اِذْ قَالُوْا لَيُوْسُفُ وَاَخُوْهُ اَحَبُّ اِلٰٓى اَبِيْنَا مِنَّا وَنَحْنُ عُصْبَةٌ ۗاِنَّ اَبَانَا لَفِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍۙ
iż qālū layūsufu wa akhūhu aḥabbu ilā abīnā minnā wa naḥnu ‘uṣbah(tun), inna abānā lafī ḍalālim mubīn(in).
അവർ പറഞ്ഞ സന്ദർഭം: "തീർച്ചയായും യൂസുഫിനെയും അവന്റെ സഹോദരനെയും അവരുടെ പിതാവ് നമ്മളെക്കാൾ കൂടുതൽ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു. ഞങ്ങൾ ഒരു (ശക്തമായ) സംഘമായിരുന്നിട്ടും. തീർച്ചയായും ഞങ്ങളുടെ പിതാവ് ഒരു വലിയ തെറ്റിൽ തന്നെയായിരുന്നു."
قَالَ اِنِّيْ لَيَحْزُنُنِيْٓ اَنْ تَذْهَبُوْا بِهٖ وَاَخَافُ اَنْ يَّأْكُلَهُ الذِّئْبُ وَاَنْتُمْ عَنْهُ غٰفِلُوْنَ
qāla innī layaḥzununī an tażhabū bihī wa akhāfu ay ya'kulahuż-żi'bu wa antum ‘anhu gāfilūn(a).
അവൻ (യഖൂബ്) പറഞ്ഞു: "തീർച്ചയായും, നിങ്ങൾ അവനെ (യൂസുഫിനെ) കൂടെ കൊണ്ടുപോകുന്നത് എനിക്ക് വളരെ ദുഃഖകരമാണ്, നിങ്ങൾ അവനെ അശ്രദ്ധരായിരിക്കെ അവനെ ചെന്നായ്ക്കൾ തിന്നുമെന്ന് ഞാൻ ഭയപ്പെടുന്നു."
وَتَوَلّٰى عَنْهُمْ وَقَالَ يٰٓاَسَفٰى عَلٰى يُوْسُفَ وَابْيَضَّتْ عَيْنٰهُ مِنَ الْحُزْنِ فَهُوَ كَظِيْمٌ
wa tawallā ‘anhum wa qāla yā asafā ‘alā yūsufa wabyaḍḍat ‘aināhu minal-ḥuzni fa huwa kaẓīm(un).
അവൻ (യഅ്ഖൂബ്) അവരിൽ നിന്ന് (തന്റെ മക്കളിൽ നിന്ന്) തിരിഞ്ഞുകളഞ്ഞു. അവൻ പറഞ്ഞു: "അയ്യോ, യൂസുഫിന്റെ കാര്യം എത്ര ദുഃഖകരം!" ദുഃഖം കൊണ്ട് അവന്റെ കണ്ണുകൾ വെളുത്തു. അവൻ മിണ്ടാതെ, (തന്റെ മക്കളോടുള്ള) കോപം അടക്കിപ്പിടിച്ചു.
قَالُوْا تَاللّٰهِ تَفْتَؤُا تَذْكُرُ يُوْسُفَ حَتّٰى تَكُوْنَ حَرَضًا اَوْ تَكُوْنَ مِنَ الْهٰلِكِيْنَ
qālū tallāhi tafta'u tażkuru yūsufa ḥattā takūna ḥaraḍan au takūna minal-hālikīn(a).
അവർ പറഞ്ഞു: അല്ലാഹുവിനെ തന്നെയാണ, ഗുരുതരമായ ഒരു രോഗം ബാധിക്കുകയോ, അല്ലെങ്കിൽ മരണമടയുകയോ ചെയ്യുന്നത് വരെ താങ്കൾ യൂസുഫിനെ ഓർത്തു കൊണ്ടേയിരിക്കും.
يٰبَنِيَّ اذْهَبُوْا فَتَحَسَّسُوْا مِنْ يُّوْسُفَ وَاَخِيْهِ وَلَا تَا۟يْـَٔسُوْا مِنْ رَّوْحِ اللّٰهِ ۗاِنَّهٗ لَا يَا۟يْـَٔسُ مِنْ رَّوْحِ اللّٰهِ اِلَّا الْقَوْمُ الْكٰفِرُوْنَ
yā baniyyażhabū fa taḥassasū miy yūsufa wa akhīhi wa lā tai'asū mir rauḥillāh(i), innahū lā yai'asu mir rauḥillāhi illal-qaumul-kāfirūn(a).
എന്റെ മക്കളേ, നിങ്ങൾ പോയി യൂസുഫിനെയും സഹോദരന്മാരെയും കുറിച്ച് അന്വേഷിക്കുക. അല്ലാഹുവിന്റെ കാരുണ്യത്തെക്കുറിച്ച് നിരാശപ്പെടരുത്. തീർച്ചയായും അല്ലാഹുവിന്റെ കാരുണ്യത്തെക്കുറിച്ച് നിരാശരായവർ സത്യനിഷേധികൾ മാത്രമാണ്.
وَلَمَّا فَصَلَتِ الْعِيْرُ قَالَ اَبُوْهُمْ اِنِّيْ لَاَجِدُ رِيْحَ يُوْسُفَ لَوْلَآ اَنْ تُفَنِّدُوْنِ
wa lammā faṣalatil-‘īru qāla abūhum innī la'ajidu rīḥa yūsufa lau lā an tufannidūn(i).
യാത്രാസംഘം (ഈജിപ്തിൽ നിന്ന്) പുറപ്പെട്ടപ്പോൾ അവരുടെ പിതാവ് പറഞ്ഞു: "എനിക്ക് യൂസുഫിന്റെ വാസന മണക്കുന്നുണ്ട്, നിങ്ങൾ എന്നെ ബുദ്ധിമാന്ദ്യമുള്ളവനായി ആരോപിച്ചില്ലെങ്കിൽ (തീർച്ചയായും നിങ്ങൾ എന്നെ ന്യായീകരിക്കുമായിരുന്നു)."
قَالُوْا تَاللّٰهِ اِنَّكَ لَفِيْ ضَلٰلِكَ الْقَدِيْمِ
qālū tallāhi innaka lafī ḍalālikal-qadīm(i).
അവർ (അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടുംബം) പറഞ്ഞു: അല്ലാഹുവാണ് സത്യം, നിങ്ങൾ ഇപ്പോഴും നിങ്ങളുടെ മുൻകാല തെറ്റുകളിൽ തന്നെയാണ്.