فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يٰبُنَيَّ اِنِّيْٓ اَرٰى فِى الْمَنَامِ اَنِّيْٓ اَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرٰىۗ قَالَ يٰٓاَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُۖ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ مِنَ الصّٰبِرِيْنَ
falammā balaga ma‘ahus-sa‘ya qāla yā bunayya innī arā fil-manāmi annī ażbaḥuka fanẓur māżā tarā, qāla yā abatif‘al mā tu'mar(u), satajidunī in syā'allāhu minaṣ-ṣābirīn(a).
Njeke lokha umntwana nakafika (eminyakeni) wakghona ukuzama naye, (u-Ibrahim) wathi, "O ndodana yami! Kwamambala, ngiphuphe ngikuhlaba. Njeke cabanga ngalokho okucabangako!" Yena (u-Ismail) waphendula wathi, "O baba! Yenza lokho (u-Allah) akuyala khona; uZimu nakavumako, uzongifumana hlangana nalabo ababekezelako."
فَلَمَّآ اَسْلَمَا وَتَلَّهٗ لِلْجَبِيْنِۚ
falammā aslamā wa tallahū lil-jabīn(i).
Ngalokho lokha bobabili nabazinikelako begodu yena (u-Ibrahim) wabeka indodanakhe ethempelini (lakhe), (ukwenza umyalo ka-Allah).
وَفَدَيْنٰهُ بِذِبْحٍ عَظِيْمٍ
wa fadaināhu biżibḥin ‘aẓīm(in).
Futhi Sahlenga umntwana ngomhlatshelo omkhulu.