فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يٰبُنَيَّ اِنِّيْٓ اَرٰى فِى الْمَنَامِ اَنِّيْٓ اَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرٰىۗ قَالَ يٰٓاَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُۖ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ مِنَ الصّٰبِرِيْنَ
falammā balaga ma‘ahus-sa‘ya qāla yā bunayya innī arā fil-manāmi annī ażbaḥuka fanẓur māżā tarā, qāla yā abatif‘al mā tu'mar(u), satajidunī in syā'allāhu minaṣ-ṣābirīn(a).
Na yango, ntango akómaki na mbula ya kozala na likoki ya kosala elongo na ye, (Abrahama) alobaki ete: “Ee mwana na ngai, nalɔti ete nazali koboma yo. Bongo talelá oyo ozali kokanisa!” Ye (Ishmael) alobaki: “Ee tata na ngai! Sala oyo bapesaki yo mitindo, soki Nzambe alingi, okokuta ngai na kati ya bato ya motema molai.”
فَلَمَّآ اَسْلَمَا وَتَلَّهٗ لِلْجَبِيْنِۚ
falammā aslamā wa tallahū lil-jabīn(i).
Na yango tango bango mibale bamipesaki mpe ye (Ibrahim) alali mwana na ye na tempelo (ya ye), (mpo na kokokisa etinda ya Allah).