وَلَمَّا بَلَغَ اَشُدَّهٗٓ اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًا ۗوَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ
wa lammā balaga asyuddahū ātaināhu ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa każālika najzil-muḥsinīn(a).
ཁོང་རྒས་དུས་ང་ཚོས་ཁོང་ལ་དབང་ཆ་དང་ཤེས་བྱ་སྤྲད་ཡོད། དེ་ལྟར་ང་ཚོས་བཟང་པོ་བྱེད་མཁན་ཚོར་བྱ་དགའ་སྤྲོད་ཀྱི་ཡོད།
وَلَقَدْ هَمَّتْ بِهٖۙ وَهَمَّ بِهَا ۚ لَوْلَآ اَنْ رَّاٰ بُرْهَانَ رَبِّهٖۗ كَذٰلِكَ لِنَصْرِفَ عَنْهُ السُّوْۤءَ وَالْفَحْشَاۤءَۗ اِنَّهٗ مِنْ عِبَادِنَا الْمُخْلَصِيْنَ
wa laqad hammat bihī wa hamma bihā lau lā ar ra'ā burhāna rabbih(ī), każālika linaṣrifa ‘anhus-sū'a wal-faḥsyā'(a), innahū min ‘ibādinal-mukhlaṣīn(a).
དངོས་གནས་བུད་མེད་དེས་ཁོ་ལ་(ཡུ་སུ་ཧྥ་)འདོད་པ་བཏོན་ཡོད། གལ་ཏེ་ཁོང་གིས་ཁོང་གི་གཙོ་བོ་ནས་རྟགས་མཚན་མ་མཐོང་ན། དེ་ལྟར་ང་ཚོས་ཁོང་གི་མདུན་ནས་ངན་པ་དང་བཙོག་པ་དེ་ཕྱིར་འཐེན་བྱས། དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་(ཡུ་སུ་ཧྥུ་)ནི་ང་ཚོའི་འདེམས་སྒྲུག་བྱས་པའི་གཡོག་པོའི་གྲས་སུ་ཡོད།
وَاِنْ كَانَ قَمِيْصُهٗ قُدَّ مِنْ دُبُرٍ فَكَذَبَتْ وَهُوَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ
wa in kāna qamīṣuhū qudda min duburin fa każabat wa huwa minaṣ-ṣādiqīn(a).
གལ་ཏེ་ཁོང་གི་སྟོད་ཐུང་རྒྱབ་ལ་གཅོད་ཡོད་ན། མོ་ནི་རྫུན་མ་ཡིན་པ་དང་། ཁོང་(ཡུ་སུ་ཧྥུ་)ནི་བདེན་པ་བཤད་མཁན་གྱི་གྲས་ཤིག་རེད།"
فَلَمَّا سَمِعَتْ بِمَكْرِهِنَّ اَرْسَلَتْ اِلَيْهِنَّ وَاَعْتَدَتْ لَهُنَّ مُتَّكَـاً وَّاٰتَتْ كُلَّ وَاحِدَةٍ مِّنْهُنَّ سِكِّيْنًا وَّقَالَتِ اخْرُجْ عَلَيْهِنَّ ۚ فَلَمَّا رَاَيْنَهٗٓ اَكْبَرْنَهٗ وَقَطَّعْنَ اَيْدِيَهُنَّۖ وَقُلْنَ حَاشَ لِلّٰهِ مَا هٰذَا بَشَرًاۗ اِنْ هٰذَآ اِلَّا مَلَكٌ كَرِيْمٌ
falammā sami‘at bimakrihinna arsalat ilaihinna wa a‘tadat lahunna muttaka'aw wa ātat kulla wāḥidim minhunna sikkīnaw wa qālatikhruj ‘alaihinn(a), falammā ra'ainahū akbarnahū wa qaṭṭa‘na aidiyahunn(a), wa qulna ḥāsya lillāhi mā hāżā illā basyarā(n), in hāżā illā malakun karīm(un).
