اِنِّيْٓ اَنَا۠ رَبُّكَ فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَۚ اِنَّكَ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى ۗ
innī ana rabbuka fakhla‘ na‘laika innaka bil-wādil-muqaddasi ṭuwā(n).
ހަމަކަށަވަރުން އަހަރެންނަކީ ކަލޭގެފާނުގެ ކަލާނގެ ކަމުން ކަލޭގެފާނުގެ ދެ ލަޢުނަތް ދޫކޮށްލާށެވެ. އެހެނީ ހަގީގަތުގައި ތިބާ މިހުރީ މާތް ވާދީގައި، ތޫވާގައެވެ.
فَاَلْقٰىهَا فَاِذَا هِيَ حَيَّةٌ تَسْعٰى
fa alqāhā fa iżā hiya ḥayyatun tas‘ā.
ދެން (މޫސާގެފާނު) އެ ދަނޑި އުކާލުމުން، ކުއްލިއަކަށް އެ ދަނޑި ވެގެން ދިޔައީ ބާރަށް ކުދިކުދިވެގެން ދިޔަ ހަރުފައަކަށެވެ.
فَلَمَّآ اَتٰىهَا نُوْدِيَ مِنْ شَاطِئِ الْوَادِ الْاَيْمَنِ فِى الْبُقْعَةِ الْمُبٰرَكَةِ مِنَ الشَّجَرَةِ اَنْ يّٰمُوْسٰىٓ اِنِّيْٓ اَنَا اللّٰهُ رَبُّ الْعٰلَمِيْنَ ۙ
falammā atāhā nūdiya min syāṭi'il wādil aimani fil buq‘atil mubārakati minasy syajarati ay yā mūsā innī anallāhu rabbul-‘ālamīn(a).
ފަހެ، އެކަލޭގެފާނު (މޫސާގެފާނު) އަލިފާނުގެ (ތަނަށް) ވަޑައިގަތުމުން، ވާދީގެ ވާތްފަރާތުން (ދިމާލުން)، ގަހެއްގެ ތެރެއިން، ބާއްޖަވެރި ބިމެއްގައި ގޮވާލެވުނީ، "އޭ މޫސާ! ހަމަކަށަވަރުން، އަހަރެންނަކީ ހުރިހާ ދުނިޔެއެއްގެ ވެރިރަސްކަލާނގެ الله އެވެ."
اِذْ نَادٰىهُ رَبُّهٗ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًىۚ
iż nādāhu rabbuhū bil-wādil-muqaddasi ṭuwā(n).
މާތް ވާދީގައި ކަމަށްވާ ޓޫވާ ވާދީގައި މާތްރަސްކަލާނގެ އެކަލޭގެފާނަށް (މޫސާގެފާނަށް) ގޮވާލެއްވިއިރު؛