127
Q.S Аль-Бакара (2:127)
وَاِذْ يَرْفَعُ اِبْرٰهٖمُ الْقَوَاعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَاِسْمٰعِيْلُۗ رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا ۗ اِنَّكَ اَنْتَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ
wa iż yarfa‘u ibrāhīmul-qawā‘ida minal-baiti wa ismā‘īl(u), rabbanā taqabbal minnā, innaka antas-samī‘ul-‘alīm(u).
Тата (аса илӗр-ха) Ибрагим Исмаилпа пӗрле Храм никӗсне ҫӗкленӗ чух, (кӗлтунӑ май) «Эй Туррӑмӑр, пирӗнтен (ырӑлӑх) йышӑнӑр. Чӑнах та, Эсӗ пурне те илтекен, пурне те пӗлекен».