اِذْهَبُوْا بِقَمِيْصِيْ هٰذَا فَاَلْقُوْهُ عَلٰى وَجْهِ اَبِيْ يَأْتِ بَصِيْرًا ۚوَأْتُوْنِيْ بِاَهْلِكُمْ اَجْمَعِيْنَ ࣖ
iżhabū biqamīṣī hāżā fa alqūhu ‘alā wajhi abī ya'ti baṣīrā(n), wa'tūnī bi'ahlikum ajma‘īn(a).
Ман тумтирпе кай, унтан аттен питне сӑтӑр, унтан каялла ҫаврӑнса пӑхӗ; вара хӑвӑрӑн пӗтӗм ҫемйӗре ман патӑма илсе килӗр».
فَلَمَّا دَخَلُوْا عَلٰى يُوْسُفَ اٰوٰٓى اِلَيْهِ اَبَوَيْهِ وَقَالَ ادْخُلُوْا مِصْرَ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ اٰمِنِيْنَ ۗ
falammā dakhalū ‘alā yūsufa āwā ilaihi abawaihi wa qāladkhulū miṣra in syā'allāhu āminīn(a).
Ҫавӑнпа та вӗсем Юсуфа кӗрсен, вӑл хӑйӗн ашшӗ-амӑшне ыталаса илнӗ (вырӑн хатӗрленӗ), ҫапла каланӑ: «Турӑ ирӗк парсан, Египет ҫӗрне хӑрушсӑррӑн кӗрӗр».
وَرَفَعَ اَبَوَيْهِ عَلَى الْعَرْشِ وَخَرُّوْا لَهٗ سُجَّدًاۚ وَقَالَ يٰٓاَبَتِ هٰذَا تَأْوِيْلُ رُءْيَايَ مِنْ قَبْلُ ۖقَدْ جَعَلَهَا رَبِّيْ حَقًّاۗ وَقَدْ اَحْسَنَ بِيْٓ اِذْ اَخْرَجَنِيْ مِنَ السِّجْنِ وَجَاۤءَ بِكُمْ مِّنَ الْبَدْوِ مِنْۢ بَعْدِ اَنْ نَّزَغَ الشَّيْطٰنُ بَيْنِيْ وَبَيْنَ اِخْوَتِيْۗ اِنَّ رَبِّيْ لَطِيْفٌ لِّمَا يَشَاۤءُ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ
wa rafa‘a abawaihi ‘alal-‘arsyi wa kharrū lahū sujjadā(n), wa qāla yā abati hāżā ta'wīlu ru'yāya min qabl(u), qad ja‘alahā rabbī ḥaqqā(n), wa qad aḥsana bī iż akhrajanī minas-sijni wa jā'a bikum minal-badwi mim ba‘di an nazagasy-syaiṭānu bainī wa baina ikhwatī, inna rabbī laṭīful limā yasyā'(u), innahū huwal-‘alīmul-ḥakīm(u).
Тата вӑл хӑйӗн ашшӗ-амӑшне патшана ҫӗкленӗ. Вара вӗсем (пурте) ӑна (Юсуфа) пуҫ тайрӗҫ. Вӑл (Юсуф) каланӑ: «Эй, аттем! Ку манӑн малтанхи тӗлӗкӗн ӑнлантарӑвӗ. Чӑнах та, манӑн Ҫӳлхуҫа ӑна чӑнлӑха кӗртрӗ. Чӑнах та, манӑн Ҫӳлхуҫа мана ырӑ турӗ, Вӑл мана тӗрмерен хӑтарнӑ чухне тата сана ялтан илсе килнӗ чухне, шуйттан манпа манӑн тӑвансем хушшинчи ҫыхӑнусене пӗтернӗ хыҫҫӑн. Пурне те ӑслӑ.