قَالَتْ فَذٰلِكُنَّ الَّذِيْ لُمْتُنَّنِيْ فِيْهِ ۗوَلَقَدْ رَاوَدْتُّهٗ عَنْ نَّفْسِهٖ فَاسْتَعْصَمَ ۗوَلَىِٕنْ لَّمْ يَفْعَلْ مَآ اٰمُرُهٗ لَيُسْجَنَنَّ وَلَيَكُوْنًا مِّنَ الصّٰغِرِيْنَ
qālat fa żālikunnal-lażī lumtunnanī fīh(i), wa laqad rāwattuhū ‘an nafsihī fasta‘ṣam(a), wa la'il lam yaf‘al mā āmuruhū layusjananna wa layakūnam minaṣ-ṣāgirīn(a).
அவள் (அல்-அஜீஸின் மனைவி) கூறினாள், "அவன்தான் நீங்கள் என்னைக் குறை கூறுவதற்குக் காரணமானவன். ஏனெனில், நான் அவன் மீது ஈர்க்கப்பட்டேன். மேலும், அவனை அடக்குவதற்காக நான் அவனைத் தூண்டினேன், ஆனால் அவன் மறுத்துவிட்டான். நான் கட்டளையிட்டதை அவன் செய்யாவிட்டால், அவன் நிச்சயமாகச் சிறையில் அடைக்கப்படுவான், மேலும் அவன் ஒரு இழிவான மனிதனாகிவிடுவான்."
قَالَ رَبِّ السِّجْنُ اَحَبُّ اِلَيَّ مِمَّا يَدْعُوْنَنِيْٓ اِلَيْهِ ۚوَاِلَّا تَصْرِفْ عَنِّيْ كَيْدَهُنَّ اَصْبُ اِلَيْهِنَّ وَاَكُنْ مِّنَ الْجٰهِلِيْنَ
qāla rabbis-sijnu aḥabbu ilayya mimmā yad‘ūnanī ilaih(i), wa illā taṣrif ‘annī kaidahunna aṣbu ilaihinna wa akum minal-jāhilīn(a).
யூசுஃப் கூறினார், "என் இறைவா! அவர்களின் அழைப்பை நிறைவேற்றுவதை விட சிறைவாசத்தையே நான் விரும்புகிறேன். நீ என்னை அவர்களின் வஞ்சகத்திலிருந்து பாதுகாத்திருக்காவிட்டால், நான் (அவர்களின் விருப்பங்களை நிறைவேற்ற) நாடியிருப்பேன், நிச்சயமாக நானும் அந்த முட்டாள்களில் ஒருவனாகியிருப்பேன்."
ثُمَّ بَدَا لَهُمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَا رَاَوُا الْاٰيٰتِ لَيَسْجُنُنَّهٗ حَتّٰى حِيْنٍ ࣖ
Ṡumma badā lahum mim ba‘di mā ra'awul-āyāti layasjununnahū ḥattā ḥīn(in).
பின்பு, (யோசேப்பின் உண்மையுள்ள தன்மைக்கான) அடையாளங்களைக் கண்டபின், அவனை ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்திற்குச் சிறையில் அடைக்க வேண்டும் என்று அவர்களுக்குத் தோன்றியது.
وَدَخَلَ مَعَهُ السِّجْنَ فَتَيٰنِ ۗقَالَ اَحَدُهُمَآ اِنِّيْٓ اَرٰىنِيْٓ اَعْصِرُ خَمْرًا ۚوَقَالَ الْاٰخَرُ اِنِّيْٓ اَرٰىنِيْٓ اَحْمِلُ فَوْقَ رَأْسِيْ خُبْزًا تَأْكُلُ الطَّيْرُ مِنْهُ ۗنَبِّئْنَا بِتَأْوِيْلِهٖ ۚاِنَّا نَرٰىكَ مِنَ الْمُحْسِنِيْنَ
wa dakhala ma‘ahus-sijna fatayān(i), qāla aḥaduhumā innī arānī a‘ṣiru khamrā(n), wa qālal-ākharu innī arānī aḥmilu fauqa ra'sī khubzan ta'kuluṭ-ṭairu minh(u), nabbi'nā bita'wīlih(ī), innā narāka minal-muḥsinīn(a).
அவருடன் இரண்டு இளைஞர்கள் சிறைக்குச் சென்றனர். அவர்களில் ஒருவன், “நிச்சயமாக நான் திராட்சைப் பழங்களைப் பிழிவது போல் கனவு கண்டேன்,” என்றான். மற்றொருவன், “நான் என் தலையில் ரொட்டியைச் சுமந்து செல்வது போலவும், அதில் சிலவற்றை பறவைகள் தின்பது போலவும் கனவு கண்டேன்,” என்றான். எங்களுக்குத் தக்வீல் கொடுங்கள். நிச்சயமாக, நீங்கள் நன்மை செய்பவர்களில் ஒருவர் என்று நாங்கள் கருதுகிறோம்.