قَالَ اجْعَلْنِيْ عَلٰى خَزَاۤىِٕنِ الْاَرْضِۚ اِنِّيْ حَفِيْظٌ عَلِيْمٌ
qālaj‘alnī ‘alā khazā'inil-arḍ(i), innī ḥafīẓun ‘alīm(un).
ओ (यूसुफ) कहलनि, “हमरा (मिस्र) देशक कोषाध्यक्ष बनाउ, किएक तँ हम सत्ते ज्ञान आ निपुण लोक छी।”
وَكَذٰلِكَ مَكَّنَّا لِيُوْسُفَ فِى الْاَرْضِ يَتَبَوَّاُ مِنْهَا حَيْثُ يَشَاۤءُۗ نُصِيْبُ بِرَحْمَتِنَا مَنْ نَّشَاۤءُ وَلَا نُضِيْعُ اَجْرَ الْمُحْسِنِيْنَ
wa każālika makkannā liyūsufa fil-arḍi yatabawwa'u minhā ḥaiṡu yasyā'(u), nuṣību biraḥmatinā man nasyā'u wa lā nuḍī‘u ajral-muḥsinīn(a).
आ एहि तरहेँ हम सभ यूसुफ केँ एहि देश (मिस्र) मे पद देलियैक; जतय चाहय रहय लेल। जेकरा चाहै छियै ओकरा पर दया करै छियै आरू अच्छा काम करै वाला के इनाम बर्बाद नै करै छियै
وَلَمَّا جَهَّزَهُمْ بِجَهَازِهِمْ قَالَ ائْتُوْنِيْ بِاَخٍ لَّكُمْ مِّنْ اَبِيْكُمْ ۚ اَلَا تَرَوْنَ اَنِّيْٓ اُوْفِى الْكَيْلَ وَاَنَا۠ خَيْرُ الْمُنْزِلِيْنَ
wa lammā jahhazahum bijahāzihim qāla'tūnī bi'akhil lakum min abīkum, alā tarauna annī ūfil-kaila wa ana khairul-munzilīn(a).
जखन ओ (यूसुफ) हुनका सभक लेल भोजन बनौलनि तखन ओ कहलनि, “अपन भाय केँ हमरा लग आनि दिअ जे अहाँ (बंजामिन) जकाँ पिताक छथि, की अहाँ नहि देखैत छी जे हम पूरा नाप दैत छी आ सेना मे सबसँ नीक छी?
فَاِنْ لَّمْ تَأْتُوْنِيْ بِهٖ فَلَا كَيْلَ لَكُمْ عِنْدِيْ وَلَا تَقْرَبُوْنِ
fa illam ta'tūnī bihī falā kaila lakum ‘indī wa lā taqrabūn(i).
तेँ जँ अहाँ सभ हमरा लग नहि आनब तखन हमरा सँ आब (अनाज) नहि भेटत आ हमरा लग नहि आबि जायब।”
وَقَالَ لِفِتْيٰنِهِ اجْعَلُوْا بِضَاعَتَهُمْ فِيْ رِحَالِهِمْ لَعَلَّهُمْ يَعْرِفُوْنَهَآ اِذَا انْقَلَبُوْٓا اِلٰٓى اَهْلِهِمْ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ
wa qāla lifityānihij‘alū biḍā‘atahum fī riḥālihim la‘allahum ya‘rifūnahā iżanqalabū ilā ahlihim la‘allahum yarji‘ūn(a).
आ ओ (यूसुफ) अपन नोकर सभ केँ कहलथिन, "हुनकर (आदान-प्रदान) माल हुनका सभक बोरा मे राखि दियौक, जाहि सँ हुनका सभ केँ पता चलत जे जखन ओ सभ अपन परिवार मे वापस आबि जेताह तखन आशा अछि जे ओ सभ फेर आबि जेताह।"
فَلَمَّا دَخَلُوْا عَلَيْهِ قَالُوْا يٰٓاَيُّهَا الْعَزِيْزُ مَسَّنَا وَاَهْلَنَا الضُّرُّ وَجِئْنَا بِبِضَاعَةٍ مُّزْجٰىةٍ فَاَوْفِ لَنَا الْكَيْلَ وَتَصَدَّقْ عَلَيْنَاۗ اِنَّ اللّٰهَ يَجْزِى الْمُتَصَدِّقِيْنَ
falammā dakhalū ‘alaihi qālū yā ayyuhal-‘azīzu massanā wa ahlanaḍ-ḍurru wa ji'nā bibiḍā‘atim muzjātin fa aufi lanal-kaila wa taṣaddaq ‘alainā, innallāha yajzil-mutaṣaddiqīn(a).
त जखन ओ सब यूसुफ के (जगह पर) प्रवेश केलनि त कहलनि, "हे अल-अजीज! हम आ हमर परिवार विपत्ति सँ त्रस्त छी आ हम सब एहन चीज ल' क' आयल छी जे बेकार अछि, तेँ हमर कोटा (अनाज) भरू आ हमरा सभ केँ भिक्षा दिअ। सचमुच, अल्लाह दक्षिणा देनिहार केँ इनाम दैत छथि।"
قَالُوْٓا ءَاِنَّكَ لَاَنْتَ يُوْسُفُۗ قَالَ اَنَا۠ يُوْسُفُ وَهٰذَآ اَخِيْ قَدْ مَنَّ اللّٰهُ عَلَيْنَاۗ اِنَّهٗ مَنْ يَّتَّقِ وَيَصْبِرْ فَاِنَّ اللّٰهَ لَا يُضِيْعُ اَجْرَ الْمُحْسِنِيْنَ
qālū a'innaka la'anta yūsuf(u), qāla ana yūsufu wa hāżā akhī qad mannallāhu ‘alainā, innahū may yataqqi wa yaṣbir fa innallāha lā yuḍī‘u ajral-muḥsinīn(a).
ओ सभ कहलकनि, “की अहाँ सत्ते यूसुफ छी?” ओ (यूसुफ) जवाब देलखिन, "हम यूसुफ छी आ ई हमर भाई छथि। सचमुच अल्लाह हमरा सब पर अपन कृपा केने छथि। सचमुच जे कियो भक्त आ धैर्यवान अछि, तखन सचमुच अल्लाह भलाई करय वाला के इनाम के बर्बाद नै करैत छथि।"
۞ رَبِّ قَدْ اٰتَيْتَنِيْ مِنَ الْمُلْكِ وَعَلَّمْتَنِيْ مِنْ تَأْوِيْلِ الْاَحَادِيْثِۚ فَاطِرَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ اَنْتَ وَلِيّٖ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِۚ تَوَفَّنِيْ مُسْلِمًا وَّاَلْحِقْنِيْ بِالصّٰلِحِيْنَ
rabbi qad ātaitanī minal-mulki wa ‘allamtanī min ta'wīlil-aḥādīṡ(i), fāṭiras-samāwāti wal-arḍ(i), anta waliyyī fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), tawaffanī muslimaw wa alḥiqnī biṣ-ṣāliḥīn(a).
हमर प्रभु, अहाँ हमरा किछु अधिकार प्रदान केलहुँ आ सपना के किछु व्याख्या सिखलहुँ । (हे प्रभु) आकाश आ धरती के रचयिता, अहाँ हमर रक्षक छी एहि दुनिया आ परलोक मे, हमरा मुसलमान के रूप मे मरय दियौ आ हमरा सद्गुणक संग जुड़ि दियौक।