོང་མཁན་ལ་དགའ་པོ་མེད།
لُعِنَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْۢ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ عَلٰى لِسَانِ دَاوٗدَ وَعِيْسَى ابْنِ مَرْيَمَ ۗذٰلِكَ بِمَا عَصَوْا وَّكَانُوْا يَعْتَدُوْنَ
lu‘inal-lażīna kafarū mim banī isrā'īla ‘alā lisāni dāwūda wa ‘īsabni maryam(a), żālika bimā ‘aṣaw wa kānū ya‘tadūn(a).
ཨིསི་རཱཨེལ་གྱི་བུ་བརྒྱུད་ནས་དད་པ་མི་བྱེད་མཁན་རྣམས་དཱ་ཝུད་དང་མ་རི་ཡའི་བུ་ཡེ་ཤུའི་བཀའ་བརྒྱུད་ནས་དམོད་པ་ཕོག་ཡོད། དེ་ནི་ཁོང་ཚོ་ཁ་ཉན་མ་ཐུབ་པ་དང་རྟག་ཏུ་འགལ་འཛོལ་བྱེད་མཁན་ཡིན་པས་རེད།
وَقَالَتِ الْيَهُوْدُ عُزَيْرُ ِۨابْنُ اللّٰهِ وَقَالَتِ النَّصٰرَى الْمَسِيْحُ ابْنُ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ قَوْلُهُمْ بِاَفْوَاهِهِمْۚ يُضَاهِـُٔوْنَ قَوْلَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَبْلُ ۗقَاتَلَهُمُ اللّٰهُ ۚ اَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ
wa qālatil-yahūdu ‘uzairunibnullāhi wa qālatin-naṣāral-masīḥubnullāh(i), żālika qauluhum bi'afwāhihim, yuḍāhi'ūna qaulal-lażīna kafarū min qabl(u), qātalahumullāh(u), annā yu'fakūn(a).
དེ་ནས་ཡ་ཧུ་དཱ་པ་ཚོས་ “ཨ་ལཱ་ཧའི་བུ་ཨུ་ཛེ་ཡར་” ཞེས་བཤད་པ་དང་། དེ་དག་ནི་ཁོང་ཚོའི་ཁ་ནས་ཐོན་པའི་ཚིག་ཡིན། ཁོ་ཚོས་སྔོན་མ་དད་པ་བྱེད་མཁན་རྣམས་ཀྱི་ཚིག་ལ་ལད་ཟློས་བྱས། ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁོང་ཚོར་དམོད་པ་བཏང་བ་དང་། ཁོང་ཚོ་གང་འདྲ་བྱས་ནས་ཕྱིར་ལོག་བྱུང་ངམ།