فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يٰبُنَيَّ اِنِّيْٓ اَرٰى فِى الْمَنَامِ اَنِّيْٓ اَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرٰىۗ قَالَ يٰٓاَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُۖ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ مِنَ الصّٰبِرِيْنَ
falammā balaga ma‘ahus-sa‘ya qāla yā bunayya innī arā fil-manāmi annī ażbaḥuka fanẓur māżā tarā, qāla yā abatif‘al mā tu'mar(u), satajidunī in syā'allāhu minaṣ-ṣābirīn(a).
Kale bwe yatuuka ku myaka egy’okusobola okukola naye, (Ibulayimu) n’agamba nti, “Omwana wange, nnaloose nga nkusala. Kale lowooza ku ky’olowooza!” Ye (Ismael) yagamba nti, “Ayi kitange, kola ekyo ky’olagiddwa, Katonda bw’anaaba ayagadde, ojja kunsanga mu bagumiikiriza.”
فَلَمَّآ اَسْلَمَا وَتَلَّهٗ لِلْجَبِيْنِۚ
falammā aslamā wa tallahū lil-jabīn(i).
Kale bombi bwe baamala okwewaayo era ye (Ibrahim) n’ateeka omwana we ku yeekaalu (ye), (okutuukiriza ekiragiro kya Allah).
وَفَدَيْنٰهُ بِذِبْحٍ عَظِيْمٍ
wa fadaināhu biżibḥin ‘aẓīm(in).
Era twanunula omwana n’ekiweebwayo ekinene.