وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ كُلًّا هَدَيْنَا وَنُوْحًا هَدَيْنَا مِنْ قَبْلُ وَمِنْ ذُرِّيَّتِهٖ دَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ وَاَيُّوْبَ وَيُوْسُفَ وَمُوْسٰى وَهٰرُوْنَ ۗوَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَۙ
wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūb(a), kullan hadainā wa nūḥan hadainā min qablu wa min żurriyyatihī dāwūda wa sulaimāna wa ayyūba wa yūsufa wa mūsā wa hārūna wa każālika najzil-muḥsinīn(a).
അദ്ദേഹത്തിന് നാം ഇസഹാക്കിനെയും യഅ്ഖൂബിനെയും നൽകി. അവരിൽ ഓരോരുത്തർക്കും നാം മാർഗദർശനം നൽകിയിട്ടുണ്ട്. അതിനു മുമ്പ് നൂഹിനും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സന്തതികളിൽ (ഇബ്രാഹീമിനും) ദാവൂദ്, സുലൈമാൻ, അയ്യൂബ്, യൂസുഫ്, മൂസാ, ഹാറൂൻ എന്നിവർക്കും നാം മാർഗദർശനം നൽകി. അപ്രകാരം സദ്‌വൃത്തർക്ക് നാം പ്രതിഫലം നൽകുന്നു.
وَلَقَدْ اٰتَيْنَا دَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ عِلْمًاۗ وَقَالَا الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ فَضَّلَنَا عَلٰى كَثِيْرٍ مِّنْ عِبَادِهِ الْمُؤْمِنِيْنَ
wa laqad ātainā dāwūda wa sulaimāna ‘ilmā(n), wa qālal-ḥamdu lillāhil-lażī faḍḍalanā ‘alā kaṡīrim min ‘ibādihil-mu'minīn(a).
തീർച്ചയായും ദാവൂദിനും സുലൈമാനിനും നാം വിജ്ഞാനം നൽകിയിട്ടുണ്ട്. അവർ രണ്ടുപേരും പറഞ്ഞു: "തന്റെ വിശ്വാസികളായ ദാസൻമാരിൽ പലരെക്കാളും ഞങ്ങൾക്ക് ശ്രേഷ്ഠത നൽകിയ അല്ലാഹുവിന് സ്തുതി."
وَوَرِثَ سُلَيْمٰنُ دَاوٗدَ وَقَالَ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ عُلِّمْنَا مَنْطِقَ الطَّيْرِ وَاُوْتِيْنَا مِنْ كُلِّ شَيْءٍۗ اِنَّ هٰذَا لَهُوَ الْفَضْلُ الْمُبِيْنُ
wa wariṡa sulaimānu dāwūda wa qāla yā ayyuhan-nāsu ‘ullimnā manṭiqaṭ-ṭairi wa ūtīnā min kulli syai'(in), inna hāżā lahuwal-faḍlul-mubīn(u).
സുലൈമാൻ ദാവൂദിനെ അനന്തരാവകാശിയാക്കി. അദ്ദേഹം (സുലൈമാൻ) പറഞ്ഞു: "ജനങ്ങളേ, പക്ഷികളുടെ ഭാഷ നമുക്ക് പഠിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. എല്ലാ കാര്യങ്ങളും നമുക്ക് നൽകപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. തീർച്ചയായും ഇത് ഒരു യഥാർത്ഥ സമ്മാനം തന്നെയാണ്."
وَحُشِرَ لِسُلَيْمٰنَ جُنُوْدُهٗ مِنَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِ وَالطَّيْرِ فَهُمْ يُوْزَعُوْنَ
wa ḥusyira lisulaimāna junūduhū minal-jinni wal-insi waṭ-ṭairi fahum yūza‘ūn(a).
സുലൈമാൻ ജിന്നുകൾ, മനുഷ്യർ, പക്ഷികൾ എന്നിവയുൾപ്പെടെയുള്ള തന്റെ സൈന്യങ്ങളെ ശേഖരിച്ചു. അങ്ങനെ അവർ എല്ലാവരും ക്രമത്തിൽ അണിനിരന്നു.
حَتّٰىٓ اِذَآ اَتَوْا عَلٰى وَادِ النَّمْلِۙ قَالَتْ نَمْلَةٌ يّٰٓاَيُّهَا النَّمْلُ ادْخُلُوْا مَسٰكِنَكُمْۚ لَا يَحْطِمَنَّكُمْ سُلَيْمٰنُ وَجُنُوْدُهٗۙ وَهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ
Ḥattā iżā atau ‘alā wādin-naml(i), qālat namlatuy yā ayyuhan-namludkhulū masākinakum, lā yaḥṭimannakum sulaimānu wa junūduhū wa hum lā yasy‘urūn(a).
അങ്ങനെ അവർ ഉറുമ്പിൻ താഴ്‌വരയിൽ എത്തിയപ്പോൾ ഒരു ഉറുമ്പ് പറഞ്ഞു: ഹേ ഉറുമ്പുകളേ, നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ കൂടുകളിൽ പ്രവേശിച്ചുകൊള്ളുക. സുലൈമാനും സൈന്യവും അവർ അറിയാതെ നിങ്ങളുടെ മേൽ ചവിട്ടിയരയ്ക്കാതിരിക്കാൻ വേണ്ടിയാണിത്.
