127
Q.S Albaqarah (2:127)
وَاِذْ يَرْفَعُ اِبْرٰهٖمُ الْقَوَاعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَاِسْمٰعِيْلُۗ رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا ۗ اِنَّكَ اَنْتَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ
wa iż yarfa‘u ibrāhīmul-qawā‘ida minal-baiti wa ismā‘īl(u), rabbanā taqabbal minnā, innaka antas-samī‘ul-‘alīm(u).
او (یاد کړئ) کله چې ابراهیم علیه السلام او اسماعیل علیه السلام د بیت المقدس بنسټونه پورته کول، (په داسې حال کې چې دعا یې کوله) "زموږ ربه، زموږ څخه (صدقه) قبوله کړه، په حقیقت کې ته اورېدونکی او پوه یې."