وَلَمَّا رَجَعَ مُوْسٰٓى اِلٰى قَوْمِهٖ غَضْبَانَ اَسِفًاۙ قَالَ بِئْسَمَا خَلَفْتُمُوْنِيْ مِنْۢ بَعْدِيْۚ اَعَجِلْتُمْ اَمْرَ رَبِّكُمْۚ وَاَلْقَى الْاَلْوَاحَ وَاَخَذَ بِرَأْسِ اَخِيْهِ يَجُرُّهٗٓ اِلَيْهِ ۗقَالَ ابْنَ اُمَّ اِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُوْنِيْ وَكَادُوْا يَقْتُلُوْنَنِيْۖ فَلَا تُشْمِتْ بِيَ الْاَعْدَاۤءَ وَلَا تَجْعَلْنِيْ مَعَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ
wa lammā raja‘a mūsā ilā qaumihī gaḍbāna asifā(n), qāla bi'samā khalaftumūnī mim ba‘dī, a‘ajiltum amra rabbikum, wa alqal-alwāḥa wa akhaża bira'si akhīhi yajurruhū ilaih(i), qālabna umma innal-qaumastaḍ‘afūnī wa kādū yaqtulūnanī, falā tusymit biyal-a‘dā'a wa lā taj‘alnī ma‘al-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
Муса иуаажәлар рахь даныхынҳә, игәы ԥжәаны, илахь еиқәҵаны иҳәеит: «Сара сыҟамызт, закәытә ус бааԥсқәоу иҟашәҵаз! Моисеи ахсаала (Тора) ҵаҟа иқәиҵеит, иашьа (Ҳарун) ихы аанкыланы иара иахь днаганы дҩагылеит. (Ҳарун) иҳәеит: "Уа сан лԥа! Ажәлар сара сԥсыҽны срыԥхьаӡоит, сыршьырцгьы егьрыгымхеит, убри аҟнытә уаӷацәа срыцҳара азы ргәы ҟаумҵан, насгьы уаҩ гәаҟны сумҟаҵан".
قَالَ يَبْنَؤُمَّ لَا تَأْخُذْ بِلِحْيَتِيْ وَلَا بِرَأْسِيْۚ اِنِّيْ خَشِيْتُ اَنْ تَقُوْلَ فَرَّقْتَ بَيْنَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ وَلَمْ تَرْقُبْ قَوْلِيْ
qāla yabna'umma lā ta'khuż biliḥyatī wa lā bira'sī, innī khasyītu an taqūla farraqta baina banī isrā'īla wa lam tarqub qaulī.
Уи (Ҳарун) аҭак ҟаиҵеит: «Уа сан лԥа! Схы акәымкәа, сҟәаҟәа уаламкьысын. Сара сшәоит, Израиль аԥацәа еиҟәуҟьеит, аха сажәабжь узықәымныҟәеит ҳәа уҳәар ҳәа».
وَدَخَلَ الْمَدِيْنَةَ عَلٰى حِيْنِ غَفْلَةٍ مِّنْ اَهْلِهَا فَوَجَدَ فِيْهَا رَجُلَيْنِ يَقْتَتِلٰنِۖ هٰذَا مِنْ شِيْعَتِهٖ وَهٰذَا مِنْ عَدُوِّهٖۚ فَاسْتَغَاثَهُ الَّذِيْ مِنْ شِيْعَتِهٖ عَلَى الَّذِيْ مِنْ عَدُوِّهٖ ۙفَوَكَزَهٗ مُوْسٰى فَقَضٰى عَلَيْهِۖ قَالَ هٰذَا مِنْ عَمَلِ الشَّيْطٰنِۗ اِنَّهٗ عَدُوٌّ مُّضِلٌّ مُّبِيْنٌ
wa dakhalal-madīnata ‘alā ḥīni gaflatim min ahlihā fawajada fīhā rajulaini yaqtatilān(i), hāżā min syī‘atihī wa hāżā min ‘aduwwih(ī), fastagāṡahul-lażī min syī‘atihī ‘alal-lażī min ‘aduwwih(ī), fawakazahū mūsā faqaḍā ‘alaih(i), qāla hāżā min ‘amalisy-syaiṭān(i), innahū ‘aduwwum muḍillum mubīn(un).
Иара (Моисеи) ақалақь (Мемфис) дҭалеит, уа инхоз ауаа гәымбылџьбараны ишыҟаз, ақалақь аҿы ҩыџьа ауаа еибашьуаз дибеит. Аӡәы ргәыԥ аҟынтә, егьи раӷацәа рҟынтә. Игәыԥ аҟынтәи ауаа ацхыраара иаҳәеит иаӷа иганахьала ауаа рықәхразы, нас Муса диқәыӷәӷәеит, иаӷагьы дыԥсит. Уи (Муса) иҳәеит: «Ари аҩсҭаа иусуп.
فَلَمَّآ اَنْ اَرَادَ اَنْ يَّبْطِشَ بِالَّذِيْ هُوَ عَدُوٌّ لَّهُمَاۙ قَالَ يٰمُوْسٰٓى اَتُرِيْدُ اَنْ تَقْتُلَنِيْ كَمَا قَتَلْتَ نَفْسًاۢ بِالْاَمْسِۖ اِنْ تُرِيْدُ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَ جَبَّارًا فِى الْاَرْضِ وَمَا تُرِيْدُ اَنْ تَكُوْنَ مِنَ الْمُصْلِحِيْنَ
falammā an arāda ay yabṭisya bil-lażī huwa ‘aduwwul lahumā, qāla yā mūsā aturīdu an taqtulanī kamā qatalta nafsam bil-ams(i), in turīdu illā an takūna jabbāran fil-arḍi wa mā turīdu an takūna minal-muṣliḥīn(a).
Убри аҟнытә, иара (Моисеи) ҩыџьагьы раӷас иҟаз ауаҩы ӷәӷәала диқәыӷәӷәарц аниҭахыз, иара (иаӷа) иҳәеит: "Уа Моисеи! Уара угәы иҭоума сара сышьра, иахьа аӡәы дышушьыз еиԥш? Уара угәы иҭоуп (абри) адгьыл аҿы ақәымчра ҟазҵо ауаҩы уакәны уҟазарц, насгьы аџьықәреи ҟазҵо уреиуахарц угәы иҭоум."
قَالَتْ اِحْدٰىهُمَا يٰٓاَبَتِ اسْتَأْجِرْهُ ۖاِنَّ خَيْرَ مَنِ اسْتَأْجَرْتَ الْقَوِيُّ الْاَمِيْنُ
qālat iḥdāhumā yā abatista'jirh(u), inna khaira manista'jartal-qawiyyul-amīn(u).
Урҭ ҩыџьа рҟынтә аӡәы ус лҳәеит: «Саб, усзуҩыс дҟаҵа, усзуҩыс иуҭаху зегьы раасҭа иӷәӷәоу, зыгәра уго ауаҩы иоуп».