۞ اِنَّآ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ كَمَآ اَوْحَيْنَآ اِلٰى نُوْحٍ وَّالنَّبِيّٖنَ مِنْۢ بَعْدِهٖۚ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَعِيْسٰى وَاَيُّوْبَ وَيُوْنُسَ وَهٰرُوْنَ وَسُلَيْمٰنَ ۚوَاٰتَيْنَا دَاوٗدَ زَبُوْرًاۚ
innā auḥainā ilaika kamā auḥainā ilā nūḥiw wan-nabiyyīna mim ba‘dih(ī), wa auḥainā ilā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa ‘īsā wa ayyūba wa yūnusa wa hārūna wa sulaimān(a), wa ātainā dāwūda zabūrā(n).
Bizony, kinyilatkoztattuk neked (Mohamednek), ahogyan kinyilatkoztattuk Noénak és az utána következő prófétáknak, és kinyilatkoztattuk Ábrahámnak, Iszmáilnak, Izsáknak, Jákobnak és leszármazottaiknak: Jézusnak, Ajjúbnak, Jónásnak, Hárúnnak és Salamonnak. És a Zsoltárok könyvét adtuk Dávidnak.
وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ كُلًّا هَدَيْنَا وَنُوْحًا هَدَيْنَا مِنْ قَبْلُ وَمِنْ ذُرِّيَّتِهٖ دَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ وَاَيُّوْبَ وَيُوْسُفَ وَمُوْسٰى وَهٰرُوْنَ ۗوَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَۙ
wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūb(a), kullan hadainā wa nūḥan hadainā min qablu wa min żurriyyatihī dāwūda wa sulaimāna wa ayyūba wa yūsufa wa mūsā wa hārūna wa każālika najzil-muḥsinīn(a).
És adtuk neki Izsákot és Jákobot. Mindegyiküknek útmutatást adtunk; és előtte útmutatást adtunk Noénak, és néhány leszármazottjának (Ibrahimnak), nevezetesen Dávidnak, Szulejmánnak, Ájjúbnak, Júszúfnak, Mózesnek és Hárúnnak. És így jutalmazzuk azokat, akik jót cselekszenek,
قَالُوْا جَزَاۤؤُهٗ مَنْ وُّجِدَ فِيْ رَحْلِهٖ فَهُوَ جَزَاۤؤُهٗ ۗ كَذٰلِكَ نَجْزِى الظّٰلِمِيْنَ
qālū jazā'uhū maw wujida fī raḥlihī fa huwa jazā'uh(ū), każālika najziẓ-ẓālimīn(a).
Így válaszoltak: „Aki megtalálja az elveszett tárgyat a zsákjában, annak jár a büntetése, tehát ő maga is elnyeri a büntetését. Így büntetjük meg a gonosztevőket.”
يٰبَنِيَّ اذْهَبُوْا فَتَحَسَّسُوْا مِنْ يُّوْسُفَ وَاَخِيْهِ وَلَا تَا۟يْـَٔسُوْا مِنْ رَّوْحِ اللّٰهِ ۗاِنَّهٗ لَا يَا۟يْـَٔسُ مِنْ رَّوْحِ اللّٰهِ اِلَّا الْقَوْمُ الْكٰفِرُوْنَ
yā baniyyażhabū fa taḥassasū miy yūsufa wa akhīhi wa lā tai'asū mir rauḥillāh(i), innahū lā yai'asu mir rauḥillāhi illal-qaumul-kāfirūn(a).
Ó, gyermekeim! Menjetek, keressetek (híreket) Júzúfról és testvéreiről, és ne kétségbeessétek Allah irgalmát! Bizony, akik kétségbeesnek Allah irgalmában, azok a hitetlenek."
وَوَهَبْنَا لَهٗ مِنْ رَّحْمَتِنَآ اَخَاهُ هٰرُوْنَ نَبِيًّا
wa wahabnā lahū mir raḥmatinā akhāhu hārūna nabiyyā(n).
És irgalmunkból megadtuk neki, hogy testvére, Áron próféta legyen.
وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ الْفُرْقَانَ وَضِيَاۤءً وَّذِكْرًا لِّلْمُتَّقِيْنَ ۙ
wa laqad ātainā mūsā wa hārūnal-furqāna wa ḍiyā'aw wa żikral lil-muttaqīn(a).
És bizony, Mi adtuk Mózesnek és Hárunnak a Furqant (a Tóra könyvét), valamint felvilágosítást és oktatást a jámboroknak.
ثُمَّ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى وَاَخَاهُ هٰرُوْنَ ەۙ بِاٰيٰتِنَا وَسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍۙ
Ṡumma arsalnā mūsā wa akhāhu hārūn(a), bi'āyātinā wa sulṭānim mubīn(in).
Akkor elküldtük Mózest és testvérét, Hárunt jeleinkkel és világos bizonyítékainkkal,
وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ وَجَعَلْنَا مَعَهٗٓ اَخَاهُ هٰرُوْنَ وَزِيْرًا ۚ
wa laqad ātainā mūsal-kitāba wa ja‘alnā ma‘ahū akhāhu hārūna wazīrā(n).
És bizony, Mi adtuk a Könyvet (Tórát) Mózesnek, és Hárunt tettük a testvérévé, hogy vezírként (segítőként) kísérje.
وَيَضِيْقُ صَدْرِيْ وَلَا يَنْطَلِقُ لِسَانِيْ فَاَرْسِلْ اِلٰى هٰرُوْنَ
wa yaḍīqu ṣadrī wa lā yanṭaliqu lisānī fa arsil ilā hārūn(a).
hogy szorítson a mellkasom és ne beszéljen folyékonyan a nyelvem, küldd hát (velem) Harunt.
وَاَخِيْ هٰرُوْنُ هُوَ اَفْصَحُ مِنِّيْ لِسَانًا فَاَرْسِلْهُ مَعِيَ رِدْءًا يُّصَدِّقُنِيْٓ ۖاِنِّيْٓ اَخَافُ اَنْ يُّكَذِّبُوْنِ
wa akhī hārūnu huwa afṣaḥu minnī lisānan fa'arsilhu ma‘iya rid'ay yuṣaddiqunī, innī akhāfu ay yukażżibūn(i).
És a testvérem, Hárun, ékesszólóbb nálam, küldd el őt velem segítőmnek, hogy megerősítse (mondásaimat); bizony félek, hogy tagadni fognak engem.”
قَالَ سَنَشُدُّ عَضُدَكَ بِاَخِيْكَ وَنَجْعَلُ لَكُمَا سُلْطٰنًا فَلَا يَصِلُوْنَ اِلَيْكُمَا ۛبِاٰيٰتِنَا ۛ اَنْتُمَا وَمَنِ اتَّبَعَكُمَا الْغٰلِبُوْنَ
qāla sanasyuddu ‘aḍudaka bi'akhīka wa naj‘alu lakumā sulṭānan falā yaṣilūna ilaikumā - bi'āyātinā - antumā wa manittaba‘akumal-gālibūn(a).
(Allah) azt mondta: „Megerősítünk titeket (segítünk nektek) a testvéretekkel, és nagy erőt adunk nektek, hogy ne érhessenek el titeket; (mindketten távozzatok) elhozva a csodánkat, ti ketten és azok, akik követtek titeket, győzni fogtok.”
وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلٰى مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ ۚ
wa laqad manannā ‘alā mūsā wa hārūn(a).
És valóban, kegyekben részesítettük Mózest és Hárút.
وَهَدَيْنٰهُمَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيْمَۚ
wa hadaināhumaṣ-ṣirāṭal-mustaqīm(a).
és mindkettőjüknek megmutattuk az egyenes utat.
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِمَا فِى الْاٰخِرِيْنَ ۖ
wa taraknā ‘alaihimā fil-ākhirīn(a).
És halhatatlanná tettük mindkettőjükért (dicséretet) azok között, akik utánuk jöttek,
سَلٰمٌ عَلٰى مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ
salāmun ‘alā mūsā wa hārūn(a).
„Sok szerencsét Mózesnek és Áronnak!”
اِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِيْنَ
innahumā min ‘ibādinal-mu'minīn(a).
Bizony, mindketten hívő szolgáink közé tartoznak.