وَلَمَّا بَلَغَ اَشُدَّهٗٓ اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًا ۗوَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ
wa lammā balaga asyuddahū ātaināhu ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa każālika najzil-muḥsinīn(a).
आ जखन ओ पैघ भ गेलाह तखन हम हुनका शक्ति आ ज्ञान देलियनि। एहि तरहेँ हम सभ नीक काज करयवला केँ पुरस्कृत करैत छी।
وَلَقَدْ هَمَّتْ بِهٖۙ وَهَمَّ بِهَا ۚ لَوْلَآ اَنْ رَّاٰ بُرْهَانَ رَبِّهٖۗ كَذٰلِكَ لِنَصْرِفَ عَنْهُ السُّوْۤءَ وَالْفَحْشَاۤءَۗ اِنَّهٗ مِنْ عِبَادِنَا الْمُخْلَصِيْنَ
wa laqad hammat bihī wa hamma bihā lau lā ar ra'ā burhāna rabbih(ī), każālika linaṣrifa ‘anhus-sū'a wal-faḥsyā'(a), innahū min ‘ibādinal-mukhlaṣīn(a).
आ सचमुच, ओ महिला हुनका (यूसुफ) के इच्छा केने छलीह। आ यूसुफ सेहो हुनका लेल कामना करैत छलाह, जँ हुनका अपन प्रभु सँ कोनो निशानी (से) नहि देखलनि । एहि तरहें हम सभ हुनका सँ दुष्टता आ घृणित काज केँ मोड़ि देलियनि। सचमुच, ओ (यूसुफ) हमर चुनल सेवक मे छथि।
وَاِنْ كَانَ قَمِيْصُهٗ قُدَّ مِنْ دُبُرٍ فَكَذَبَتْ وَهُوَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ
wa in kāna qamīṣuhū qudda min duburin fa każabat wa huwa minaṣ-ṣādiqīn(a).
आ जँ ओकर वस्त्र पीठ मे फाटि गेल छैक तखन ओ महिला अछि जे झूठ बाजि रहल अछि, आ ओ (यूसुफ) सच्चाई मे सँ एक अछि।”
فَلَمَّا سَمِعَتْ بِمَكْرِهِنَّ اَرْسَلَتْ اِلَيْهِنَّ وَاَعْتَدَتْ لَهُنَّ مُتَّكَـاً وَّاٰتَتْ كُلَّ وَاحِدَةٍ مِّنْهُنَّ سِكِّيْنًا وَّقَالَتِ اخْرُجْ عَلَيْهِنَّ ۚ فَلَمَّا رَاَيْنَهٗٓ اَكْبَرْنَهٗ وَقَطَّعْنَ اَيْدِيَهُنَّۖ وَقُلْنَ حَاشَ لِلّٰهِ مَا هٰذَا بَشَرًاۗ اِنْ هٰذَآ اِلَّا مَلَكٌ كَرِيْمٌ
falammā sami‘at bimakrihinna arsalat ilaihinna wa a‘tadat lahunna muttaka'aw wa ātat kulla wāḥidim minhunna sikkīnaw wa qālatikhruj ‘alaihinn(a), falammā ra'ainahū akbarnahū wa qaṭṭa‘na aidiyahunn(a), wa qulna ḥāsya lillāhi mā hāżā illā basyarā(n), in hāżā illā malakun karīm(un).
अस्तु, जखन ओ महिला हुनका लोकनिक अपमान सुनलक त' ओ महिला सभ केँ बजा क' हुनका सभक लेल एकटा सीट तैयार क' लेलनि, आ दुनू मे सँ एक-एकटा चाकू (भोजन काट' लेल) देलनि, तखन ओ (यूसुफ केँ) बजलीह, "बाहर आउ (अपना केँ देखाउ) हुनका सभ केँ." स्त्रीगण सभ हुनका देखि (हुनकर सुन्दरता) आश्चर्यचकित भ' गेलीह, आ ओ सभ (अनजाने मे) अपनहि हाथ मे चोट पहुँचा देलनि। जखन कि कहैत छथि, "सबसे परफेक्ट अल्लाह, ई कोनो इंसान नहि अछि। ई सचमुच एकटा कुलीन परी अछि।"
وَدَخَلَ مَعَهُ السِّجْنَ فَتَيٰنِ ۗقَالَ اَحَدُهُمَآ اِنِّيْٓ اَرٰىنِيْٓ اَعْصِرُ خَمْرًا ۚوَقَالَ الْاٰخَرُ اِنِّيْٓ اَرٰىنِيْٓ اَحْمِلُ فَوْقَ رَأْسِيْ خُبْزًا تَأْكُلُ الطَّيْرُ مِنْهُ ۗنَبِّئْنَا بِتَأْوِيْلِهٖ ۚاِنَّا نَرٰىكَ مِنَ الْمُحْسِنِيْنَ
wa dakhala ma‘ahus-sijna fatayān(i), qāla aḥaduhumā innī arānī a‘ṣiru khamrā(n), wa qālal-ākharu innī arānī aḥmilu fauqa ra'sī khubzan ta'kuluṭ-ṭairu minh(u), nabbi'nā bita'wīlih(ī), innā narāka minal-muḥsinīn(a).
