اِذْهَبُوْا بِقَمِيْصِيْ هٰذَا فَاَلْقُوْهُ عَلٰى وَجْهِ اَبِيْ يَأْتِ بَصِيْرًا ۚوَأْتُوْنِيْ بِاَهْلِكُمْ اَجْمَعِيْنَ ࣖ
iżhabū biqamīṣī hāżā fa alqūhu ‘alā wajhi abī ya'ti baṣīrā(n), wa'tūnī bi'ahlikum ajma‘īn(a).
Дӥсеным мынэ, собере атаелэсь ымнырзэ ӵушылэ, собере берлань учкоз; но быдэс семьядэ мон доры вай».
فَلَمَّا دَخَلُوْا عَلٰى يُوْسُفَ اٰوٰٓى اِلَيْهِ اَبَوَيْهِ وَقَالَ ادْخُلُوْا مِصْرَ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ اٰمِنِيْنَ ۗ
falammā dakhalū ‘alā yūsufa āwā ilaihi abawaihi wa qāladkhulū miṣra in syā'allāhu āminīn(a).
Соин ик, куке соос пыризы (кытчы) Юсуф, со ӟыгыртӥз (но инты дасяз) анай-атаезлы, шуиз: «Пыре Египет музъем вылэ, Инмар сётэ ке, кышкыттэмлыко».
وَرَفَعَ اَبَوَيْهِ عَلَى الْعَرْشِ وَخَرُّوْا لَهٗ سُجَّدًاۚ وَقَالَ يٰٓاَبَتِ هٰذَا تَأْوِيْلُ رُءْيَايَ مِنْ قَبْلُ ۖقَدْ جَعَلَهَا رَبِّيْ حَقًّاۗ وَقَدْ اَحْسَنَ بِيْٓ اِذْ اَخْرَجَنِيْ مِنَ السِّجْنِ وَجَاۤءَ بِكُمْ مِّنَ الْبَدْوِ مِنْۢ بَعْدِ اَنْ نَّزَغَ الشَّيْطٰنُ بَيْنِيْ وَبَيْنَ اِخْوَتِيْۗ اِنَّ رَبِّيْ لَطِيْفٌ لِّمَا يَشَاۤءُ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ
wa rafa‘a abawaihi ‘alal-‘arsyi wa kharrū lahū sujjadā(n), wa qāla yā abati hāżā ta'wīlu ru'yāya min qabl(u), qad ja‘alahā rabbī ḥaqqā(n), wa qad aḥsana bī iż akhrajanī minas-sijni wa jā'a bikum minal-badwi mim ba‘di an nazagasy-syaiṭānu bainī wa baina ikhwatī, inna rabbī laṭīful limā yasyā'(u), innahū huwal-‘alīmul-ḥakīm(u).
Нош со анай-атайзэ престолэ ӝутӥз. Нош соос (ваньзы) солы (Юсуфлы) йыбырттӥзы. Нош со (Юсуф) шуиз: «О, атае! Та мынам азьвыл малпанэлэн валэктонэз. Нош зэмзэ но, мынам Кузё-Инмаре сое улонэ пыӵатӥз. Зэмзэ но, мынам Кузё-Инмаре мыным ӟеч лэсьтӥз, куке Со монэ пытсэт сьӧрысь мозмытӥз но куке Со тӥледыз гуртысь вайиз, Шайтан монэн но мынам вынъёсы куспын (кусыпъёсты) быдтэмез бере. Зэмзэ но, мынам Кузё-Инмаре лякыт, мар Со луоз, Зэмзэ но, Со ваньзэ тодэ. Ваньзэ визьмо.