وَلَمَّا بَلَغَ اَشُدَّهٗٓ اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًا ۗوَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ
wa lammā balaga asyuddahū ātaināhu ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa każālika najzil-muḥsinīn(a).
Иқәрахь даннеи, амчреи адырреи иаҳҭеит. Абас ала, абзиара ҟазҵаз ҳраҳҭоит.
وَلَقَدْ هَمَّتْ بِهٖۙ وَهَمَّ بِهَا ۚ لَوْلَآ اَنْ رَّاٰ بُرْهَانَ رَبِّهٖۗ كَذٰلِكَ لِنَصْرِفَ عَنْهُ السُّوْۤءَ وَالْفَحْشَاۤءَۗ اِنَّهٗ مِنْ عِبَادِنَا الْمُخْلَصِيْنَ
wa laqad hammat bihī wa hamma bihā lau lā ar ra'ā burhāna rabbih(ī), każālika linaṣrifa ‘anhus-sū'a wal-faḥsyā'(a), innahū min ‘ibādinal-mukhlaṣīn(a).
Иҵабыргыҵәҟьаны, аԥҳәыс иара (Иусуф) илҭахын. Иусуфгьы, инцәа иҟынтә џьашьахәык имбазҭгьы, диҭаххеит. Абас ала, ацәгьареи ахәымгареи ицәхьаҵит. Ҳәарада, уи (Иусуф) иалкаау ҳмаҵзуҩцәа дыруаӡәкуп.
وَاِنْ كَانَ قَمِيْصُهٗ قُدَّ مِنْ دُبُرٍ فَكَذَبَتْ وَهُوَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ
wa in kāna qamīṣuhū qudda min duburin fa każabat wa huwa minaṣ-ṣādiqīn(a).
Ихалаҭ ашьҭахь иԥжәазар, лара амцҳәаҩ лоуп, иара (Иусуф) аиашаҳәаҩцәа дыруаӡәкуп.
فَلَمَّا سَمِعَتْ بِمَكْرِهِنَّ اَرْسَلَتْ اِلَيْهِنَّ وَاَعْتَدَتْ لَهُنَّ مُتَّكَـاً وَّاٰتَتْ كُلَّ وَاحِدَةٍ مِّنْهُنَّ سِكِّيْنًا وَّقَالَتِ اخْرُجْ عَلَيْهِنَّ ۚ فَلَمَّا رَاَيْنَهٗٓ اَكْبَرْنَهٗ وَقَطَّعْنَ اَيْدِيَهُنَّۖ وَقُلْنَ حَاشَ لِلّٰهِ مَا هٰذَا بَشَرًاۗ اِنْ هٰذَآ اِلَّا مَلَكٌ كَرِيْمٌ
falammā sami‘at bimakrihinna arsalat ilaihinna wa a‘tadat lahunna muttaka'aw wa ātat kulla wāḥidim minhunna sikkīnaw wa qālatikhruj ‘alaihinn(a), falammā ra'ainahū akbarnahū wa qaṭṭa‘na aidiyahunn(a), wa qulna ḥāsya lillāhi mā hāżā illā basyarā(n), in hāżā illā malakun karīm(un).
Убри аҟнытә аԥҳәыс урҭ рҳәатәхаҵарақәа анлаҳа, аҳәса ааԥхьара рылҭеит, рҭыԥ рзыҟалҵеит, урҭ зегьы џьма рыҭаны, нас Иусуф иеиҳәеит: «Удәылҵ (ухы дырба) урҭ рахь». Аҳәсақәа уи данырба, иԥшӡара џьаршьеит, ирзымдырӡакәа рнапқәа рыхәрақәа ҟарҵеит. "Инаӡоу Аллаҳ, ари уаҩӡам. Ари ииашаҵәҟьаны маалықь ҳаҭыр ду иоуп" ҳәа иҳәоит
وَدَخَلَ مَعَهُ السِّجْنَ فَتَيٰنِ ۗقَالَ اَحَدُهُمَآ اِنِّيْٓ اَرٰىنِيْٓ اَعْصِرُ خَمْرًا ۚوَقَالَ الْاٰخَرُ اِنِّيْٓ اَرٰىنِيْٓ اَحْمِلُ فَوْقَ رَأْسِيْ خُبْزًا تَأْكُلُ الطَّيْرُ مِنْهُ ۗنَبِّئْنَا بِتَأْوِيْلِهٖ ۚاِنَّا نَرٰىكَ مِنَ الْمُحْسِنِيْنَ
wa dakhala ma‘ahus-sijna fatayān(i), qāla aḥaduhumā innī arānī a‘ṣiru khamrā(n), wa qālal-ākharu innī arānī aḥmilu fauqa ra'sī khubzan ta'kuluṭ-ṭairu minh(u), nabbi'nā bita'wīlih(ī), innā narāka minal-muḥsinīn(a).
