قَالَتْ فَذٰلِكُنَّ الَّذِيْ لُمْتُنَّنِيْ فِيْهِ ۗوَلَقَدْ رَاوَدْتُّهٗ عَنْ نَّفْسِهٖ فَاسْتَعْصَمَ ۗوَلَىِٕنْ لَّمْ يَفْعَلْ مَآ اٰمُرُهٗ لَيُسْجَنَنَّ وَلَيَكُوْنًا مِّنَ الصّٰغِرِيْنَ
qālat fa żālikunnal-lażī lumtunnanī fīh(i), wa laqad rāwattuhū ‘an nafsihī fasta‘ṣam(a), wa la'il lam yaf‘al mā āmuruhū layusjananna wa layakūnam minaṣ-ṣāgirīn(a).
མོས་(ཨལ་ཨ་ཛི་ཟིའི་ཨམ་སྲུ)"དེ་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་ང་ལ་སྐྱོན་བརྗོད་བྱེད་མཁན་གྱི་མི་དེ་ཡིན། རྒྱུ་མཚན་ནི་ང་ཁོ་ལ་ཡིད་འཕྲོག་པ་དང་། དོན་དངོས་ཐོག ངས་ཁོ་ལ་དབང་དུ་བསྡུ་བར་འབད་བརྩོན་བྱས་ཀྱང་ཁོས་ཁས་མ་བླངས་པ་རེད།
قَالَ رَبِّ السِّجْنُ اَحَبُّ اِلَيَّ مِمَّا يَدْعُوْنَنِيْٓ اِلَيْهِ ۚوَاِلَّا تَصْرِفْ عَنِّيْ كَيْدَهُنَّ اَصْبُ اِلَيْهِنَّ وَاَكُنْ مِّنَ الْجٰهِلِيْنَ
qāla rabbis-sijnu aḥabbu ilayya mimmā yad‘ūnanī ilaih(i), wa illā taṣrif ‘annī kaidahunna aṣbu ilaihinna wa akum minal-jāhilīn(a).
ཡོ་སེབ་ཀྱིས་ "ཨོ་ངའི་གཙོ་བོ་ལགས། བཙོན་ཁང་ནི་ཁོང་ཚོའི་མགྲོན་འབོད་ལ་ལན་འདེབས་བྱེད་པ་ལས་ང་ལ་དགའ་པོ་ཡོད། གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཀྱིས་ང་ལ་ཁོང་ཚོའི་འཆར་གཞི་ལས་ཕྱིར་འཐེན་མ་བྱེད་ན།
ثُمَّ بَدَا لَهُمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَا رَاَوُا الْاٰيٰتِ لَيَسْجُنُنَّهٗ حَتّٰى حِيْنٍ ࣖ
Ṡumma badā lahum mim ba‘di mā ra'awul-āyāti layasjununnahū ḥattā ḥīn(in).
དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་(ཡོ་སེབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཡིན་པའི་རྟགས་མཚན་མཐོང་རྗེས་)ཁོང་ལ་དུས་ཡུན་གཅིག་གི་རིང་བཙོན་འཇུག་བྱེད་དགོས་པའི་བསམ་ཚུལ་བྱུང་།
وَدَخَلَ مَعَهُ السِّجْنَ فَتَيٰنِ ۗقَالَ اَحَدُهُمَآ اِنِّيْٓ اَرٰىنِيْٓ اَعْصِرُ خَمْرًا ۚوَقَالَ الْاٰخَرُ اِنِّيْٓ اَرٰىنِيْٓ اَحْمِلُ فَوْقَ رَأْسِيْ خُبْزًا تَأْكُلُ الطَّيْرُ مِنْهُ ۗنَبِّئْنَا بِتَأْوِيْلِهٖ ۚاِنَّا نَرٰىكَ مِنَ الْمُحْسِنِيْنَ
wa dakhala ma‘ahus-sijna fatayān(i), qāla aḥaduhumā innī arānī a‘ṣiru khamrā(n), wa qālal-ākharu innī arānī aḥmilu fauqa ra'sī khubzan ta'kuluṭ-ṭairu minh(u), nabbi'nā bita'wīlih(ī), innā narāka minal-muḥsinīn(a).
གཞོན་ནུ་གཉིས་ཁོ་དང་མཉམ་དུ་བཙོན་ཁང་དུ་འཛུལ་སོང་། གཅིག་གིས་ "དངོས་གནས་ངས་རྨི་ལམ་དུ་ངས་རྒུན་འབྲུམ་བཙིར་བཞིན་ཡོད་པ་མཐོང་བྱུང་།" གཞན་དེས་ "ངས་རྨི་ལམ་དུ་ངའི་མགོ་ལ་བག་ལེབ་འཁྱེར་ནས་བག་ལེབ་ཁ་ཤས་བྱིའུ་ཡིས་ཟོས་ཡོད།" ང་ཚོར་དོན་འགྲེལ་གནང་དང་། དངོས་གནས་ང་ཚོས་ཁྱེད་རང་བཟང་པོ་བྱེད་མཁན་གྱི་གྲས་སུ་མཐོང་གི་ཡོད།