وَاِسْمٰعِيْلَ وَالْيَسَعَ وَيُوْنُسَ وَلُوْطًاۗ وَكُلًّا فَضَّلْنَا عَلَى الْعٰلَمِيْنَۙ
wa ismā‘īla wal-yasa‘a wa yūnusa wa lūṭā(n), wa kullan faḍḍalnā ‘alal-‘ālamīn(a).
(Item ad) Ismaelem, Eliseum, Ionathan, et Lot. Unumquemque eorum superiorem gentibus temporis sui fecimus.
وَلُوْطًا اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًا وَّنَجَّيْنٰهُ مِنَ الْقَرْيَةِ الَّتِيْ كَانَتْ تَّعْمَلُ الْخَبٰۤىِٕثَ ۗاِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمَ سَوْءٍ فٰسِقِيْنَۙ
wa lūṭan ātaināhu ḥumkaw wa ‘ilmaw wa najjaināhu minal-qaryatil-latī kānat ta‘malul-khabā'iṡ(a), innahum kānū qauma sau'in fāsiqīn(a).
Et Loth, dedimus ei sapientiam et scientiam, et servavimus eum de populo urbis qui male agebat. Profecto, populi nequam et peccatores erant.
وَاَدْخَلْنٰهُ فِيْ رَحْمَتِنَاۗ اِنَّهٗ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ ࣖ
wa adkhalnāhu fī raḥmatinā, innahū minaṣ-ṣāliḥīn(a).
Et admisimus eum in misericordiam nostram. Equidem, inter iustos erat.
اِنِّيْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِيْنٌ ۙ
innī lakum rasūlun amīn(un).
In veritate, ego vobis nuntius fidus sum,
۞ فَاٰمَنَ لَهٗ لُوْطٌۘ وَقَالَ اِنِّيْ مُهَاجِرٌ اِلٰى رَبِّيْ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ
fa āmana lahū lūṭ(un), wa qāla innī muhājirun ilā rabbī, innahū huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).
Itaque Lot prophetia eius confirmavit. Et ille (Ibrahim) dixit, 'Profecto ad Dominum meum emigrabo. Verumtamen, Ille est Omnipotens, Omnisciens.
وَاِنَّ لُوْطًا لَّمِنَ الْمُرْسَلِيْنَۗ
wa inna lūṭal laminal-mursalīn(a).
Et Lot quidem unus ex nuntiis erat.