وَلَمَّا رَجَعَ مُوْسٰٓى اِلٰى قَوْمِهٖ غَضْبَانَ اَسِفًاۙ قَالَ بِئْسَمَا خَلَفْتُمُوْنِيْ مِنْۢ بَعْدِيْۚ اَعَجِلْتُمْ اَمْرَ رَبِّكُمْۚ وَاَلْقَى الْاَلْوَاحَ وَاَخَذَ بِرَأْسِ اَخِيْهِ يَجُرُّهٗٓ اِلَيْهِ ۗقَالَ ابْنَ اُمَّ اِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُوْنِيْ وَكَادُوْا يَقْتُلُوْنَنِيْۖ فَلَا تُشْمِتْ بِيَ الْاَعْدَاۤءَ وَلَا تَجْعَلْنِيْ مَعَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ
wa lammā raja‘a mūsā ilā qaumihī gaḍbāna asifā(n), qāla bi'samā khalaftumūnī mim ba‘dī, a‘ajiltum amra rabbikum, wa alqal-alwāḥa wa akhaża bira'si akhīhi yajurruhū ilaih(i), qālabna umma innal-qaumastaḍ‘afūnī wa kādū yaqtulūnanī, falā tusymit biyal-a‘dā'a wa lā taj‘alnī ma‘al-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
മൂസാ തന്റെ ജനങ്ങളിലേക്ക് മടങ്ങിയെത്തിയപ്പോൾ അദ്ദേഹം കോപവും ദുഃഖവും കൊണ്ട് പറഞ്ഞു: "ഞാൻ പോയപ്പോൾ നിങ്ങൾ എന്തൊരു ക്രൂരതയാണ് ചെയ്തത്! നിങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവിന്റെ വാഗ്ദാനത്തെ നിങ്ങൾ ലംഘിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടോ?" മൂസാ ഫലകം (തോറ) താഴെയിട്ട് തന്റെ സഹോദരന്റെ (ഹാറൂന്റെ) തല പിടിച്ചു വലിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. (ഹാറൂൺ) പറഞ്ഞു: "എന്റെ അമ്മയുടെ മകനേ! ഈ ആളുകൾ എന്നെ ദുർബലനായി കണക്കാക്കി എന്നെ കൊല്ലാൻ പോവുകയാണ്. അതിനാൽ എന്റെ ദുരിതത്തിൽ നിങ്ങളുടെ ശത്രുക്കളെ സന്തോഷിപ്പിക്കരുത്. എന്നെ ഒരു അക്രമിയായി കണക്കാക്കരുത്."
قَالَ يَبْنَؤُمَّ لَا تَأْخُذْ بِلِحْيَتِيْ وَلَا بِرَأْسِيْۚ اِنِّيْ خَشِيْتُ اَنْ تَقُوْلَ فَرَّقْتَ بَيْنَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ وَلَمْ تَرْقُبْ قَوْلِيْ
qāla yabna'umma lā ta'khuż biliḥyatī wa lā bira'sī, innī khasyītu an taqūla farraqta baina banī isrā'īla wa lam tarqub qaulī.
അവൻ (ഹാറൂൻ) പറഞ്ഞു: "എന്റെ അമ്മയുടെ മകനേ! എന്റെ താടിയിലും തലയിലും തൊടരുത്. 'നീ ഇസ്രായേൽ സന്തതികളെ ഭിന്നിപ്പിച്ചു, എന്റെ സന്ദേശം പാലിച്ചില്ല' എന്ന് നീ പറയുമെന്ന് ഞാൻ ഭയപ്പെടുന്നു."
وَدَخَلَ الْمَدِيْنَةَ عَلٰى حِيْنِ غَفْلَةٍ مِّنْ اَهْلِهَا فَوَجَدَ فِيْهَا رَجُلَيْنِ يَقْتَتِلٰنِۖ هٰذَا مِنْ شِيْعَتِهٖ وَهٰذَا مِنْ عَدُوِّهٖۚ فَاسْتَغَاثَهُ الَّذِيْ مِنْ شِيْعَتِهٖ عَلَى الَّذِيْ مِنْ عَدُوِّهٖ ۙفَوَكَزَهٗ مُوْسٰى فَقَضٰى عَلَيْهِۖ قَالَ هٰذَا مِنْ عَمَلِ الشَّيْطٰنِۗ اِنَّهٗ عَدُوٌّ مُّضِلٌّ مُّبِيْنٌ
wa dakhalal-madīnata ‘alā ḥīni gaflatim min ahlihā fawajada fīhā rajulaini yaqtatilān(i), hāżā min syī‘atihī wa hāżā min ‘aduwwih(ī), fastagāṡahul-lażī min syī‘atihī ‘alal-lażī min ‘aduwwih(ī), fawakazahū mūsā faqaḍā ‘alaih(i), qāla hāżā min ‘amalisy-syaiṭān(i), innahū ‘aduwwum muḍillum mubīn(un).