དེ་ནས་བུད་མེད་དེས་ཁོང་ཚོའི་བརྙས་བཅོས་ཐོས་རྗེས་བུད་མེད་དེ་ཚོ་གདན་འདྲེན་ཞུས་ནས་ཁོང་ཚོར་སྡོད་གནས་གྲ་སྒྲིག་བྱས་པ་དང་། ཁོང་ཚོ་རེ་རེ་བཞིན་(ཁ་ལག་གཅོད་པའི་ཆེད་དུ་)གྲི་གཅིག་སྤྲད་རྗེས་མོས་(ཡུ་སུཕ་ལ)"ཁོང་ཚོ་ལ་ཕྱིར་ཐོན་ཤོག"ཅེས་བཤད། བུད་མེད་ཚོས་ཁོང་མཐོང་དུས་(ཁོང་གི་མཛེས་སྡུག་ལ་)ཧ་ལས་ནས་(མ་ཤེས་པར་)རང་ཉིད་ཀྱི་ལག་པར་རྨས་སྐྱོན་བཏང་ཡོད། དེ་བཞིན་"ཨ་ལཱ་ཧ་ཡག་ཤོས། འདི་མི་མ་རེད། འདི་དངོས་གནས་མཐོ་རིམ་གྱི་མཁའ་འགྲོ་མ་ཞིག་རེད།"
وَدَخَلَ مَعَهُ السِّجْنَ فَتَيٰنِ ۗقَالَ اَحَدُهُمَآ اِنِّيْٓ اَرٰىنِيْٓ اَعْصِرُ خَمْرًا ۚوَقَالَ الْاٰخَرُ اِنِّيْٓ اَرٰىنِيْٓ اَحْمِلُ فَوْقَ رَأْسِيْ خُبْزًا تَأْكُلُ الطَّيْرُ مِنْهُ ۗنَبِّئْنَا بِتَأْوِيْلِهٖ ۚاِنَّا نَرٰىكَ مِنَ الْمُحْسِنِيْنَ
wa dakhala ma‘ahus-sijna fatayān(i), qāla aḥaduhumā innī arānī a‘ṣiru khamrā(n), wa qālal-ākharu innī arānī aḥmilu fauqa ra'sī khubzan ta'kuluṭ-ṭairu minh(u), nabbi'nā bita'wīlih(ī), innā narāka minal-muḥsinīn(a).
གཞོན་ནུ་གཉིས་ཁོ་དང་མཉམ་དུ་བཙོན་ཁང་དུ་འཛུལ་སོང་། གཅིག་གིས་ "དངོས་གནས་ངས་རྨི་ལམ་དུ་ངས་རྒུན་འབྲུམ་བཙིར་བཞིན་ཡོད་པ་མཐོང་བྱུང་།" གཞན་དེས་ "ངས་རྨི་ལམ་དུ་ངའི་མགོ་ལ་བག་ལེབ་འཁྱེར་ནས་བག་ལེབ་ཁ་ཤས་བྱིའུ་ཡིས་ཟོས་ཡོད།" ང་ཚོར་དོན་འགྲེལ་གནང་དང་། དངོས་གནས་ང་ཚོས་ཁྱེད་རང་བཟང་པོ་བྱེད་མཁན་གྱི་གྲས་སུ་མཐོང་གི་ཡོད།
قَالَ مَا خَطْبُكُنَّ اِذْ رَاوَدْتُّنَّ يُوْسُفَ عَنْ نَّفْسِهٖۗ قُلْنَ حَاشَ لِلّٰهِ مَا عَلِمْنَا عَلَيْهِ مِنْ سُوْۤءٍ ۗقَالَتِ امْرَاَتُ الْعَزِيْزِ الْـٰٔنَ حَصْحَصَ الْحَقُّۖ اَنَا۠ رَاوَدْتُّهٗ عَنْ نَّفْسِهٖ وَاِنَّهٗ لَمِنَ الصّٰدِقِيْنَ
qāla mā khaṭbukunna iż rāwattunna yūsufa ‘an nafsih(ī), qulna ḥāsya lillāhi mā ‘alimnā ‘alaihi min sū'(in), qālatimra'atul-‘azīzil-āna ḥaṣḥaṣal-ḥaqq(u), ana rāwattuhū ‘an nafsihī wa innahū laminaṣ-ṣādiqīn(a).
ཁོང་གིས་(རྒྱལ་པོ)(བུད་མེད་ཚོར་) "ཁྱེད་ཀྱིས་ཡུ་སུབ་ལ་རང་ཉིད་མགོ་སྐོར་གཏོང་བར་གཡོ་ཐབས་བྱེད་སྐབས་ཁྱེད་རང་གང་འདྲ་བྱུང་ངམ།" ཁོང་ཚོས་ "ཨ་ལཱ་ཧ་ནི་ཡང་དག་པ་ཡིན། ང་ཚོས་ཁོང་ནས་ངན་པ་གང་ཡང་ཤེས་ཀྱི་མེད།" ཨལ་ཨ་ཛི་ཟི་ཡི་ཨམ་སྲུས་"ད་ལྟ་བདེན་པ་གསལ་པོ་ཆགས་ཡོད། ང་ཁོ་ལ་གཡོ་ཐབས་དང་བསླུ་བྲིད་གཏོང་མཁན་དེ་ཡིན། དོན་དངོས་ཐོག་ཁོ་ནི་བདེན་པ་བཤད་མཁན་གྱི་མི་རིགས་ཤིག་རེད།"
وَقَالَ الْمَلِكُ ائْتُوْنِيْ بِهٖٓ اَسْتَخْلِصْهُ لِنَفْسِيْۚ فَلَمَّا كَلَّمَهٗ قَالَ اِنَّكَ الْيَوْمَ لَدَيْنَا مَكِيْنٌ اَمِيْنٌ
wa qālal-maliku'tūnī bihī astakhliṣhu linafsī, falammā kallamahū qāla innakal-yauma ladainā makīnun amīn(un).
