فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يٰبُنَيَّ اِنِّيْٓ اَرٰى فِى الْمَنَامِ اَنِّيْٓ اَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرٰىۗ قَالَ يٰٓاَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُۖ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ مِنَ الصّٰبِرِيْنَ
falammā balaga ma‘ahus-sa‘ya qāla yā bunayya innī arā fil-manāmi annī ażbaḥuka fanẓur māżā tarā, qāla yā abatif‘al mā tu'mar(u), satajidunī in syā'allāhu minaṣ-ṣābirīn(a).
Kumta ynda u khynnah u la poi (ka rta) u la lah ban pyrshang bad u, (Ibrahim) u la ong, "Ko khun jong nga! Hooid, nga la phohsniew ba nga pyniap ia phi. Kumta pyrkhat ia kaei kaba phi pyrkhat!" U (Ismail) u la jubab, "Ko kpa jong nga! To leh ia kaei kaba (U Allah) u hukum ia phi; lada U Blei un mon, phin shem ia nga hapdeng kito kiba iaishah."
فَلَمَّآ اَسْلَمَا وَتَلَّهٗ لِلْجَبِيْنِۚ
falammā aslamā wa tallahū lil-jabīn(i).
Kumta ynda baroh arngut ki la aiti noh bad u (Ibrahim) u la buh ia la u khun ha ka tempi (jong u), (ban pyndep ia ka hukum U Allah).
وَفَدَيْنٰهُ بِذِبْحٍ عَظِيْمٍ
wa fadaināhu biżibḥin ‘aẓīm(in).
Bad Ngi la siewspah ia u khynnah da ka jingknia kaba khraw.