وَلَمَّا رَجَعَ مُوْسٰٓى اِلٰى قَوْمِهٖ غَضْبَانَ اَسِفًاۙ قَالَ بِئْسَمَا خَلَفْتُمُوْنِيْ مِنْۢ بَعْدِيْۚ اَعَجِلْتُمْ اَمْرَ رَبِّكُمْۚ وَاَلْقَى الْاَلْوَاحَ وَاَخَذَ بِرَأْسِ اَخِيْهِ يَجُرُّهٗٓ اِلَيْهِ ۗقَالَ ابْنَ اُمَّ اِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُوْنِيْ وَكَادُوْا يَقْتُلُوْنَنِيْۖ فَلَا تُشْمِتْ بِيَ الْاَعْدَاۤءَ وَلَا تَجْعَلْنِيْ مَعَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ
wa lammā raja‘a mūsā ilā qaumihī gaḍbāna asifā(n), qāla bi'samā khalaftumūnī mim ba‘dī, a‘ajiltum amra rabbikum, wa alqal-alwāḥa wa akhaża bira'si akhīhi yajurruhū ilaih(i), qālabna umma innal-qaumastaḍ‘afūnī wa kādū yaqtulūnanī, falā tusymit biyal-a‘dā'a wa lā taj‘alnī ma‘al-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
Ku wën cï Mothe dhuk tënë kɔcke, ke cï puɔ̈u riääk ku cï puɔ̈u riääk ku lueel an, "Ye kärac yïndë kek ca looi ɣɔn ŋoot ɣɛn ke ɣɛn këc jäl! Ye wïc ba kë cï Bɛ̈nydu thɔn rɛɛc?" Mothe acï thöny (Torah) tääu piny ku dɔm nhom wënhde (Harun) ke thɛ̈l yeen tënë ye. (Harun) acï lueel, "O mɛnh de manhdiɛ̈! Kɔckë aacï ɣɛn tïŋ ke ɣɛn cïn riɛl ku acïk thiɔ̈k ke ɣɛn cï nɔ̈k, ku duɔ̈në kɔc man yïïn cɔk mit piɔ̈ɔ̈th në kë rɛɛc cï ɣɛn yök, ku duɔ̈në ɣɛn cɔk ye raan cie yic."
قَالَ يَبْنَؤُمَّ لَا تَأْخُذْ بِلِحْيَتِيْ وَلَا بِرَأْسِيْۚ اِنِّيْ خَشِيْتُ اَنْ تَقُوْلَ فَرَّقْتَ بَيْنَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ وَلَمْ تَرْقُبْ قَوْلِيْ
qāla yabna'umma lā ta'khuż biliḥyatī wa lā bira'sī, innī khasyītu an taqūla farraqta baina banī isrā'īla wa lam tarqub qaulī.
Acï (Harun) dhuknhom, "O mɛnhdiɛ̈! Duk nhomdiɛ̈ dɔm ku cie nhomdiɛ̈. Ɣɛn acï riɔ̈ɔ̈c apɛi ba lueel (tënë ɣɛn), 'Yïn acï mïth ke Yithrael tek yiic ku yïn akëc wɛ̈tdiɛ̈ muk.'"