127
Q.S Әл-Бәкара (2:127)
وَاِذْ يَرْفَعُ اِبْرٰهٖمُ الْقَوَاعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَاِسْمٰعِيْلُۗ رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا ۗ اِنَّكَ اَنْتَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ
wa iż yarfa‘u ibrāhīmul-qawā‘ida minal-baiti wa ismā‘īl(u), rabbanā taqabbal minnā, innaka antas-samī‘ul-‘alīm(u).
Һәм (исеңдә тот) Ибраһим пәйгамбәр Исмәгыйль белән бергә гыйбадәтханәнең нигезен күтәргәч, (дуа кылганда): "Ий Раббыбыз, бездән (сәдакаларны) кабул ит! Син, әлбәттә, ишетүче һәм белүчесең", – дип дога кылдылар.