وَاِسْمٰعِيْلَ وَالْيَسَعَ وَيُوْنُسَ وَلُوْطًاۗ وَكُلًّا فَضَّلْنَا عَلَى الْعٰلَمِيْنَۙ
wa ismā‘īla wal-yasa‘a wa yūnusa wa lūṭā(n), wa kullan faḍḍalnā ‘alal-‘ālamīn(a).
i Ismail, Alyasa’, Yunus i Lut. Kada un di nos a elevá (su grado) riba otro hende (den su tempu),
وَلُوْطًا اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًا وَّنَجَّيْنٰهُ مِنَ الْقَرْيَةِ الَّتِيْ كَانَتْ تَّعْمَلُ الْخَبٰۤىِٕثَ ۗاِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمَ سَوْءٍ فٰسِقِيْنَۙ
wa lūṭan ātaināhu ḥumkaw wa ‘ilmaw wa najjaināhu minal-qaryatil-latī kānat ta‘malul-khabā'iṡ(a), innahum kānū qauma sau'in fāsiqīn(a).
Na Lut, Nos a duna sabiduria i konosementu, i Nos a salb’é for di (e kastigu ku a sosodé ku e habitantenan di) un stat ku a kometé echonan abominabel. En berdad, nan ta hende malbado y malbado.
وَاَدْخَلْنٰهُ فِيْ رَحْمَتِنَاۗ اِنَّهٗ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ ࣖ
wa adkhalnāhu fī raḥmatinā, innahū minaṣ-ṣāliḥīn(a).
I Nos a atmití na Nos miserikòrdia; En berdad, e ta un di e hendenan piadoso.
اِنِّيْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِيْنٌ ۙ
innī lakum rasūlun amīn(un).
Di bèrdat, mi ta un apòstel di konfiansa (mandá) pa boso,
۞ فَاٰمَنَ لَهٗ لُوْطٌۘ وَقَالَ اِنِّيْ مُهَاجِرٌ اِلٰى رَبِّيْ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ
fa āmana lahū lūṭ(un), wa qāla innī muhājirun ilā rabbī, innahū huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).
Asina Lut a konfirmá (e profesia di Abraham). I e (Ibrahim) a bisa, “En bèrdat, mi mester muda pa (e lugá ordená pa) mi Señor; en bèrdat, E ta Esun Mas Poderoso, Esun Mas Sabí.”
وَاِنَّ لُوْطًا لَّمِنَ الْمُرْسَلِيْنَۗ
wa inna lūṭal laminal-mursalīn(a).
I en bèrdat, Lut realmente tabata un di e apòstelnan.