قَالَ اجْعَلْنِيْ عَلٰى خَزَاۤىِٕنِ الْاَرْضِۚ اِنِّيْ حَفِيْظٌ عَلِيْمٌ
qālaj‘alnī ‘alā khazā'inil-arḍ(i), innī ḥafīẓun ‘alīm(un).
അദ്ദേഹം (യൂസുഫ്) പറഞ്ഞു: എന്നെ (ഈജിപ്തിലെ) രാജ്യത്തിന്റെ ട്രഷററാക്കൂ; തീർച്ചയായും ഞാൻ അറിവും വൈദഗ്ധ്യവുമുള്ള ആളാണ്.
وَكَذٰلِكَ مَكَّنَّا لِيُوْسُفَ فِى الْاَرْضِ يَتَبَوَّاُ مِنْهَا حَيْثُ يَشَاۤءُۗ نُصِيْبُ بِرَحْمَتِنَا مَنْ نَّشَاۤءُ وَلَا نُضِيْعُ اَجْرَ الْمُحْسِنِيْنَ
wa każālika makkannā liyūsufa fil-arḍi yatabawwa'u minhā ḥaiṡu yasyā'(u), nuṣību biraḥmatinā man nasyā'u wa lā nuḍī‘u ajral-muḥsinīn(a).
അപ്രകാരം യൂസുഫിന് ഈ നാട്ടിൽ (ഈജിപ്തിൽ) അദ്ദേഹം ഉദ്ദേശിക്കുന്നിടത്ത് താമസിക്കാൻ നാം ഒരു വാസസ്ഥലം നൽകി. നാം ഉദ്ദേശിക്കുന്നവർക്ക് നാം കാരുണ്യം നൽകുന്നു. സൽകർമ്മം ചെയ്തവരുടെ പ്രതിഫലം നാം പാഴാക്കുകയില്ല.
وَلَمَّا جَهَّزَهُمْ بِجَهَازِهِمْ قَالَ ائْتُوْنِيْ بِاَخٍ لَّكُمْ مِّنْ اَبِيْكُمْ ۚ اَلَا تَرَوْنَ اَنِّيْٓ اُوْفِى الْكَيْلَ وَاَنَا۠ خَيْرُ الْمُنْزِلِيْنَ
wa lammā jahhazahum bijahāzihim qāla'tūnī bi'akhil lakum min abīkum, alā tarauna annī ūfil-kaila wa ana khairul-munzilīn(a).
അങ്ങനെ അദ്ദേഹം (യൂസുഫ്) അവർക്ക് ഭക്ഷണം ഒരുക്കിക്കൊടുത്തപ്പോൾ പറഞ്ഞു: നിങ്ങളുടെ (ബെന്യാമീന്റെ) പിതാവായ നിങ്ങളുടെ സഹോദരനെ എന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവരിക. ഞാൻ അളവ് തികച്ചുകൊടുക്കുന്നതും, ഏറ്റവും നല്ല ആതിഥ്യമരുളുന്നതും നിങ്ങൾ കാണുന്നില്ലേ?
فَاِنْ لَّمْ تَأْتُوْنِيْ بِهٖ فَلَا كَيْلَ لَكُمْ عِنْدِيْ وَلَا تَقْرَبُوْنِ
fa illam ta'tūnī bihī falā kaila lakum ‘indī wa lā taqrabūn(i).
അതുകൊണ്ട് നീ അത് എന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവന്നില്ലെങ്കിൽ, നിനക്ക് എന്നിൽ നിന്ന് കൂടുതൽ (ധാന്യം) ലഭിക്കില്ല, എന്റെ അടുത്തും വരരുത്.
وَقَالَ لِفِتْيٰنِهِ اجْعَلُوْا بِضَاعَتَهُمْ فِيْ رِحَالِهِمْ لَعَلَّهُمْ يَعْرِفُوْنَهَآ اِذَا انْقَلَبُوْٓا اِلٰٓى اَهْلِهِمْ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ
wa qāla lifityānihij‘alū biḍā‘atahum fī riḥālihim la‘allahum ya‘rifūnahā iżanqalabū ilā ahlihim la‘allahum yarji‘ūn(a).
അദ്ദേഹം (യൂസുഫ്) തന്റെ ഭൃത്യന്മാരോട് പറഞ്ഞു: അവർ കൊണ്ടുവന്ന സാധനങ്ങൾ അവരുടെ ഭാണ്ഡങ്ങളിൽ തന്നെ വെക്കുക. അവർ അവരുടെ കുടുംബങ്ങളിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തുമ്പോൾ അവർ തിരിച്ചുവരുമെന്ന് അവർക്ക് മനസ്സിലാകും.