Ҩыџьа арԥарцәа ицны абахҭа иныҩналеит. Аӡәы иҳәеит: «Ииашаҵәҟьаны, ԥхыӡла избеит аӡахәа сшақәыӷәӷәоз», егьи иҳәеит: «Схы ача ныҟәызгозшәа ԥхыӡла избеит, урҭ рҟынтә џьоукы аҵарақәа ирфеит». Аилкаара ҳаҭ. Ҳәарада, абзиара ҟазҵо урылахәуп.
قَالَ مَا خَطْبُكُنَّ اِذْ رَاوَدْتُّنَّ يُوْسُفَ عَنْ نَّفْسِهٖۗ قُلْنَ حَاشَ لِلّٰهِ مَا عَلِمْنَا عَلَيْهِ مِنْ سُوْۤءٍ ۗقَالَتِ امْرَاَتُ الْعَزِيْزِ الْـٰٔنَ حَصْحَصَ الْحَقُّۖ اَنَا۠ رَاوَدْتُّهٗ عَنْ نَّفْسِهٖ وَاِنَّهٗ لَمِنَ الصّٰدِقِيْنَ
qāla mā khaṭbukunna iż rāwattunna yūsufa ‘an nafsih(ī), qulna ḥāsya lillāhi mā ‘alimnā ‘alaihi min sū'(in), qālatimra'atul-‘azīzil-āna ḥaṣḥaṣal-ḥaqq(u), ana rāwattuhū ‘an nafsihī wa innahū laminaṣ-ṣādiqīn(a).
Уи (аҳ) иреиҳәоит: «Шәышԥаҟаз, Иусуф ихы ааирԥшырц шәанԥышәоз?» Аллаҳ днаӡоуп, ҳара уи иҟынтә цәгьарак ҳаздыруам, — рҳәеит. Аль-Азиз иԥҳәыс ус лҳәеит: «Уажәы аиаша еилкаауп, сара соуп дызԥышәаз, дызжьаз, ииашаҵәҟьаны, аиаша зҳәо ауаа дыруаӡәкуп».
وَقَالَ الْمَلِكُ ائْتُوْنِيْ بِهٖٓ اَسْتَخْلِصْهُ لِنَفْسِيْۚ فَلَمَّا كَلَّمَهٗ قَالَ اِنَّكَ الْيَوْمَ لَدَيْنَا مَكِيْنٌ اَمِيْنٌ
wa qālal-maliku'tūnī bihī astakhliṣhu linafsī, falammā kallamahū qāla innakal-yauma ladainā makīnun amīn(un).
Аҳ иҳәеит: «Иусуф дысзаажәга, дысзааигәоу аӡә иеиԥш дысзалхырц азы». Иара (аҳ) даниацәажәа, иара (аҳ) иҳәеит: «Ииашаҵәҟьаны, иахьа инаркны ҳара ҳакәша-мыкәша аҭыԥ ду змоу, ҳзықәгәыӷуа уаҩны уҟалеит».
قَالَ اجْعَلْنِيْ عَلٰى خَزَاۤىِٕنِ الْاَرْضِۚ اِنِّيْ حَفِيْظٌ عَلِيْمٌ
qālaj‘alnī ‘alā khazā'inil-arḍ(i), innī ḥafīẓun ‘alīm(un).
Уи (Иусуф) иҳәеит: «Стәыла (Мысра) ахазынахьчаҩыс сҟашәҵа, избан акәзар, сара ахьчараҿы ибзиоу, адырра змоу уаҩуп».
وَلَمَّا جَهَّزَهُمْ بِجَهَازِهِمْ قَالَ ائْتُوْنِيْ بِاَخٍ لَّكُمْ مِّنْ اَبِيْكُمْ ۚ اَلَا تَرَوْنَ اَنِّيْٓ اُوْفِى الْكَيْلَ وَاَنَا۠ خَيْرُ الْمُنْزِلِيْنَ
wa lammā jahhazahum bijahāzihim qāla'tūnī bi'akhil lakum min abīkum, alā tarauna annī ūfil-kaila wa ana khairul-munzilīn(a).
Иосиф урҭ рзы афатә аныҟаиҵа, ус иҳәеит: «Шәаб иеиԥшу шәашьа дысзаажәга.
قَالُوْا يٰٓاَيُّهَا الْعَزِيْزُ اِنَّ لَهٗٓ اَبًا شَيْخًا كَبِيْرًا فَخُذْ اَحَدَنَا مَكَانَهٗ ۚاِنَّا نَرٰىكَ مِنَ الْمُحْسِنِيْنَ
qālū yā ayyuhal-‘azīzu inna lahū aban syaikhan kabīran fa khuż aḥadanā makānah(ū), innā narāka minal-muḥsinīn(a).
Урҭ ирҳәеит: «Уа Ал-Азиз, уи иаб зықәрахь инеихьоу димоуп, уи иҭыԥан ҳара ҳҟынтә аӡәы дга, ҵабыргны ҳара иаҳбоит уара абзиара ҟазҵо ушреиуоу!