وَلَمَّا بَلَغَ اَشُدَّهٗٓ اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًا ۗوَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ
wa lammā balaga asyuddahū ātaināhu ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa każālika najzil-muḥsinīn(a).
Ул йәше еткәс, Беҙ уға ҡөҙрәт һәм белем бирҙек. Беҙ изгелек ҡылғандарҙы шулай бүләкләйбеҙ.
وَلَقَدْ هَمَّتْ بِهٖۙ وَهَمَّ بِهَا ۚ لَوْلَآ اَنْ رَّاٰ بُرْهَانَ رَبِّهٖۗ كَذٰلِكَ لِنَصْرِفَ عَنْهُ السُّوْۤءَ وَالْفَحْشَاۤءَۗ اِنَّهٗ مِنْ عِبَادِنَا الْمُخْلَصِيْنَ
wa laqad hammat bihī wa hamma bihā lau lā ar ra'ā burhāna rabbih(ī), każālika linaṣrifa ‘anhus-sū'a wal-faḥsyā'(a), innahū min ‘ibādinal-mukhlaṣīn(a).
Һәм, ысынлап та, ҡатын уға (Йософҡа) васыят иткән булған. Әгәр ҙә ул Раббыһынан берәй аят күрмәһә, Йософ та уға теләне. Шулай итеп, Беҙ унан яуызлыҡты һәм ерәнеслекте ситкә йүнәлттек. Ысынлап та, ул (Йософ) Беҙҙең һайланған ҡолдарыбыҙҙан.
وَاِنْ كَانَ قَمِيْصُهٗ قُدَّ مِنْ دُبُرٍ فَكَذَبَتْ وَهُوَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ
wa in kāna qamīṣuhū qudda min duburin fa każabat wa huwa minaṣ-ṣādiqīn(a).
Әгәр ҙә уның күлдәгенең арҡаһы йыртылған икән, тимәк, ҡатын ялғансы, ә ул (Йософ) дөрөҫ һөйләүселәрҙән».
فَلَمَّا سَمِعَتْ بِمَكْرِهِنَّ اَرْسَلَتْ اِلَيْهِنَّ وَاَعْتَدَتْ لَهُنَّ مُتَّكَـاً وَّاٰتَتْ كُلَّ وَاحِدَةٍ مِّنْهُنَّ سِكِّيْنًا وَّقَالَتِ اخْرُجْ عَلَيْهِنَّ ۚ فَلَمَّا رَاَيْنَهٗٓ اَكْبَرْنَهٗ وَقَطَّعْنَ اَيْدِيَهُنَّۖ وَقُلْنَ حَاشَ لِلّٰهِ مَا هٰذَا بَشَرًاۗ اِنْ هٰذَآ اِلَّا مَلَكٌ كَرِيْمٌ
falammā sami‘at bimakrihinna arsalat ilaihinna wa a‘tadat lahunna muttaka'aw wa ātat kulla wāḥidim minhunna sikkīnaw wa qālatikhruj ‘alaihinn(a), falammā ra'ainahū akbarnahū wa qaṭṭa‘na aidiyahunn(a), wa qulna ḥāsya lillāhi mā hāżā illā basyarā(n), in hāżā illā malakun karīm(un).
Шуға күрә ҡатын уларҙы кәмһетеүҙәрен ишеткәс, ҡатындарҙы саҡырып, уларға урын әҙерләне, һәр береһе бысаҡ бирҙе (ашты ҡырҡырға), шунан (Йософҡа): «Уларға сыҡ (үҙеңде күрһәт)», — тине. Ҡатындар уны күргәс, (уның матурлығына) хайран ҡалдылар, үҙҙәре лә үҙ ҡулдарын яраланылар. «Иң камил Аллаһ, был кеше түгел, был ысынлап та затлы фәрештә», - тип әйткәндә.
وَدَخَلَ مَعَهُ السِّجْنَ فَتَيٰنِ ۗقَالَ اَحَدُهُمَآ اِنِّيْٓ اَرٰىنِيْٓ اَعْصِرُ خَمْرًا ۚوَقَالَ الْاٰخَرُ اِنِّيْٓ اَرٰىنِيْٓ اَحْمِلُ فَوْقَ رَأْسِيْ خُبْزًا تَأْكُلُ الطَّيْرُ مِنْهُ ۗنَبِّئْنَا بِتَأْوِيْلِهٖ ۚاِنَّا نَرٰىكَ مِنَ الْمُحْسِنِيْنَ
wa dakhala ma‘ahus-sijna fatayān(i), qāla aḥaduhumā innī arānī a‘ṣiru khamrā(n), wa qālal-ākharu innī arānī aḥmilu fauqa ra'sī khubzan ta'kuluṭ-ṭairu minh(u), nabbi'nā bita'wīlih(ī), innā narāka minal-muḥsinīn(a).
Уның менән бергә төрмәгә ике егет инә. Береһе: «Ысынлап та, төшөмдә йөҙөм баҫып ултырғанымды күрҙем», — тигән, икенсеһе: «Төшөмдә башымда икмәк күтәреп йөрөгәнемде күрҙем, уның ҡайһы берҙәрен ҡоштар ашаған», — тигән. Беҙгә аңлатма бирегеҙ. Ысынлап та, беҙ һине изгелек ҡылыусыларҙан һанайбыҙ.
