وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ كُلًّا هَدَيْنَا وَنُوْحًا هَدَيْنَا مِنْ قَبْلُ وَمِنْ ذُرِّيَّتِهٖ دَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ وَاَيُّوْبَ وَيُوْسُفَ وَمُوْسٰى وَهٰرُوْنَ ۗوَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَۙ
wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūb(a), kullan hadainā wa nūḥan hadainā min qablu wa min żurriyyatihī dāwūda wa sulaimāna wa ayyūba wa yūsufa wa mūsā wa hārūna wa każālika najzil-muḥsinīn(a).
E gh’emmo dæto Isaac e Giacobbe. A ògnidun de loiatri l’emmo dæto unna guidda; e avanti de quello Emmo dæto a guidda à Noè, e à quarchedun di seu descendenti (Ibrahim), saieiva à dî o Dawud, o Sulayman, o Ayyub, o Yusuf, o Musa e o Harun. E coscì premiemmo quelli che fan o ben,
وَكَذٰلِكَ يَجْتَبِيْكَ رَبُّكَ وَيُعَلِّمُكَ مِنْ تَأْوِيْلِ الْاَحَادِيْثِ وَيُتِمُّ نِعْمَتَهٗ عَلَيْكَ وَعَلٰٓى اٰلِ يَعْقُوْبَ كَمَآ اَتَمَّهَا عَلٰٓى اَبَوَيْكَ مِنْ قَبْلُ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْحٰقَۗ اِنَّ رَبَّكَ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ ࣖ
wa każālika yajtabīka rabbuka wa yu‘allimuka min ta'wīlil-aḥādīṡi wa yutimmu ni‘matahū ‘alaika wa ‘alā āli ya‘qūba kamā atammahā ‘alā abawaika min qablu ibrāhīma wa isḥāq(a), inna rabbaka ‘alīmun ḥakīm(un).
E coscì, o Segnô o t’à çernuo (pe vegnî un Profeta) e o t’à mostrou quarcheduña de interpretaçioin di sonni e o l’à perfeçionou (o seu favô) in sce ti e in sciâ famiggia de Giacobbe, comme o l’aiva perfeçionou o seu favô in scî tò doî poæ-grandi avanti de quello, (saieiva à dî) Abraham e Isaac. De fæto, o teu Segnô o l’é Onnisciente, Onnisavio.
وَلَمَّا بَلَغَ اَشُدَّهٗٓ اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًا ۗوَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ
wa lammā balaga asyuddahū ātaināhu ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa każālika najzil-muḥsinīn(a).
E quande o l’é stæto assæ grande Gh’emmo dæto a potensa e a conoscensa. Coscì premiemmo quelli che fan o ben.
وَلَىِٕنْ اَطَعْتُمْ بَشَرًا مِّثْلَكُمْ اِنَّكُمْ اِذًا لَّخٰسِرُوْنَ ۙ
wa la'in aṭa‘tum basyaram miṡlakum innakum iżal lakhāsirūn(a).
E de fæto, se ti obedisci a-i umoen comme ti, ti perdiæ de seguo.