وَقَالَ الَّذِى اشْتَرٰىهُ مِنْ مِّصْرَ لِامْرَاَتِهٖٓ اَكْرِمِيْ مَثْوٰىهُ عَسٰىٓ اَنْ يَّنْفَعَنَآ اَوْ نَتَّخِذَهٗ وَلَدًا ۗوَكَذٰلِكَ مَكَّنَّا لِيُوْسُفَ فِى الْاَرْضِۖ وَلِنُعَلِّمَهٗ مِنْ تَأْوِيْلِ الْاَحَادِيْثِۗ وَاللّٰهُ غَالِبٌ عَلٰٓى اَمْرِهٖ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ
wa qālal-lażisytarāhu mim miṣra limra'atihī akrimī maṡwāhu ‘asā ay yanfa‘anā au nattakhiżahū waladā(n), wa każālika makkannā liyūsufa fil-arḍ(i), wa linu‘allimahū min ta'wīlil-aḥādīṡ(i), wallāhu gālibun ‘alā amrihī wa lākinna akṡaran-nāsi lā ya‘lamūn(a).
Мысратәи ауаҩы дызахәаз иԥҳәыс илеиҳәеит: «Тыҭыԥ бзиак иҭ, амаҵурагьы иҭ), ҳгәыӷуеит, ҳара ҳзы ихәарҭахарц, мамзаргьы ахәыҷы иеиԥш дҳааӡап ҳәа». Абасала, Иосиф атәылаҿы (Мысра) аҭыԥ бзиа иаҳҭеит, аԥхыӡқәа рыҵакгьы иаҳҵеит. Аллаҳ иусқәа зегьы рҿы амч имоуп, аха ауааԥсыра реиҳараҩык ирзеилкаауам.