فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يٰبُنَيَّ اِنِّيْٓ اَرٰى فِى الْمَنَامِ اَنِّيْٓ اَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرٰىۗ قَالَ يٰٓاَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُۖ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ مِنَ الصّٰبِرِيْنَ
falammā balaga ma‘ahus-sa‘ya qāla yā bunayya innī arā fil-manāmi annī ażbaḥuka fanẓur māżā tarā, qāla yā abatif‘al mā tu'mar(u), satajidunī in syā'allāhu minaṣ-ṣābirīn(a).
Koa rehefa tonga tamin'ny taona ahafahany miara-miasa aminy izy, dia hoy (Abrahama): "Ry zanako ô! Nanonofy aho fa hamono anao. Koa diniho izay eritreretinao!" Hoy izy (Ismaela): "Ry raiko ô! Ataovy izay nandidiana anao; raha sitrapon'Andriamanitra dia ho hitanao ho isan'ny marary aho."
فَلَمَّآ اَسْلَمَا وَتَلَّهٗ لِلْجَبِيْنِۚ
falammā aslamā wa tallahū lil-jabīn(i).
Koa rehefa samy nanolo-tena izy roa lahy ary napetrany (Ibrahim) teo amin'ny fihirifany ny zanany lahy, (mba hanatanterahana ny didin'Andriamanitra).
وَفَدَيْنٰهُ بِذِبْحٍ عَظِيْمٍ
wa fadaināhu biżibḥin ‘aẓīm(in).
Ary navotanay tamin'ny sorona lehibe ny zaza.