127
Q.S Al-Baqarah (2:127)
وَاِذْ يَرْفَعُ اِبْرٰهٖمُ الْقَوَاعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَاِسْمٰعِيْلُۗ رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا ۗ اِنَّكَ اَنْتَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ
wa iż yarfa‘u ibrāhīmul-qawā‘ida minal-baiti wa ismā‘īl(u), rabbanā taqabbal minnā, innaka antas-samī‘ul-‘alīm(u).
U (ftakar) meta Ibrahim bena l-pedamenti tat-Tempju ma’ Ismail, (waqt li kien qed jitlob), “Mulej tagħna, aċċetta (l-karità) mingħandna. Tabilħaqq, Int Dak li Tisma’ Kollox, Li Taf Kollox.