فَلَمَّا دَخَلُوْا عَلَيْهِ قَالُوْا يٰٓاَيُّهَا الْعَزِيْزُ مَسَّنَا وَاَهْلَنَا الضُّرُّ وَجِئْنَا بِبِضَاعَةٍ مُّزْجٰىةٍ فَاَوْفِ لَنَا الْكَيْلَ وَتَصَدَّقْ عَلَيْنَاۗ اِنَّ اللّٰهَ يَجْزِى الْمُتَصَدِّقِيْنَ
falammā dakhalū ‘alaihi qālū yā ayyuhal-‘azīzu massanā wa ahlanaḍ-ḍurru wa ji'nā bibiḍā‘atim muzjātin fa aufi lanal-kaila wa taṣaddaq ‘alainā, innallāha yajzil-mutaṣaddiqīn(a).
അങ്ങനെ അവർ യൂസുഫിന്റെ അടുത്ത് കടന്നപ്പോൾ അവർ പറഞ്ഞു: "അല്ലയോ അൽ അസീസേ, ഞങ്ങളും ഞങ്ങളുടെ കുടുംബവും ദുരിതം ബാധിച്ചിരിക്കുന്നു. വിലയില്ലാത്ത വസ്തുക്കളുമായി ഞങ്ങൾ വന്നിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ നിങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ വിഹിതം പൂർത്തിയാക്കി ഞങ്ങൾക്ക് ദാനം നൽകുക. തീർച്ചയായും അല്ലാഹു ദാനം ചെയ്യുന്നവർക്ക് പ്രതിഫലം നൽകുന്നവനാകുന്നു."
قَالُوْٓا ءَاِنَّكَ لَاَنْتَ يُوْسُفُۗ قَالَ اَنَا۠ يُوْسُفُ وَهٰذَآ اَخِيْ قَدْ مَنَّ اللّٰهُ عَلَيْنَاۗ اِنَّهٗ مَنْ يَّتَّقِ وَيَصْبِرْ فَاِنَّ اللّٰهَ لَا يُضِيْعُ اَجْرَ الْمُحْسِنِيْنَ
qālū a'innaka la'anta yūsuf(u), qāla ana yūsufu wa hāżā akhī qad mannallāhu ‘alainā, innahū may yataqqi wa yaṣbir fa innallāha lā yuḍī‘u ajral-muḥsinīn(a).
അവർ ചോദിച്ചു: "നീ യൂസുഫ് തന്നെയാണോ?" അദ്ദേഹം (യൂസുഫ്) പറഞ്ഞു: "ഞാൻ യൂസുഫാണ്, ഇത് എന്റെ സഹോദരനുമാണ്. തീർച്ചയായും അല്ലാഹു നമുക്ക് അവന്റെ അനുഗ്രഹം നൽകിയിട്ടുണ്ട്. തീർച്ചയായും ആരെങ്കിലും ദൈവഭക്തനും ക്ഷമാശീലനുമാണെങ്കിൽ, സൽകർമ്മികളുടെ പ്രതിഫലം അല്ലാഹു നഷ്ടപ്പെടുത്തുകയില്ല; തീർച്ച."
۞ رَبِّ قَدْ اٰتَيْتَنِيْ مِنَ الْمُلْكِ وَعَلَّمْتَنِيْ مِنْ تَأْوِيْلِ الْاَحَادِيْثِۚ فَاطِرَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ اَنْتَ وَلِيّٖ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِۚ تَوَفَّنِيْ مُسْلِمًا وَّاَلْحِقْنِيْ بِالصّٰلِحِيْنَ
rabbi qad ātaitanī minal-mulki wa ‘allamtanī min ta'wīlil-aḥādīṡ(i), fāṭiras-samāwāti wal-arḍ(i), anta waliyyī fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), tawaffanī muslimaw wa alḥiqnī biṣ-ṣāliḥīn(a).
എന്റെ നാഥാ, നീ എനിക്ക് അധികാരം നല്‍കുകയും സ്വപ്നങ്ങളുടെ വ്യാഖ്യാനം പഠിപ്പിച്ചുതരികയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു. (നാഥാ) ആകാശങ്ങളുടെയും ഭൂമിയുടെയും സ്രഷ്ടാവേ, ഇഹത്തിലും പരത്തിലും നീയാണ് എന്റെ രക്ഷാധികാരി, എന്നെ മുസ്ലീമായി മരിപ്പിക്കുകയും സജ്ജനങ്ങളോടൊപ്പം ചേര്‍ക്കുകയും ചെയ്യേണമേ.