اِنِّيْٓ اَنَا۠ رَبُّكَ فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَۚ اِنَّكَ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى ۗ
innī ana rabbuka fakhla‘ na‘laika innaka bil-wādil-muqaddasi ṭuwā(n).
དོན་དངོས་ཐོག་ང་ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཡིན་པས་ཁྱོད་ཀྱིས་ཁྱོད་ཀྱི་དམོད་པ་གཉིས་དེ་མེད་པར་བཟོ་དགོས། གང་ཡིན་ཟེར་ན་ཁྱོད་ནི་དམ་པའི་ལུང་གཤོངས་ནང་དུ་ཡོད།
فَاَلْقٰىهَا فَاِذَا هِيَ حَيَّةٌ تَسْعٰى
fa alqāhā fa iżā hiya ḥayyatun tas‘ā.
དེ་ནས་༼མོ་སེ༽གྱིས་དབྱུག་པ་གཡུགས་པ་དང་གློ་བུར་དུ་དབྱུག་པ་དེ་མྱུར་རྒྱུག་སྦྲུལ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་སོང་།
فَلَمَّآ اَتٰىهَا نُوْدِيَ مِنْ شَاطِئِ الْوَادِ الْاَيْمَنِ فِى الْبُقْعَةِ الْمُبٰرَكَةِ مِنَ الشَّجَرَةِ اَنْ يّٰمُوْسٰىٓ اِنِّيْٓ اَنَا اللّٰهُ رَبُّ الْعٰلَمِيْنَ ۙ
falammā atāhā nūdiya min syāṭi'il wādil aimani fil buq‘atil mubārakati minasy syajarati ay yā mūsā innī anallāhu rabbul-‘ālamīn(a).
དེ་བས་ཁོང་(མོ་སེ་)མེའི་ས་ཆར་སླེབས་སྐབས་ཁོང་ལ་ལུང་གཤོང་གི་གཡས་ཕྱོགས་ནས་ཤིང་སྡོང་ཞིག་ནས་བཀྲ་ཤིས་པའི་ས་ཆ་ཞིག་གི་སྟེང་ནས་ཁོང་ལ་སྐད་བཏང་སྟེ།
اِذْ نَادٰىهُ رَبُّهٗ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًىۚ
iż nādāhu rabbuhū bil-wādil-muqaddasi ṭuwā(n).
དཀོན་མཆོག་གིས་ཁོང་ལ་(མོ་ཤེ་)ལུང་གཤོངས་དམ་པ་སྟེ་ཊུ་ཝ་ལུང་གཤོངས་ནང་དུ་འབོད་སྐབས།