മെംഫിസിലെ നിവാസികൾ അശ്രദ്ധരായിരിക്കെ അദ്ദേഹം (മൂസാ) അവിടെ പ്രവേശിച്ചു. പട്ടണത്തിൽ രണ്ട് പുരുഷന്മാർ പരസ്പരം പോരടിക്കുന്നത് അദ്ദേഹം കണ്ടു; ഒരാൾ (ഇസ്രായേൽ സന്തതികൾ) അവരുടെ കക്ഷിയിൽ പെട്ടവനും മറ്റൊരാൾ (വീണ്ടും) അവരുടെ ശത്രുക്കളിൽ പെട്ടവനും. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കക്ഷിയിൽ പെട്ട ആളുകൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശത്രുക്കളായ ജനങ്ങളെ തോൽപ്പിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തോട് സഹായം തേടി. അപ്പോൾ മൂസാ അദ്ദേഹത്തെ ഇടിച്ചു, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശത്രു മരിച്ചു. അദ്ദേഹം (മൂസാ) പറഞ്ഞു: ഇത് പിശാചിന്റെ പ്രവൃത്തിയാണ്. തീർച്ചയായും അവൻ (പിശാച്) വ്യക്തമായും വഴിതെറ്റിക്കുന്ന ശത്രുവാണ്.
فَلَمَّآ اَنْ اَرَادَ اَنْ يَّبْطِشَ بِالَّذِيْ هُوَ عَدُوٌّ لَّهُمَاۙ قَالَ يٰمُوْسٰٓى اَتُرِيْدُ اَنْ تَقْتُلَنِيْ كَمَا قَتَلْتَ نَفْسًاۢ بِالْاَمْسِۖ اِنْ تُرِيْدُ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَ جَبَّارًا فِى الْاَرْضِ وَمَا تُرِيْدُ اَنْ تَكُوْنَ مِنَ الْمُصْلِحِيْنَ
falammā an arāda ay yabṭisya bil-lażī huwa ‘aduwwul lahumā, qāla yā mūsā aturīdu an taqtulanī kamā qatalta nafsam bil-ams(i), in turīdu illā an takūna jabbāran fil-arḍi wa mā turīdu an takūna minal-muṣliḥīn(a).
അങ്ങനെ അവർ ഇരുവരുടെയും ശത്രുവായ ആ വ്യക്തിയെ ശക്തമായി അടിക്കാൻ അവൻ ഉദ്ദേശിച്ചപ്പോൾ അവൻ (മൂസാ) പറഞ്ഞു: ഹേ മൂസാ, ഇന്നലെ നീ ഒരാളെ കൊന്നത് പോലെ നീ എന്നെയും കൊല്ലാൻ ഉദ്ദേശിക്കുകയാണോ? (ഈ) നാട്ടിൽ അതിക്രമം നടത്തുന്ന ഒരാളാകാൻ മാത്രമേ നീ ഉദ്ദേശിക്കുന്നുള്ളൂ, സമാധാനമുണ്ടാക്കുന്നവരിൽ ഒരാളാകാൻ നീ ഉദ്ദേശിക്കുന്നില്ല.
قَالَتْ اِحْدٰىهُمَا يٰٓاَبَتِ اسْتَأْجِرْهُ ۖاِنَّ خَيْرَ مَنِ اسْتَأْجَرْتَ الْقَوِيُّ الْاَمِيْنُ
qālat iḥdāhumā yā abatista'jirh(u), inna khaira manista'jartal-qawiyyul-amīn(u).
ആ രണ്ടു സ്ത്രീകളിൽ ഒരാൾ പറഞ്ഞു: എന്റെ പിതാവേ, ഇദ്ദേഹത്തെ (ഞങ്ങൾക്ക്) ഒരു വേലക്കാരനാക്കൂ. തീർച്ചയായും താങ്കൾക്ക് (ഞങ്ങൾക്ക്) വേലക്കാരനായി എടുക്കാവുന്നവരിൽ ഏറ്റവും നല്ലവൻ ശക്തനും വിശ്വസ്തനുമായ ഒരാളാണ്.