وَلَمَّا بَلَغَ اَشُدَّهٗٓ اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًا ۗوَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ
wa lammā balaga asyuddahū ātaināhu ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa każālika najzil-muḥsinīn(a).
അങ്ങനെ അദ്ദേഹം പ്രായപൂർത്തിയായപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന് നാം അധികാരവും അറിവും നൽകി. അങ്ങനെ സദ്‌വൃത്തർക്ക് നാം പ്രതിഫലം നൽകുന്നു.
وَلَقَدْ هَمَّتْ بِهٖۙ وَهَمَّ بِهَا ۚ لَوْلَآ اَنْ رَّاٰ بُرْهَانَ رَبِّهٖۗ كَذٰلِكَ لِنَصْرِفَ عَنْهُ السُّوْۤءَ وَالْفَحْشَاۤءَۗ اِنَّهٗ مِنْ عِبَادِنَا الْمُخْلَصِيْنَ
wa laqad hammat bihī wa hamma bihā lau lā ar ra'ā burhāna rabbih(ī), każālika linaṣrifa ‘anhus-sū'a wal-faḥsyā'(a), innahū min ‘ibādinal-mukhlaṣīn(a).
തീർച്ചയായും ആ സ്ത്രീ അവനെ (യൂസുഫിനെ) വശീകരിക്കുകയായിരുന്നു. തന്റെ രക്ഷിതാവിങ്കൽ നിന്ന് ഒരു ദൃഷ്ടാന്തം കണ്ടില്ലെങ്കിൽ യൂസുഫ് അവനെയും ആഗ്രഹിക്കുമായിരുന്നു. അങ്ങനെ നാം അവനിൽ നിന്ന് തിന്മയും നീചത്വവും തിരിച്ചുകളഞ്ഞു. തീർച്ചയായും അദ്ദേഹം (യൂസുഫ്) നമ്മുടെ തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ദാസന്മാരിൽ പെട്ടവനാണ്.
وَاِنْ كَانَ قَمِيْصُهٗ قُدَّ مِنْ دُبُرٍ فَكَذَبَتْ وَهُوَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ
wa in kāna qamīṣuhū qudda min duburin fa każabat wa huwa minaṣ-ṣādiqīn(a).
അവന്റെ വസ്ത്രം പിന്നിൽ കീറിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അവൾ കള്ളം പറയുന്നവളാണ്, അവൻ (യൂസുഫ്) സത്യം പറഞ്ഞവരിൽ പെട്ടവനും."
فَلَمَّا سَمِعَتْ بِمَكْرِهِنَّ اَرْسَلَتْ اِلَيْهِنَّ وَاَعْتَدَتْ لَهُنَّ مُتَّكَـاً وَّاٰتَتْ كُلَّ وَاحِدَةٍ مِّنْهُنَّ سِكِّيْنًا وَّقَالَتِ اخْرُجْ عَلَيْهِنَّ ۚ فَلَمَّا رَاَيْنَهٗٓ اَكْبَرْنَهٗ وَقَطَّعْنَ اَيْدِيَهُنَّۖ وَقُلْنَ حَاشَ لِلّٰهِ مَا هٰذَا بَشَرًاۗ اِنْ هٰذَآ اِلَّا مَلَكٌ كَرِيْمٌ
falammā sami‘at bimakrihinna arsalat ilaihinna wa a‘tadat lahunna muttaka'aw wa ātat kulla wāḥidim minhunna sikkīnaw wa qālatikhruj ‘alaihinn(a), falammā ra'ainahū akbarnahū wa qaṭṭa‘na aidiyahunn(a), wa qulna ḥāsya lillāhi mā hāżā illā basyarā(n), in hāżā illā malakun karīm(un).
