وَلَمَّا جَهَّزَهُمْ بِجَهَازِهِمْ قَالَ ائْتُوْنِيْ بِاَخٍ لَّكُمْ مِّنْ اَبِيْكُمْ ۚ اَلَا تَرَوْنَ اَنِّيْٓ اُوْفِى الْكَيْلَ وَاَنَا۠ خَيْرُ الْمُنْزِلِيْنَ
wa lammā jahhazahum bijahāzihim qāla'tūnī bi'akhil lakum min abīkum, alā tarauna annī ūfil-kaila wa ana khairul-munzilīn(a).
Awo (Yusufu) bwe yabategekera emmere, n’agamba nti, “Ndeetera muganda wo ali kitaawe omu naawe (Benyamin), tolaba nga mpaayo ekipimo ekijjuvu era nga ndi mukulu mu ggye?
وَقَالَ لِفِتْيٰنِهِ اجْعَلُوْا بِضَاعَتَهُمْ فِيْ رِحَالِهِمْ لَعَلَّهُمْ يَعْرِفُوْنَهَآ اِذَا انْقَلَبُوْٓا اِلٰٓى اَهْلِهِمْ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ
wa qāla lifityānihij‘alū biḍā‘atahum fī riḥālihim la‘allahum ya‘rifūnahā iżanqalabū ilā ahlihim la‘allahum yarji‘ūn(a).
Era ye (Yusuf) n’agamba abaddu be nti, “Muteeke ebintu byabwe (eby’okuwanyisiganya) mu nsawo zaabwe, basobole okumanya nti bwe banaddayo mu maka gaabwe, nsuubira nti bajja kudda nate.”
وَلَمَّا فَتَحُوْا مَتَاعَهُمْ وَجَدُوْا بِضَاعَتَهُمْ رُدَّتْ اِلَيْهِمْۗ قَالُوْا يٰٓاَبَانَا مَا نَبْغِيْۗ هٰذِهٖ بِضَاعَتُنَا رُدَّتْ اِلَيْنَا وَنَمِيْرُ اَهْلَنَا وَنَحْفَظُ اَخَانَا وَنَزْدَادُ كَيْلَ بَعِيْرٍۗ ذٰلِكَ كَيْلٌ يَّسِيْرٌ
wa lammā fataḥū matā‘ahum wajadū biḍā‘atahum ruddat ilaihim, qālū yā abānā mā nabgī, hāżihī biḍā‘atunā ruddat ilainā wa namīru ahlanā wa naḥfaẓu akhānā wa nazdādu kaila ba‘īr(in), żālika kailuy yasīr(un).
Era bwe baaggulawo ebyamaguzi byabwe, baasanga ebyamaguzi byabwe (eby’okuwanyisiganya) nga bibaddiziddwa. Bagamba nti, "Ai kitaffe! Kiki ekisingawo kye twandiyagadde. Bino bye bintu byaffe ebyatuddizibwa, era tujja kusobola okuliisa amaka gaffe, era tujja kulabirira ab'eŋŋanda zaffe, era tujja kuba n'omugabo ogw'okwongerako (ogw'emmere ey'empeke) oguzitowa ng'omugugu gw'engamiya. Ekyo kintu kyangu (eri kabaka w'e Misiri)."