आ हुनका संग दू टा युवक जेल मे चलि गेलाह। एक गोटे कहलकै, "निश्चित रूपेँ हम अंगूर दबाबय के सपना देखलहुँ" आ दोसर बाजल, "हम सपना देखलहुँ जे हम माथ पर रोटी ल' क' जा रहल छी, जाहि मे सँ किछु चिड़ै सभ खा गेल छल." हमरा सभकेँ तकविल दिअ। सचमुच, हम अहाँ केँ नीक काज करयवला मे सँ एक मानैत छी।
قَالَ مَا خَطْبُكُنَّ اِذْ رَاوَدْتُّنَّ يُوْسُفَ عَنْ نَّفْسِهٖۗ قُلْنَ حَاشَ لِلّٰهِ مَا عَلِمْنَا عَلَيْهِ مِنْ سُوْۤءٍ ۗقَالَتِ امْرَاَتُ الْعَزِيْزِ الْـٰٔنَ حَصْحَصَ الْحَقُّۖ اَنَا۠ رَاوَدْتُّهٗ عَنْ نَّفْسِهٖ وَاِنَّهٗ لَمِنَ الصّٰدِقِيْنَ
qāla mā khaṭbukunna iż rāwattunna yūsufa ‘an nafsih(ī), qulna ḥāsya lillāhi mā ‘alimnā ‘alaihi min sū'(in), qālatimra'atul-‘azīzil-āna ḥaṣḥaṣal-ḥaqq(u), ana rāwattuhū ‘an nafsihī wa innahū laminaṣ-ṣādiqīn(a).
ओ (राजा) (स्त्री सभ सँ) कहलथिन, “जखन अहाँ सभ यूसुफ केँ हुनका अधीन करबाक लेल प्रलोभन देलहुँ तखन अहाँ सभ केहन छलहुँ?” ओ सभ कहलक, “अल्लाह सिद्ध छथि, हुनका बारे मे हमरा सभ केँ कोनो खराब बात नहि बुझल छल।” अल-अजीज’क पत्नी बजलीह, “आब सच्चाई साफ भ’ गेलै, हमहीं ओकरा प्रलोभन आ बहका देलहुँ, आ सचमुच ओ सच्चाई मे सँ एक छलाह.”
وَقَالَ الْمَلِكُ ائْتُوْنِيْ بِهٖٓ اَسْتَخْلِصْهُ لِنَفْسِيْۚ فَلَمَّا كَلَّمَهٗ قَالَ اِنَّكَ الْيَوْمَ لَدَيْنَا مَكِيْنٌ اَمِيْنٌ
wa qālal-maliku'tūnī bihī astakhliṣhu linafsī, falammā kallamahū qāla innakal-yauma ladainā makīnun amīn(un).
आ राजा कहलथिन, "ओकरा (यूसुफ) हमरा लग आनि दियौक, जाहि सँ हम हुनका (अपन करीबी के रूप मे) चुनि ली।" जखन ओ (राजा) हुनका सँ गप्प-सप्प क' लेलनि तखन ओ (राजा) कहलनि, "सत्ते अहाँ (आइ सँ) हमरा सभक मंडली मे उच्च पदक व्यक्ति बनि जाउ आ भरोसा कयल गेल छी |"
قَالَ اجْعَلْنِيْ عَلٰى خَزَاۤىِٕنِ الْاَرْضِۚ اِنِّيْ حَفِيْظٌ عَلِيْمٌ
qālaj‘alnī ‘alā khazā'inil-arḍ(i), innī ḥafīẓun ‘alīm(un).
ओ (यूसुफ) कहलनि, “हमरा (मिस्र) देशक कोषाध्यक्ष बनाउ, किएक तँ हम सत्ते ज्ञान आ निपुण लोक छी।”
وَلَمَّا جَهَّزَهُمْ بِجَهَازِهِمْ قَالَ ائْتُوْنِيْ بِاَخٍ لَّكُمْ مِّنْ اَبِيْكُمْ ۚ اَلَا تَرَوْنَ اَنِّيْٓ اُوْفِى الْكَيْلَ وَاَنَا۠ خَيْرُ الْمُنْزِلِيْنَ
wa lammā jahhazahum bijahāzihim qāla'tūnī bi'akhil lakum min abīkum, alā tarauna annī ūfil-kaila wa ana khairul-munzilīn(a).
जखन ओ (यूसुफ) हुनका सभक लेल भोजन बनौलनि तखन ओ कहलनि, “अपन भाय केँ हमरा लग आनि दिअ जे अहाँ (बंजामिन) जकाँ पिताक छथि, की अहाँ नहि देखैत छी जे हम पूरा नाप दैत छी आ सेना मे सबसँ नीक छी?
قَالُوْا يٰٓاَيُّهَا الْعَزِيْزُ اِنَّ لَهٗٓ اَبًا شَيْخًا كَبِيْرًا فَخُذْ اَحَدَنَا مَكَانَهٗ ۚاِنَّا نَرٰىكَ مِنَ الْمُحْسِنِيْنَ
qālū yā ayyuhal-‘azīzu inna lahū aban syaikhan kabīran fa khuż aḥadanā makānah(ū), innā narāka minal-muḥsinīn(a).
ओ सभ बजलाह, "हे अल-अजीज! हुनका एकटा बुजुर्ग पिता छनि, तेँ एकर बदला मे हमरा सभ मे सँ एकटा केँ ल' लिअ, सत्ते हम सभ देखैत छी जे अहाँ नीक काज करय बला मे सँ एक छी."