قَالَ مَا خَطْبُكُنَّ اِذْ رَاوَدْتُّنَّ يُوْسُفَ عَنْ نَّفْسِهٖۗ قُلْنَ حَاشَ لِلّٰهِ مَا عَلِمْنَا عَلَيْهِ مِنْ سُوْۤءٍ ۗقَالَتِ امْرَاَتُ الْعَزِيْزِ الْـٰٔنَ حَصْحَصَ الْحَقُّۖ اَنَا۠ رَاوَدْتُّهٗ عَنْ نَّفْسِهٖ وَاِنَّهٗ لَمِنَ الصّٰدِقِيْنَ
qāla mā khaṭbukunna iż rāwattunna yūsufa ‘an nafsih(ī), qulna ḥāsya lillāhi mā ‘alimnā ‘alaihi min sū'(in), qālatimra'atul-‘azīzil-āna ḥaṣḥaṣal-ḥaqq(u), ana rāwattuhū ‘an nafsihī wa innahū laminaṣ-ṣādiqīn(a).
Ул (батша) (ҡатындарға): «Йософто үҙегеҙҙе буйһондорорға ынтылғанда һеҙ нисек булдығыҙ?» Улар: «Аллаһ камил, беҙ унан бер ниндәй ҙә насарлыҡ белмәйбеҙ», — тинеләр. Әл-Ғәзиздең ҡатыны: «Хәҙер хәҡиҡәт асыҡланды, мин уны һынаған һәм алдаған кеше булдым, ысынлап та, ул дөрөҫлөктө әйткәндәрҙән», — тигән.
وَقَالَ الْمَلِكُ ائْتُوْنِيْ بِهٖٓ اَسْتَخْلِصْهُ لِنَفْسِيْۚ فَلَمَّا كَلَّمَهٗ قَالَ اِنَّكَ الْيَوْمَ لَدَيْنَا مَكِيْنٌ اَمِيْنٌ
wa qālal-maliku'tūnī bihī astakhliṣhu linafsī, falammā kallamahū qāla innakal-yauma ladainā makīnun amīn(un).
Батша: «Уны (Йософто) миңә килтерегеҙ, мин уны үҙемә яҡын кеше итеп һайлайым», — тине. Ҡасан ул (батша) уның менән һөйләшкәндән һуң, ул (батша) әйтте: «Ысынлап та, һин (бөгөндән) беҙҙең даирәлә юғары вазифалы һәм ышаныслы кешегә әйләндең», — тигән.
قَالَ اجْعَلْنِيْ عَلٰى خَزَاۤىِٕنِ الْاَرْضِۚ اِنِّيْ حَفِيْظٌ عَلِيْمٌ
qālaj‘alnī ‘alā khazā'inil-arḍ(i), innī ḥafīẓun ‘alīm(un).
Ул (Йософ): «Мине илдең (Мысыр) ҡаҙнасыһы ит, сөнки мин һаҡларға оҫта һәм белемле кешемен», — тигән. Һәм шулай итеп Беҙ Йософҡа был ерҙә (Мысырҙа) урын бирҙек, ул теләгән ерҙә йәшәр өсөн. Беҙ теләгән кешегә рәхмәт бирәбеҙ һәм изгелек ҡылғандарҙың әжерен әрәм итмәйбеҙ. Һәм, ысынлап та, Әхирәт әжере иман килтергән һәм Аллаһтан ҡурҡҡандар өсөн хәйерлерәк.
وَلَمَّا جَهَّزَهُمْ بِجَهَازِهِمْ قَالَ ائْتُوْنِيْ بِاَخٍ لَّكُمْ مِّنْ اَبِيْكُمْ ۚ اَلَا تَرَوْنَ اَنِّيْٓ اُوْفِى الْكَيْلَ وَاَنَا۠ خَيْرُ الْمُنْزِلِيْنَ
wa lammā jahhazahum bijahāzihim qāla'tūnī bi'akhil lakum min abīkum, alā tarauna annī ūfil-kaila wa ana khairul-munzilīn(a).
Улар: «Беҙ уның атаһын күндерербеҙ һәм һис шикһеҙ шулай эшләйәсәкбеҙ», — тинеләр.
قَالُوْا يٰٓاَيُّهَا الْعَزِيْزُ اِنَّ لَهٗٓ اَبًا شَيْخًا كَبِيْرًا فَخُذْ اَحَدَنَا مَكَانَهٗ ۚاِنَّا نَرٰىكَ مِنَ الْمُحْسِنِيْنَ
qālū yā ayyuhal-‘azīzu inna lahū aban syaikhan kabīran fa khuż aḥadanā makānah(ū), innā narāka minal-muḥsinīn(a).
Улар: «Эй, Әл-Ғәзиз, уның атаһы оло йәштә, уның урынына беҙҙең беребеҙҙе ал, һинең изгелек ҡылыусыларҙан икәнлегеңде күрәбеҙ», — тинеләр.