وَلَمَّا بَلَغَ اَشُدَّهٗٓ اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًا ۗوَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ
wa lammā balaga asyuddahū ātaināhu ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa każālika najzil-muḥsinīn(a).
Ug sa dihang igo na ang iyang edad, gihatagan Namo siyag gahum ug kahibalo. Sa ingon niana gantihan Namo ang mga nagbuhat ug maayo.
وَلَقَدْ هَمَّتْ بِهٖۙ وَهَمَّ بِهَا ۚ لَوْلَآ اَنْ رَّاٰ بُرْهَانَ رَبِّهٖۗ كَذٰلِكَ لِنَصْرِفَ عَنْهُ السُّوْۤءَ وَالْفَحْشَاۤءَۗ اِنَّهٗ مِنْ عِبَادِنَا الْمُخْلَصِيْنَ
wa laqad hammat bihī wa hamma bihā lau lā ar ra'ā burhāna rabbih(ī), każālika linaṣrifa ‘anhus-sū'a wal-faḥsyā'(a), innahū min ‘ibādinal-mukhlaṣīn(a).
Ug sa pagkatinuod, ang babaye mibuot kaniya (Yusuf). Ug si Yusuf mibuot usab kaniya, kon wala siya makakita ug timaan (gikan) sa iyang Ginoo. Busa, gisalikway Namo gikan kaniya ang dautan ug ang kangil-aran. Sa pagkatinuod, siya (Yusuf) usa sa Among pinili nga mga alagad.
وَاِنْ كَانَ قَمِيْصُهٗ قُدَّ مِنْ دُبُرٍ فَكَذَبَتْ وَهُوَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ
wa in kāna qamīṣuhū qudda min duburin fa każabat wa huwa minaṣ-ṣādiqīn(a).
Ug kon ang iyang kamiseta nagisi sa likod, nan siya ang bakakon, ug siya (Yusuf) usa sa mga matinud-anon."
فَلَمَّا سَمِعَتْ بِمَكْرِهِنَّ اَرْسَلَتْ اِلَيْهِنَّ وَاَعْتَدَتْ لَهُنَّ مُتَّكَـاً وَّاٰتَتْ كُلَّ وَاحِدَةٍ مِّنْهُنَّ سِكِّيْنًا وَّقَالَتِ اخْرُجْ عَلَيْهِنَّ ۚ فَلَمَّا رَاَيْنَهٗٓ اَكْبَرْنَهٗ وَقَطَّعْنَ اَيْدِيَهُنَّۖ وَقُلْنَ حَاشَ لِلّٰهِ مَا هٰذَا بَشَرًاۗ اِنْ هٰذَآ اِلَّا مَلَكٌ كَرِيْمٌ
falammā sami‘at bimakrihinna arsalat ilaihinna wa a‘tadat lahunna muttaka'aw wa ātat kulla wāḥidim minhunna sikkīnaw wa qālatikhruj ‘alaihinn(a), falammā ra'ainahū akbarnahū wa qaṭṭa‘na aidiyahunn(a), wa qulna ḥāsya lillāhi mā hāżā illā basyarā(n), in hāżā illā malakun karīm(un).
Busa sa pagkadungog sa babaye sa ilang mga insulto, gidapit niya ang mga babaye ug giandam ang lingkuranan alang kanila, ug ang matag usa kanila naghatag ug kutsilyo (aron putlon ang pagkaon), unya miingon siya (kang Yusuf), "Guwa (pakita sa imong kaugalingon) ngadto kanila." Sa pagkakita sa mga babaye kaniya, nahibulong sila sa (iyang katahom), ug wala nila tuyoa nga nasamdan ang ilang kaugalingong mga kamot. Samtang nag-ingon, "Labing hingpit nga Allah, dili kini tawo. Kini tinuod nga usa ka halangdon nga anghel."
وَدَخَلَ مَعَهُ السِّجْنَ فَتَيٰنِ ۗقَالَ اَحَدُهُمَآ اِنِّيْٓ اَرٰىنِيْٓ اَعْصِرُ خَمْرًا ۚوَقَالَ الْاٰخَرُ اِنِّيْٓ اَرٰىنِيْٓ اَحْمِلُ فَوْقَ رَأْسِيْ خُبْزًا تَأْكُلُ الطَّيْرُ مِنْهُ ۗنَبِّئْنَا بِتَأْوِيْلِهٖ ۚاِنَّا نَرٰىكَ مِنَ الْمُحْسِنِيْنَ
wa dakhala ma‘ahus-sijna fatayān(i), qāla aḥaduhumā innī arānī a‘ṣiru khamrā(n), wa qālal-ākharu innī arānī aḥmilu fauqa ra'sī khubzan ta'kuluṭ-ṭairu minh(u), nabbi'nā bita'wīlih(ī), innā narāka minal-muḥsinīn(a).
Ug uban kaniya duha ka batan-ong lalaki ang napriso. Usa kanila miingon, "Sa pagkatinuod nagdamgo ako sa pagpuga sa mga ubas," ug ang lain miingon, "Nagdamgo ako nga nagdala ako og pan sa akong ulo, nga ang uban niini gikaon sa mga langgam." Ihatag kanamo ang takwil. Sa pagkatinuod, giisip ka namo nga usa sa mga nagbuhat og maayo.
