127
Q.S Al-Baqarah (2:127)
وَاِذْ يَرْفَعُ اِبْرٰهٖمُ الْقَوَاعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَاِسْمٰعِيْلُۗ رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا ۗ اِنَّكَ اَنْتَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ
wa iż yarfa‘u ibrāhīmul-qawā‘ida minal-baiti wa ismā‘īl(u), rabbanā taqabbal minnā, innaka antas-samī‘ul-‘alīm(u).
An (erënnert Iech) wéi den Ibrahim d'Fundamenter vum Tempel zesumme mam Ismail opgeriicht huet, (wärend hien gebiet huet): "Eise Här, akzeptéiert (Léift) vun eis. Wierklech, Du bass deen Allhéierenden, deen Allwëssenden."