فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يٰبُنَيَّ اِنِّيْٓ اَرٰى فِى الْمَنَامِ اَنِّيْٓ اَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرٰىۗ قَالَ يٰٓاَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُۖ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ مِنَ الصّٰبِرِيْنَ
falammā balaga ma‘ahus-sa‘ya qāla yā bunayya innī arā fil-manāmi annī ażbaḥuka fanẓur māżā tarā, qāla yā abatif‘al mā tu'mar(u), satajidunī in syā'allāhu minaṣ-ṣābirīn(a).
Kaya kan an aki nakaabot (sa edad) nakapagprobar siya saiya, (si Ibrahim) nagsabi, "O aki ko! Tunay nanggad, nangaturugan ako na binubuno taka. Kaya isipon mo kun ano an saimong iniisip!" Siya (Ismail) nagsimbag, "O sakong ama! Giboha an ipinagboot saimo (ni Allah); kun boot nin Dios, makukua mo ako sa mga matinios."
فَلَمَّآ اَسْلَمَا وَتَلَّهٗ لِلْجَبِيْنِۚ
falammā aslamā wa tallahū lil-jabīn(i).
Kaya kan sindang duwa nagsuko na asin siya (Ibrahim) ibinugtak an saiyang aki sa (saiyang) templo, (tanganing otobon an pagboot ni Allah).