അങ്ങനെ ആ സ്ത്രീ അവരുടെ ശകാരവാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, അവൾ സ്ത്രീകളെ ക്ഷണിച്ചു, അവർക്കായി ഒരു ഇരിപ്പിടം ഒരുക്കി, ഓരോരുത്തരും ഓരോ കത്തി (ഭക്ഷണം മുറിക്കാൻ) കൊടുത്തു, എന്നിട്ട് അവൾ (യൂസുഫിനോട്) പറഞ്ഞു, "നിങ്ങൾ അവരുടെ നേരെ പുറത്തുവരൂ (നിങ്ങളെത്തന്നെ കാണിക്കൂ)." സ്ത്രീകൾ അവനെ കണ്ടപ്പോൾ, (അവന്റെ സൗന്ദര്യത്തിൽ) അത്ഭുതപ്പെട്ടു, അവർ (അറിയാതെ) സ്വന്തം കൈകൾക്ക് മുറിവേൽപ്പിച്ചു. "പരമപരിപൂർണ്ണനായ അല്ലാഹു, ഇത് ഒരു മനുഷ്യനല്ല. ഇത് ശരിക്കും മാന്യനായ ഒരു മാലാഖയാണ്" എന്ന് പറയുമ്പോൾ.
وَدَخَلَ مَعَهُ السِّجْنَ فَتَيٰنِ ۗقَالَ اَحَدُهُمَآ اِنِّيْٓ اَرٰىنِيْٓ اَعْصِرُ خَمْرًا ۚوَقَالَ الْاٰخَرُ اِنِّيْٓ اَرٰىنِيْٓ اَحْمِلُ فَوْقَ رَأْسِيْ خُبْزًا تَأْكُلُ الطَّيْرُ مِنْهُ ۗنَبِّئْنَا بِتَأْوِيْلِهٖ ۚاِنَّا نَرٰىكَ مِنَ الْمُحْسِنِيْنَ
wa dakhala ma‘ahus-sijna fatayān(i), qāla aḥaduhumā innī arānī a‘ṣiru khamrā(n), wa qālal-ākharu innī arānī aḥmilu fauqa ra'sī khubzan ta'kuluṭ-ṭairu minh(u), nabbi'nā bita'wīlih(ī), innā narāka minal-muḥsinīn(a).
അവനോടൊപ്പം രണ്ട് യുവാക്കളും ജയിലിലേക്ക് പോയി. അവരിൽ ഒരാൾ പറഞ്ഞു: "തീർച്ചയായും ഞാൻ മുന്തിരി പിഴിഞ്ഞെടുക്കുന്നതായി സ്വപ്നം കണ്ടു." മറ്റൊരാൾ പറഞ്ഞു: "ഞാൻ എന്റെ തലയിൽ റൊട്ടി ചുമക്കുന്നതായി സ്വപ്നം കണ്ടു, അതിൽ നിന്ന് പക്ഷികൾ തിന്നു." ഞങ്ങൾക്ക് തക്‌വിൽ നൽകുക. തീർച്ചയായും, ഞങ്ങൾ നിങ്ങളെ നന്മ ചെയ്യുന്നവരുടെ കൂട്ടത്തിൽ കണക്കാക്കുന്നു.
قَالَ مَا خَطْبُكُنَّ اِذْ رَاوَدْتُّنَّ يُوْسُفَ عَنْ نَّفْسِهٖۗ قُلْنَ حَاشَ لِلّٰهِ مَا عَلِمْنَا عَلَيْهِ مِنْ سُوْۤءٍ ۗقَالَتِ امْرَاَتُ الْعَزِيْزِ الْـٰٔنَ حَصْحَصَ الْحَقُّۖ اَنَا۠ رَاوَدْتُّهٗ عَنْ نَّفْسِهٖ وَاِنَّهٗ لَمِنَ الصّٰدِقِيْنَ
qāla mā khaṭbukunna iż rāwattunna yūsufa ‘an nafsih(ī), qulna ḥāsya lillāhi mā ‘alimnā ‘alaihi min sū'(in), qālatimra'atul-‘azīzil-āna ḥaṣḥaṣal-ḥaqq(u), ana rāwattuhū ‘an nafsihī wa innahū laminaṣ-ṣādiqīn(a).
രാജാവ് സ്ത്രീകളോട് ചോദിച്ചു: "യൂസുഫിനെ കീഴ്പ്പെടാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ മനസ്സ് എങ്ങനെയായിരുന്നു?" അവർ പറഞ്ഞു: "അല്ലാഹു പരിപൂർണ്ണനാണ്, ഞങ്ങൾ അവനെക്കുറിച്ച് മോശമായി ഒന്നും അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല." അൽ-അസീസിന്റെ ഭാര്യ പറഞ്ഞു: "ഇപ്പോൾ സത്യം വ്യക്തമാണ്, ഞാൻ തന്നെയാണ് അവനെ വശീകരിച്ചതും വശീകരിച്ചതും, തീർച്ചയായും അവൻ സത്യവാൻമാരിൽ ഒരാളായിരുന്നു."