རྒྱལ་པོས་ "ཁོ་(ཡུ་སུ་ཧྥ་)ངའི་སར་འཁྱེར་ཤོག དེ་ནས་ངས་ཁོ་(ངའི་ཉེ་འགྲམ་གྱི་མི་ཞིག་ལྟར་)འདེམས་རྒྱུ་ཡིན།" དེ་ནས་ཁོང་གིས་(རྒྱལ་པོ)ཁོང་དང་མཉམ་དུ་གླེང་མོལ་བྱས་རྗེས་ཁོང་གིས་(རྒྱལ་པོ) "ཁྱེད་རང་དེ་རིང་ནས་ང་ཚོའི་སྡེ་ཚན་ནང་གོ་གནས་མཐོ་པོ་དང་ཡིད་ཆེས་བྱེད་ཐུབ་པའི་མི་སྣ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་ཡོད།"
قَالَ اجْعَلْنِيْ عَلٰى خَزَاۤىِٕنِ الْاَرْضِۚ اِنِّيْ حَفِيْظٌ عَلِيْمٌ
qālaj‘alnī ‘alā khazā'inil-arḍ(i), innī ḥafīẓun ‘alīm(un).
ཁོང་གིས་(ཡུ་སུ་ཧྥ་) "ང་ལ་རྒྱལ་ཁབ་ཀྱི་(ཨི་ཇིབ) གྱི་དངུལ་ཁང་གི་འགན་འཛིན་དུ་བསྐོས་དང་།
وَلَمَّا جَهَّزَهُمْ بِجَهَازِهِمْ قَالَ ائْتُوْنِيْ بِاَخٍ لَّكُمْ مِّنْ اَبِيْكُمْ ۚ اَلَا تَرَوْنَ اَنِّيْٓ اُوْفِى الْكَيْلَ وَاَنَا۠ خَيْرُ الْمُنْزِلِيْنَ
wa lammā jahhazahum bijahāzihim qāla'tūnī bi'akhil lakum min abīkum, alā tarauna annī ūfil-kaila wa ana khairul-munzilīn(a).
དེ་ནས་ཁོང་གིས་(ཡོ་སེབ་)ཁོང་ཚོའི་ཆེད་དུ་ཁ་ལག་གྲ་སྒྲིག་བྱེད་སྐབས་ཁོང་གིས་ "ཁྱེད་ཚོའི་ཕ་མ་གཅིག་པའི་སྤུན་མཆེད་(བེན་ཡ་མིན་)ང་ལ་འཁྱེར་ཤོག ངས་ཚད་གཞི་ཆ་ཚང་ཚད་འཇལ་ཐུབ་པ་དང་དམག་དཔུང་ནང་ནས་ཡག་ཤོས་ཡིན་པ་ཁྱེད་ཀྱིས་མི་མཐོང་ངམ།
قَالُوْا يٰٓاَيُّهَا الْعَزِيْزُ اِنَّ لَهٗٓ اَبًا شَيْخًا كَبِيْرًا فَخُذْ اَحَدَنَا مَكَانَهٗ ۚاِنَّا نَرٰىكَ مِنَ الْمُحْسِنِيْنَ
qālū yā ayyuhal-‘azīzu inna lahū aban syaikhan kabīran fa khuż aḥadanā makānah(ū), innā narāka minal-muḥsinīn(a).
ཁོང་ཚོས་ "ཨོ་ཨལ་ཨ་ཛི་ཛི། ཁོང་ལ་ཕ་རྒན་ཞིག་ཡོད་པས་དེའི་ཚབ་ཏུ་ང་ཚོའི་ནང་ནས་གཅིག་བླངས་ཤིག དོན་དངོས་ཐོག་ང་ཚོས་ཁྱེད་རང་བཟང་པོ་བྱེད་མཁན་གྱི་གྲས་ཤིག་ཡིན་པ་མཐོང་གི་ཡོད།"