قَالَ مَا خَطْبُكُنَّ اِذْ رَاوَدْتُّنَّ يُوْسُفَ عَنْ نَّفْسِهٖۗ قُلْنَ حَاشَ لِلّٰهِ مَا عَلِمْنَا عَلَيْهِ مِنْ سُوْۤءٍ ۗقَالَتِ امْرَاَتُ الْعَزِيْزِ الْـٰٔنَ حَصْحَصَ الْحَقُّۖ اَنَا۠ رَاوَدْتُّهٗ عَنْ نَّفْسِهٖ وَاِنَّهٗ لَمِنَ الصّٰدِقِيْنَ
qāla mā khaṭbukunna iż rāwattunna yūsufa ‘an nafsih(ī), qulna ḥāsya lillāhi mā ‘alimnā ‘alaihi min sū'(in), qālatimra'atul-‘azīzil-āna ḥaṣḥaṣal-ḥaqq(u), ana rāwattuhū ‘an nafsihī wa innahū laminaṣ-ṣādiqīn(a).
Siya (ang hari) miingon (sa mga babaye), "Kumusta man kamo sa dihang inyong gitintal si Yusuf sa pagpasakop sa iyang kaugalingon?" Sila miingon, "Si Allah hingpit, wala kami mahibalo ug bisan unsang daotan gikan kaniya." Ang asawa ni Al-Aziz miingon, "Karon ang kamatuoran klaro na, ako ang nagtintal ug nagdani kaniya, ug sa pagkatinuod siya usa sa mga matinud-anon nga mga tawo." (Si Yusuf miingon), "Kana aron siya (Al-Aziz) mahibalo nga wala gyud ako magbudhi kaniya sa dihang wala siya didto (sa balay), ug nga si Allah wala mouyon sa limbong sa mga nagbudhi.
وَقَالَ الْمَلِكُ ائْتُوْنِيْ بِهٖٓ اَسْتَخْلِصْهُ لِنَفْسِيْۚ فَلَمَّا كَلَّمَهٗ قَالَ اِنَّكَ الْيَوْمَ لَدَيْنَا مَكِيْنٌ اَمِيْنٌ
wa qālal-maliku'tūnī bihī astakhliṣhu linafsī, falammā kallamahū qāla innakal-yauma ladainā makīnun amīn(un).
Ug ang hari miingon, "Dad-a siya (Yusuf) kanako, aron pilion ko siya (isip usa ka tawo nga suod) kanako." Sa dihang siya (ang hari) nakigsulti kaniya, siya (ang hari) miingon, "Sa pagkatinuod ikaw (gikan) karon mahimo nga usa ka tawo nga adunay taas nga posisyon sa among sirkulo ug gisaligan."
قَالَ اجْعَلْنِيْ عَلٰى خَزَاۤىِٕنِ الْاَرْضِۚ اِنِّيْ حَفِيْظٌ عَلِيْمٌ
qālaj‘alnī ‘alā khazā'inil-arḍ(i), innī ḥafīẓun ‘alīm(un).
Siya (Yusuf) miingon, "Himoa ako nga tresurero sa nasud (Ehipto); kay sa pagkatinuod ako usa ka tawo nga maayo sa pagbantay, ug may kahibalo."
وَلَمَّا جَهَّزَهُمْ بِجَهَازِهِمْ قَالَ ائْتُوْنِيْ بِاَخٍ لَّكُمْ مِّنْ اَبِيْكُمْ ۚ اَلَا تَرَوْنَ اَنِّيْٓ اُوْفِى الْكَيْلَ وَاَنَا۠ خَيْرُ الْمُنْزِلِيْنَ
wa lammā jahhazahum bijahāzihim qāla'tūnī bi'akhil lakum min abīkum, alā tarauna annī ūfil-kaila wa ana khairul-munzilīn(a).
Ug sa dihang siya (Yusuf) nag-andam ug pagkaon alang kanila, siya miingon, "Dad-a nganhi kanako ang inyong igsoon nga lalaki nga parehas og amahan kaninyo (Bunyamin), wala ba kamo makakita nga ako ang naghingpit sa sukdanan ug ako ang labing maayo nga tig-abiabi?
قَالُوْا يٰٓاَيُّهَا الْعَزِيْزُ اِنَّ لَهٗٓ اَبًا شَيْخًا كَبِيْرًا فَخُذْ اَحَدَنَا مَكَانَهٗ ۚاِنَّا نَرٰىكَ مِنَ الْمُحْسِنِيْنَ
qālū yā ayyuhal-‘azīzu inna lahū aban syaikhan kabīran fa khuż aḥadanā makānah(ū), innā narāka minal-muḥsinīn(a).
Miingon sila, "O Al-Aziz! Tigulang na ang iyang amahan, busa pilia ang usa kanamo, sa pagkatinuod among nakita nga ikaw usa sa mga nagbuhat ug maayo.