فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يٰبُنَيَّ اِنِّيْٓ اَرٰى فِى الْمَنَامِ اَنِّيْٓ اَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرٰىۗ قَالَ يٰٓاَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُۖ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ مِنَ الصّٰبِرِيْنَ
falammā balaga ma‘ahus-sa‘ya qāla yā bunayya innī arā fil-manāmi annī ażbaḥuka fanẓur māżā tarā, qāla yā abatif‘al mā tu'mar(u), satajidunī in syā'allāhu minaṣ-ṣābirīn(a).
Ɔ maan kɛ ba’n juli (afuɛ’n) m’ɔ kwla yoli i sa’n, (Ibrahim) seli kɛ: "O min wa! Nanwlɛ, n lafili su kɛ n su kun wɔ. Ɔ maan bu akunndan nga a bu’n i akunndan!" Ɔ (Ismail) tɛli su kɛ: "O min si! Yo like nga (Allah) se wɔ kɛ a yo'n; sɛ Ɲanmiɛn klo'n, á wún min be nga be tra be awlɛn'n be nun."
فَلَمَّآ اَسْلَمَا وَتَلَّهٗ لِلْجَبِيْنِۚ
falammā aslamā wa tallahū lil-jabīn(i).
Ɔ maan kɛ be nɲɔn’n be fali be wun mannin’n, m’ɔ (Ibrahim) fɛli i wa’n sieli (i) Ɲanmiɛn sua’n su’n, (naan ɔ di Allah i mmla’n su).