وَقَالَ الْمَلِكُ ائْتُوْنِيْ بِهٖٓ اَسْتَخْلِصْهُ لِنَفْسِيْۚ فَلَمَّا كَلَّمَهٗ قَالَ اِنَّكَ الْيَوْمَ لَدَيْنَا مَكِيْنٌ اَمِيْنٌ
wa qālal-maliku'tūnī bihī astakhliṣhu linafsī, falammā kallamahū qāla innakal-yauma ladainā makīnun amīn(un).
രാജാവ് പറഞ്ഞു: "നിങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തെ (യൂസുഫിനെ) എന്റെ അടുത്തേക്ക് കൊണ്ടുവരൂ, അപ്പോൾ ഞാൻ അദ്ദേഹത്തെ (എന്റെ അടുത്ത ഒരാളായി) തിരഞ്ഞെടുക്കും." അദ്ദേഹം (രാജാവ്) അദ്ദേഹവുമായി സംസാരിച്ചപ്പോൾ അദ്ദേഹം (രാജാവ്) പറഞ്ഞു: "തീർച്ചയായും ഇന്ന് മുതൽ താങ്കൾ നമ്മുടെ സമൂഹത്തിൽ ഉന്നത സ്ഥാനമുള്ളവനും വിശ്വസ്തനുമായിരിക്കുന്നു."
قَالَ اجْعَلْنِيْ عَلٰى خَزَاۤىِٕنِ الْاَرْضِۚ اِنِّيْ حَفِيْظٌ عَلِيْمٌ
qālaj‘alnī ‘alā khazā'inil-arḍ(i), innī ḥafīẓun ‘alīm(un).
അദ്ദേഹം (യൂസുഫ്) പറഞ്ഞു: എന്നെ (ഈജിപ്തിലെ) രാജ്യത്തിന്റെ ട്രഷററാക്കൂ; തീർച്ചയായും ഞാൻ അറിവും വൈദഗ്ധ്യവുമുള്ള ആളാണ്.
وَلَمَّا جَهَّزَهُمْ بِجَهَازِهِمْ قَالَ ائْتُوْنِيْ بِاَخٍ لَّكُمْ مِّنْ اَبِيْكُمْ ۚ اَلَا تَرَوْنَ اَنِّيْٓ اُوْفِى الْكَيْلَ وَاَنَا۠ خَيْرُ الْمُنْزِلِيْنَ
wa lammā jahhazahum bijahāzihim qāla'tūnī bi'akhil lakum min abīkum, alā tarauna annī ūfil-kaila wa ana khairul-munzilīn(a).
അങ്ങനെ അദ്ദേഹം (യൂസുഫ്) അവർക്ക് ഭക്ഷണം ഒരുക്കിക്കൊടുത്തപ്പോൾ പറഞ്ഞു: നിങ്ങളുടെ (ബെന്യാമീന്റെ) പിതാവായ നിങ്ങളുടെ സഹോദരനെ എന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവരിക. ഞാൻ അളവ് തികച്ചുകൊടുക്കുന്നതും, ഏറ്റവും നല്ല ആതിഥ്യമരുളുന്നതും നിങ്ങൾ കാണുന്നില്ലേ?
قَالُوْا يٰٓاَيُّهَا الْعَزِيْزُ اِنَّ لَهٗٓ اَبًا شَيْخًا كَبِيْرًا فَخُذْ اَحَدَنَا مَكَانَهٗ ۚاِنَّا نَرٰىكَ مِنَ الْمُحْسِنِيْنَ
qālū yā ayyuhal-‘azīzu inna lahū aban syaikhan kabīran fa khuż aḥadanā makānah(ū), innā narāka minal-muḥsinīn(a).
അവർ പറഞ്ഞു: "അല്ലയോ അൽ അസീസേ! അദ്ദേഹത്തിന് വൃദ്ധനായ ഒരു പിതാവുണ്ട്. അതിനാൽ ഞങ്ങളിൽ ഒരാളെ പിടിച്ച് വെക്കുക. തീർച്ചയായും ഞങ്ങൾ നിന്നെ കാണുന്നത് സദ്‌വൃത്തരിൽ ഒരാളായിട്ടാണ്.