فَتَبَسَّمَ ضَاحِكًا مِّنْ قَوْلِهَا وَقَالَ رَبِّ اَوْزِعْنِيْٓ اَنْ اَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلٰى وَالِدَيَّ وَاَنْ اَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضٰىهُ وَاَدْخِلْنِيْ بِرَحْمَتِكَ فِيْ عِبَادِكَ الصّٰلِحِيْنَ
fatabassama ḍāḥikam min qaulihā wa qāla rabbi auzi‘nī an asykura ni‘matakal-latī an‘amta ‘alayya wa ‘alā wālidayya wa an a‘mala ṣāliḥan tarḍāhu wa adkhilnī biraḥmatika fī ‘ibādikaṣ-ṣāliḥīn(a).
അങ്ങനെ ഉറുമ്പിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് അദ്ദേഹം (സുലൈമാൻ) പുഞ്ചിരിച്ചു, ചിരിച്ചു. അദ്ദേഹം പ്രാർത്ഥിച്ചു: "എന്റെ നാഥാ, എനിക്കും എന്റെ മാതാപിതാക്കൾക്കും നീ നൽകിയ അനുഗ്രഹങ്ങൾക്ക് നന്ദിയുള്ളവനായിരിക്കാനും, നീ തൃപ്തിപ്പെടുന്ന സൽകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യാനും എനിക്ക് പ്രചോദനം നൽകേണമേ; നിന്റെ കാരുണ്യത്താൽ നിന്റെ സദ്‌വൃത്തരായ ദാസന്മാരുടെ കൂട്ടത്തിൽ എന്നെ ഉൾപ്പെടുത്തേണമേ."
لَاُعَذِّبَنَّهٗ عَذَابًا شَدِيْدًا اَوْ لَاَا۟ذْبَحَنَّهٗٓ اَوْ لَيَأْتِيَنِّيْ بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍ
la'u‘ażżibannahū ‘ażāban syadīdan au la'ażbaḥannahū au laya'tiyannī bisulṭānim mubīn(in).
വ്യക്തമായ ഒരു കാരണവുമായി അവൻ എന്റെ അടുക്കൽ വന്നില്ലെങ്കിൽ, ഞാൻ അവനെ കഠിനമായി ശിക്ഷിക്കുകയോ അറുക്കുകയോ ചെയ്യും. ”
فَلَمَّا جَاۤءَ سُلَيْمٰنَ قَالَ اَتُمِدُّوْنَنِ بِمَالٍ فَمَآ اٰتٰىنِ َۧ اللّٰهُ خَيْرٌ مِّمَّآ اٰتٰىكُمْۚ بَلْ اَنْتُمْ بِهَدِيَّتِكُمْ تَفْرَحُوْنَ
falammā jā'a sulaimāna qāla atumiddūnani bimālin famā ātāniyallāhu khairum mimmā ātākum, bal antum bihadiyyatikum tafraḥūn(a).
അങ്ങനെ (ദൂതന്മാർ) സുലൈമാന്റെ അടുത്ത് ചെന്നപ്പോൾ അദ്ദേഹം (സുലൈമാൻ) പറഞ്ഞു: നീ എനിക്ക് സമ്പത്ത് തരുമോ? അല്ലാഹു എനിക്ക് നൽകിയത് അല്ലാഹു നിനക്ക് നൽകിയതിനേക്കാൾ മികച്ചതാണ്. പക്ഷേ, നീ നിന്റെ ദാനത്തിൽ അഭിമാനിക്കുന്നു.
وَوَهَبْنَا لِدَاوٗدَ سُلَيْمٰنَۗ نِعْمَ الْعَبْدُ ۗاِنَّهٗٓ اَوَّابٌۗ
wa wahabnā lidāwūda wa sulaimān(a), ni‘mal-‘abd(u), innahū awwāb(un).
ദാവൂദിന് നാം സുലൈമാനെ (പുത്രൻ) നൽകി. അദ്ദേഹം ഏറ്റവും നല്ല ദാസനായിരുന്നു. തീർച്ചയായും അദ്ദേഹം (അല്ലാഹുവിനോട്) അനുസരണയുള്ളവനായിരുന്നു.
هٰذَا عَطَاۤؤُنَا فَامْنُنْ اَوْ اَمْسِكْ بِغَيْرِ حِسَابٍ
hāżā ‘aṭā'unā famnun au amsik bigairi ḥisāb(in).
ഇത് നമ്മുടെ ദാനമാണ്; എന്നാൽ കണക്കുനോക്കാതെ നീ (നൽകുകയോ) കൈവശം വയ്ക്കുകയോ ചെയ്യുക.
وَاِنَّ لَهٗ عِنْدَنَا لَزُلْفٰى وَحُسْنَ مَاٰبٍ ࣖ
wa inna lahū ‘indanā lazulfā wa ḥusna ma'āb(in).
തീർച്ചയായും അദ്ദേഹത്തിന് നമ്മുടെ അടുക്കൽ സാമീപ്യമുള്ള സ്ഥാനവും തിരിച്ചെത്താൻ ഉത്തമമായ സ്ഥാനവുമുണ്ട്‌.